Oceny

Na kontynuację popularnej w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku serii elektronicznych erpegów musieliśmy czekać do schyłku lat dwudziestych wieku następnego. Czy w ogóle warto zawracać sobie dzisiaj głowę The Bard’s Tale IV: Barrows Deep?

Bardzo przyjemny i wciągający drużynowy dungeon crawler, w którym nie brakuje walk, ale także dobrze skonstruowanych zagadek logicznych. Z czasem te pierwsze w większości przestają być wyzwaniem, ale system potyczek został stworzony tak, by zbytnio to nie przeszkadzało, bo żonglowanie umiejętnościami postaci i ich miejscami na siatce samo w sobie czasami jest łamigłówką. Co do oprawy audiowizualnej to jest lepiej niż dobrze, zwłaszcza dzięki wspaniałej szkockiej muzyce wokalnej, choć grafika, mimo niedostatków, również ma swój urok.Czas na wady, a tych jest kilka, przede wszystkim dotyczących opowieści. Nie jest ona jakoś mocno wciągająca, a niezbyt charyzmatyczne postaci napotkane w czasie przygody nie pozostają w pamięci. Irytują trochę marne łupy poukrywane w sekretnych miejscach i mało modeli broni oraz pancerzy. Z pewnym typem broni wiążą się fajne zagadki, ale szkoda że jest to oręż raczej średni i dość szybko staje się bezużyteczny, więc jego zdobywanie przestaje bawić. Dość znaczącą techniczną wadą, jeśli chodzi o bitwy, są zdarzające się w ich trakcie zwieszki, kiedy gra "myśli" i nie nadąża za wykonywanymi akcjami.Jako całość Bard's Tale IV to kawał solidnej przygody, która wciąga na kilkadziesiąt godzin. Mój czas rozgrywki wyniósł ponad 70 godzin i było to pełne ukończenie tytułu (choć być może coś pominąłem). A kiedy nadszedł finał zostało we mnie jeszcze trochę ochoty na więcej.

Od razu wiedziałem, że to nie do końca gra dla mnie ale mimo wszystko postanowiłem spróbować. Nie uważam bym zmarnował czas ale też nie będę się zbytnio rozglądał za podobnymi tytułami.Zalety:1. Rewelacyjna muzyka. Na pewno nie skończyłbym tej gry gdyby nie ona. Uatrakcyjniała rozgrywkę gdy robiło się nudniej i była dobrze dopasowana do poszczególnych lokacji. Zwykle wolę gdy w grach nie ma zbyt wielu piosenek ale tutaj duża ich ilość zupełnie mi nie przeszkadzała. Może dlatego, że zdecydowana ich większość nie była po angielsku.2. Różnorodność i wygląd lokacji. Od podziemi przez baśniowe lasy do mroźnych krain. Wszystkie wyglądają naprawdę ładnie.3. Taktyczna walka. Nic wyjątkowego ani bardzo angażującego ale przez większość czasu starcia były w porządku. Dopiero pod sam koniec zaczęły mi się nudzić.4. Drobny plus za towarzyszy i ich dialogi. Nie poznajemy ich może zbyt dobrze ale mają wyraźnie zarysowane charaktery i przyjemnie słuchało się ich wzajemnych rozmów, czasem przekomarzania się.Wady:1. Zbyt wiele zagadek. Wiem, że to trochę tak jakby ktoś narzekał, że w grze hack and slash jest zbyt wiele walki ale chcę się po prostu podzielić odczuciami. Zwłaszcza, że nie jestem wrogiem zagadek tak po prostu. Jeżeli dodaje się ich trochę do zwykłych gier to jestem zadowolony a nawet tutaj do pewnego momentu mi się podobały. Jednak pod koniec zrobiły się one zbyt złożone i po prostu nie sprawiało mi przyjemności marnowanie tak dużo czasu na ich rozwiązywanie. Choć satysfakcja gdy się to już zrobiło była porównywalna albo większa niż po zabiciu adrowego smoka.2. Ta gra to głównie zagadki, walka i trochę eksploracji. Fabuła, zadania, postaci, większość dialogów, świat gry i to czy jest on żywy czy stateczny są na drugim planie. Jeżeli to komuś nie przeszkadza to myślę, że może od razu dać ocenę co najmniej o jeden wyższą.

Nie ma sensu rozpisywać się nad licznymi zaletami i wadami tego tytułu.Dość powiedzieć, że jest to gra na wskroś oldshoolowa i przeznaczona dla oldshoolowych graczy, którzy docenią klimat ery dungon cravlerów. (koniecznie na hardzie bez możliwości dowolnego saveowania!)Dla pozostałych będzie siermiężnym archaizmem z niezrozumiałymi rozwiązaniami.