Oceny

Syberia: The World Before została wydana już po śmierci Benoîta Sokala. Mamy więc do czynienia z zamknięciem pewnego rozdziału i pożegnaniem ze wspaniałym światem. Czy gra stanowi odpowiedni hołd dla autora? Zapraszam do zapoznania się z recenzją.

Jako wielki fan jedynki i dwójki jestem trochę zawiedziony. Gra jest dobra ale z Syberią jaką znam ma bardzo mało wspólnego. Gdyby ta gra nazywała się Nazi 37 i w grze nie byłoby Kate Walker ani żadnych wzmianek o automatach Voralbergów to spokojnie mogłaby ona funkcjonować jako zupełnie nowa gra. W sumie wydaje się, że to podpięcie pod znaną serię jest tutaj bardzo na siłę. Gra w zasadzie nie jest o Kate, która zresztą nie wygląda jak Kate Walker ani nie zachowuje się jak Kate Walker jaką znam. W polskiej wersji także nie brzmi jak Kate Walker. To jest skandal, że znowu ma inny głos, tym razem gorszy niż kiedykolwiek wcześniej. Gra jest w 90% o Danie Roze, drugiej głównej bohaterce. To jej losy śledzimy przez całą grę. Przypadek w zasadzie sprawił, że Kate Walker wpada na jej trop i postanawia dowiedzieć się o niej czegoś więcej bo niby są do siebie podobne. No i na tym w zasadzie polega gra, udajemy się do miejsc w których prawie 70 lat wcześniej była Dana. Więc zamiast mamutów i podróży na wschód mamy nazistów, prześladowania i finalnie wojnę światową. No mało to Syberyjskie. Zamiast jakiejś symbolicznej podróży, Kate Walker raczej ciągle ucieka przed powrotem do domu. Okres historyczny w którym dzieją się sekwencje z Daną jest bardzo ciekawy, interesujący i mało wykorzystywany w grach więc to jest na pewno zaleta. Fabuła sama w sobie także jest całkiem niezła, ma swoje naprawdę dobre momenty szczególnie w drugiej połowie gry. Jeżeli chodzi o rozgrywkę to gra stoi w rozkroku między klasyczną przygodówką point-and-click a współczesnym przedstawicielem gatunku a la Telltale. Postacią poruszamy klikając myszkiem na ekranie ale jeżeli chodzi o zagadki to raczej nie są one zbytnio skomplikowane i nie ma zbyt wielu podnoszenia przedmiotów, których potem musimy użyć. Zagadki w większości polegają na podążaniu za instrukcją albo wyklikiwaniu aż do skutku. Graficznie jest całkiem nieźle, chociaż wydajność jest strasznie nierówna; zdarzają się miejsca z olbrzymimi spadkami klatek. Muzyka ok, ale nic specjalnego.Reasumując, spodziewałem się podchodząc do The World Before czegoś co będzie bardziej przypominać jedynkę i dwójkę. Gra może się podobać i można spędzić z nią te 12-14 godzin bawiąc się całkiem dobrze ale Syberią bym tej gry nie nazywał. Myślałem też że będzie to finalne zwieńczenie historii Kate Walker ale zakończenie raczej sugeruje coś innego...

Koniec epickiej podróży. Obowiązkowa pozycja dla fanów serii, która jest zadośćuczynieniem po słabszej trójce. Gra jest dobra, bo znacznie lepsza od przecietnej trójki, która wręcz we wszystkim była gorsza od jedynki i dwójki oraz potrafiła nudzić. Najnowsza część jest zwieńczeniem przygód kultowej postaci Kate Walker w lubianej serii gier. Na duży plus powrót atutów jakie mieliśmy w pierwszych dwóch częściach jak poruszanie naszych emocji, cudowna muzyka, ciekawie prowadzona fabuła, przepięknie przygotowane lokacje, śliczny styl artystyczny oraz jako nowość w serii ciekawe połączenie historii dwóch postaci. Nowa część niestety nie była w stanie mnie, aż tak zaciekawić jak intrygująca jedynka, gdzie dopiero poznawaliśmy naszą kultową postać i to uniwersum więc wszystko było bardziej tajemnicze i ciekawe. Czwórka okazała się pod tym względem bardzo przewidywalna, ale nie można odmówić jej uroku. Grając w najnowszą część czułem się też jakbym był uczestnikiem filmu interaktywnego, w którym poznajemy historie naszych bohaterek, a zagadki to jakiś dodatek. Oczywiście zagadki nadal są w grze i odkrywają rolę, ale są banalne jak na standarty serii i całego gatunku point & click. W grze zdecydowanie też za mało Syberii w Syberii. Klimat przez to jest dość nierówny i miejscami rozczarowujący. Humor i dubbing PL też zdecydowany najlepszy jest w pierwszych dwóch częściach. Na 2022 rok Syberia 4 jest nieco technicznie i wizualnie zacofana porównując do obecnych gier, a jedynka na 2002 rok prezentowała się znacznie godniej. Do tego statyczne kamery i renderowane tła sprawiły, że takie gry jak Syberia 1 i 2 miały dłuższą żywotność. W dużej mierze za to co mamy teraz w tym gatunku odpowiada to, że w złotym okresie przygodówek, a zwłaszcza w latach 90' dostawały one dobre budżety na całość branży (zwłaszcza Sierra i LucasArts nie szczędzili grosza), a od dawna skromne, bo gatunek stał się niszowy. Mimo wszystko najnowsza Syberia to moim zdaniem jeden z lepszych point & click ostatnich kilkunastu lat, gdzie nie ma urodzaju i modniejsze stały się 100% filmy interaktywne od Quantic Dream, Telltale, DONTNOD.Z point & click mocno polecam Monkey Island 1-3, Indiana Jones & Fate of Atlantis, Day of Tentacle, Myst 1-4, Gabriel Knight 1-3, The 7th Guest, Under a Killing Moon, I Have No Mouth And I Must Scream, Discworld 1-3, Blade Runner, Broken Sword 1-2, Neverhood, Larry 7, Sanitarium, Jack Orlando, Grim Fandango, The Longest Journey, Atlantis: The Lost Tales, Syberia 1-2 i 4, Black Mirror 1-3, Gray Matter, Primordia, Kathy Rain oraz Deponia 1-3, które próbowały naśladować kultowe Monkey Island 1-4. Mimo, że naśladowniki to nawet nieźle bawią.Syberia 1 - 9,5+10. Syberia 2 - 9+/10. Syberia 3 - 6/10. Syberia 4 - 8+10.