Oceny

Syberia to gra przygodowa stworzona przez twórcę znakomitej gry przygodowej Amerzone. Gracze wcielają się w postać Kathe Walker, wziętej prawniczki z Nowego Jorku. Została ona wynajęta przez firmę zabawkową, by dokończyć formalności...

Chciałem sprawdzić grę, która obrosła taką legendą i trochę się zawiodłem.O ile klimat jest naprawdę ok (głownie za sprawą fantastycznego designu), to z reszta jest gorzej.Wizualnie zestarzała się gdzieniegdzie spoko, a innym razem nie najlepiej. (ale tego nie ma co wypominać 20-letniej grze)Fabuła, choć prosta i niezbyt porywająca sporo nadrabia sposobem jej podania.Zadania niezbyt rzutkie typu: narysuj mamuta, przegoń ptaki, zrób drinka...Najgorzej jednak jest z ultra ślimaczym tempem i przemierzaniem licznych, pustych i bardzo statycznych lokacji (nie wspominając, że część z nich niczemu nie służy poza błądzeniem).Nie było by to tak uciążliwe gdyby dało się jak w niektórych grach pomijać animację chodzenia zamiast gapić się jak postać przejdzie cały ekran. A tak w połączeniu z faktem, że wiele rzeczy i miejsc jest bardzo łatwo pominąć (wszystko w zasięgu wzroku trzeba macać kursorem w poszukiwaniu czegokolwiek do kliknięcia, a co gorsza - nie jest nic podpisane a może niczym się nie wyróżniać) i musisz się cofać sprawdzić czy coś ci nie umknęło i tak szwendasz się ekranami przejściowymi od Annasza do Kajfasza i szwendasz... Jako, że bohaterka nie bardzo komunikuje w czym problem to myślisz, że coś przegapiłeś i znowu się szwendasz...

Syberia to wyjątkowa gra przygodowa point & click z przesłaniem niczym ambitne kino czy literatura. Opowieść o przemijaniu, niespełnionych marzeniach i nadziei na ich spełnienie. Scenariusz jest fascynujący i niezwykle zręcznie napisany. Fabuła prowadzona jest umiejętnie niczym w dobrze wyreżyserowanym filmie. Postacie są wyraziste oraz z krwi i kości, gdzie prym wiedzie tytułowa bohaterka Kate Walker (jedna z najbardziej wyrazistych i lubianych żeńskich postaci z wszystkich gier video) oraz maszyna Oskar. Grafika jest niezwykle malownicza i urzekająca narysowana przez utalentowanego Benoita Sokala. Klimat gry jest urzekający i tak gęsty, że idzie niemal go kroić nożem. Interfejs jest wygodny, bo grę w pełni obsługujemy myszką. Czasami pomocna jest komórka. Zagadki są bardzo intuicyjne i dość łatwe dla fanów point & click obytych w klasycznych grach tego gatunku z czasów jego apogeum 1990-2005. Jedyna trudniejsza zagadka dla mnie była dopiero w dwójce na sam koniec gry. Ale i tak daleko jej było do najtrudniejszych z Schizm :)Dubbing PL jest znakomity przewyższający angielską wersję stąd w Polsce Syberia 1 i 2 podobnie jak The Longest Journey jeszcze bardziej są lubiane, bo mają bonus zbliżony do tego z Gothic 1 i 2, gdzie też pomógł im polski dubbing.Syberia 1 ma doskonały sequel, który jest bardzo spójny z jedynką choć nieco mniej tajemniczy. Pierwsze dwie części ukończyłem kilka razy. Syberia 3 niestety jest słaba/przeciętna na tle pierwszych dwóch części, ale wiadomo najlepszy czas dla przygodówek to era klasyczna, gdzie prym wiedli LucasArts i Sierra więc od dawna point & click blado wypadają na tle starszych arcydzieł i w modzie są filmy interaktywne pod słabych graczy, którzy kiepsko radzili sobie z grami klasycznymi, bo trzeba było przy nich myśleć.Syberia 1 to to jedna z najwyżej cenionych przygodówek w historii wraz z Elvira 1-2, Monkey Island 1-3, Indiana Jones & Fate of Atlantis, Day of Tentacle, Myst 1-4, Gabriel Knight 1-3, Under a Killing Moon, I Have No Mouth And I Must Scream, Discworld 1-3, Broken Sword 1-2, Blade Runner, Neverhood, Sanitarium, Grim Fandango, The Longest Journey, Syberia 2, Black Mirror, Machinarium, Gray Matter, Heavy Rain, Primordia, TWD-S1, Life is Strange itd. Sama ścisła elita skrajnie wysoko ceniona przez ludzi, którzy znają się na grach przygodowych.

Średnio podobała mi się ta gra i tak też ją oceniam, choć ciągle się zastanawiam czy w ogóle powinienem robić to tak starej produkcji. Nie wiem jak było te 20 lat temu, ale patrząc na dzisiejsze warunki, w których gry są ułatwiane w jak największy sposób, to gra jest niebywale frustrująca. Tak naprawdę polega ona na szukaniu dziwnych przedmiotów w dziwnych miejscach, dzięki którym można pociągnąć różnorakie wajchy, które w dodatku z podstarzałą grafiką często zlewają się z tłem i nieraz utrudniało mi to zadanie. Łącząc to z ograniczeniem do minimum wszelakich wskazówek dostajemy grę, w której trzeba niezliczoną ilość razy sięgać po poradnik, a takie granie to żadna przyjemność.I pewnie już dawno bym tą grę porzucił gdyby nie historia. Nie była ona wybitna (część w tej rosyjskiej fabryce do zapomnienia), ale miała w sobie coś magicznego, niekonwencjonalnego. Większość gier komputerowych jest nastawione na jak największą ilość akcji, a tu wręcz przeciwnie. Nie pamiętam przy której ostatnio grze tak się wyciszyłem, czasem czułem się przy niej jakbym naprawdę cofnął się o te 20 lat i tylko mój płaski panoramiczny monitor ciągle przypominał mi o dacie w kalendarzu. Także mimo wielu boleści przy ogrywaniu tej gry, to wryła mi się w jakiś sposób w pamięć (wykład na uniwersytecie to na pewno najlepszy wykład w historii gier) i z miłą chęcią poznam też i drugą część.

Dla mnie trochę rozczarowanie jednak. Tak, gra ma swój specyficzny klimat, ale dla mnie jest jednak aż za bardzo... przesłodzona. Dialogi i sama główna bohaterka i jej czerstwe poczucie humoru - to jednak nie mój klimat. Poza tym gra była po prostu zbyt łatwa. Naprawdę nie licząc może jednej, dwóch pauz, wszystko szło jak po sznurku. A pauzy i tak bardziej wynikały z tego, że czasem po prostu pewne obiekty, z którymi można było wejść w interakcję - były zwyczajnie zlane z tłem lub mało widoczne. Uwierzcie, to nic przyjemnego. Może jedna lub dwie zagadki, nad którymi bardziej trzeba było pomyśleć. Na ogół jednak ma się zawsze w swoim ekwipunku maksymalnie kilka przedmiotów, więc nie trzeba nawet się wysilać i często nawet metoda prób i błędów wystarczy żeby czegoś użyć. Nie lubię czegoś takiego w przygodówkach.Ale żeby nie było, że za bardzo narzekam - powtórzę, gra ma swój specyficzny urok. Historia jest totalnie unikatowa i wciąga. Gracz stara się zbliżyć do tej tytułowej Syberii jak najszybciej, mimo wielu przeszkód na swej drodze. Świat jaki tutaj jest wykreowany jest mimo wszystko trudny do wyrzucenia z pamięci. Czas upływa przy tym tytule przyjemnie, a to też ważne w grach przygodowych - żeby nie męczyły, a zachęcały do spędzania z nimi kolejnych godzin. Żeby wciągały w tę intrygę, a myślę, że z tym tytułem tak jest. Powtórzę jednak raz jeszcze. Gra mogła być dużo bardziej urozmaicona pod kątem interfejsu i wymyślności zagadek. Dla mnie nie umywa się do tych najlepszych gier z tego gatunku.

Wysoka ocena może skutecznie zachęcić do zagrania w Syberię, natomiast to co przychodzi do głowy po ukończeniu to myśl że głównym bodźcem do wychwalania tejże gry pod niebiosa jest nostalgia. Nuda to nieodłączne uczucie towarzyszące mi przez zdecydowaną większość czasu spędzonym przy tej produkcji. Wiele błahych zagadek/interakcji, niektóre wręcz idiotyczne i niezrozumiałe, postacie nieciekawe, dialogi jałowe, a sam wątek fabularny dający na początku zielone światło na ciekawą przygodę bardzo szybko rozwiał nadzieje. Ładne obrazki i przyjemna ścieżka dźwiękowa, niestety niewiele ponad to

++ Ciekawe postaci (te z USA) i dialogi z nimi ++ Rozwój głównej bohaterki ++ Główny wątek fabularny + Wskazówki w książkach, broszkach itp. + Interesujące konstrukcje mechaniczne - - - Kilka zagadek jest na niezwykłym poziomie nielogiczności i absurdu - - Zachowanie automatów - - Istnieją przejścia i przedmioty, które nie wyglądają jak używalne - - W niektórych momentach jest zbyt surrealistyczna - Niezbyt realistyczne i często nieciekawe wątki poboczne - Powolne wychodzenie po schodach i drabinach

Dziś ją skończyłem. Genialna przygodówka. Uwielbiam gry typu point & click i Syberia jest jednym z najlepszych tytułów, w jakie miałem przyjemność grać. Mam nadzieję w niedługim czasie przejść drugą część, a potem tylko czekać na trójeczkę :)

Syberia to klasyk. Niezwykła i pełna barwnych postaci poruszająca przygoda, którą przeżywamy wraz z bohaterką. Owszem, są tutaj pewne znaczące wady, takie jak mozolne przemieszczanie się między planszami, ale po ukończeniu rozgrywki szybko je grze wybaczamy.

Pamiętam jak w to grałam całe wieki temu. Teraz znalazłam ten tytuł za 10zł w realu to wziełam, bo czemu nie. Do białej gorączki doprowadzał mnie Oskar z tym swoim pozwoleniem na odjazd i okazywaniem biletu. Strasznie przepisowy koleś. Wszędzie gdzie się nie pójdzie to jest jakiś problem do rozwiązania...grrrrr :P Szkoda tylko, że nie można zwiększyć rozdzielczości ekranu bo na nowszym monitorze grać w 800x600 to jest tragedia pixelowa.Bardzo dobra gra, ale trochę krótka.

Ja także zagrałem po raz pierwszy w 2026 roku. Chyba moja pierwsza taka przygodówka, gdzie się tylko klika.Plusy: fabuła, dialogi, ciekawiło mnie jaki będzie koniec.Minusy: gra się często crashowała (na gog) - w połowie mojej gry naprawiłem ten problem, niektóre zagadki były trudne i musiałem zajrzeć do poradnika, gdzieniegdzie wiało nudą.Chętnie zagram w kolejne części.

W grę zagrałem po raz pierwszy dopiero w 2026 roku, więc myślę że zbyt dużo nostalgii tu nie działało.Gra przygodowa Point & Click z nie do końca oczywistą fabułą (to na plus), potrafiącą zaskoczyć, z przyjemnymi zagadkami, gdzie poziom trudności waha się od łatwych do średnich (raz tylko musiałem zajrzeć do poradnika, a nie jestem częstym graczem przygodówek). Wszystkie zagadki są bardzo przemyślane i nie ma tu miejsca na przypadkowe powiązania, grę można przechodzić bardzo płynnie bez np. obklikiwania ścian dookoła (ja tak robiłem na początku, gdy gdzieś utknąłem, ale potem zmieniłem strategię, z racji przemyślanej konstrukcji gry :)Mimo, że gra jest z 2002 roku, styl artystyczny i tła robią niesamowite wrażenie, bardzo szybko wsiąka się w ten klimat. Z minusów to przede wszystkim nieliczne błędy techniczne czy błędy w lokalizacji oraz denerwujący wskaźnik przejścia na inny plan, który obejmuje zbyt duży obszar, przez co jest mylący.Polecam zapoznać się z tą grą mimo jej wieku.

Syberia dalej po 23 latach od premiery zachwyca tajemniczym światem, dobrze prowadzoną fabułą, postaciami oraz polskim dubbingiem.

Przygodówki nie należą do mojego ulubionego rodzaju gier. Wolę bardziej dynamiczne gry. Ale "Syberia" naprawdę mnie urzekła. Po pierwsze śliczna oprawa graficzna. Po drugie zagadki mają sens. Po trzecie niezły klimat (delikatnie steampunk'owy). No i po czwarte miła dla ucha muzyka. A na końcu bonus - Oczy czarne...