Oceny

Bądźmy szczerzy: Portal nigdy nie miał być najważniejszym składnikiem The Orange Box. I mało kto przypuszczał, że będzie tak dobry.

Nie przepadam za grami logicznymi, ale Portal chyba został stworzony z myślą o takich jak ja. Łamigłówki są małe, a znalezienie rozwiązania satysfakcjonujące jak mało co. Portal Gun jest cudowną zabawką, a kiedy już opanujemy jej działanie, tworzenie dziur w przestrzeni potrafi być intuicyjne. Główną postacią jednak nie jest tu gracz, lecz nasza przeciwniczka – GlaDOS. Koronny dowód na to, że złoczyńcę da się jednocześnie lubić, współczuć mu i bać się go, a to wszystko za sprawą uroczo ofensywnego poczucia humoru. Perełka!

Totalnie zajebista gierka w której ciężko znaleźć jakikolwiek minus. Zagadki są na odpowiednim poziomie naprawdę przyjemnie się je rozwiązuje. żadna z nich nie jest na tyle skomplikowane że trzeba szukać po poradnikach, tylko po jakimś czasie uda się wpaść na odpowiednie rozwiązanie. Gra jest bardzo lekka szybko się ładuje i płynnie działa. Do tego wszystkiego dodali jeszcze interesującą fabułę a szczególnie zakończenie. Jest w niej sporo elementów humorystycznych a szczególnie najbardziej rozczuliły mnie te gadające wieżyczki.szkoda ze jest taka krótka.

Portal to urocza logiczna gierka. Plusy... Sam pomysł na rozgrywkę zasługuje na uznanie. Formuła z wykorzystaniem portali pozwala na mnóstwo kreatywnych działań. Poziomy są ciekawie zaprojektowane. Bardzo przypadły mi do gustu sterylne, przemysłowe wnętrza kompleksu. W połączeniu ze skromnymi odgłosami otoczenia oraz spokojnym ambientem w tle, tworzy się naprawdę mistyczna atmosfera. W kontraście do tego stoją robotyczne polecenia wydawane przez GLaDOS oraz przesympatyczna piosenka Still Alive. Same łamigłówki są przyjemne. Doceniam fakt, że program automatycznie zapisuje najdrobniejsze postępy. Bardzo dobrze wygląda warstwa techniczna produkcji – świetny silnik fizyczny, estetyczna oprawa graficzna, zgrabna animacja, wzorowe sterowanie i klasyczne menu w stylu Half-Life. Nie uświadczyłem też żadnych błędów. Ponadto cieszą przeróżne nawiązania. Minusy... Czuć niedosyt, bowiem gra jest króciusieńka i dość łatwa. No i może troszkę za mało urozmaicona. To tyle. Moja ocena – 7.5/10

Czasami te najprostsze pomysły trafiają w sedno, doprowadzając konkurencję na rynku do wściekłości, bo sami mogli na coś takiego wpaść, a nie wpadli. Kolejny Punkt dla Valve. Jeśli chodzi o gry tej firmy, wolę większość dodatków (nawet nieoficjalnych) di "Half-Life", ale "Portal" pomimo wrażenia pobocznego projektu, a nie pełnoprawnego produktu, daje niespodziewanie wiele frajdy. Jak na FPP, w którym do nikogo nie strzelamy, wykorzystujemy jedynie portale w ścianach i fizykę, wciągnąłem się tak mocno, że zdecydowałem się ukończyć całość (łącznie trzy podejścia).

Krótka, przyjemna gra logiczna z satysfakcjonującą mechaniką. Potrafi wciągnąć jak cholera, świetna dla kogoś szukającego rozrywki na 1/2 wieczory.

Znakomita gra, która bawi i daje mnóstwo frajdy. Ciekawy jest sam pomysł na tę grę. Nie mówię o samym tworzeniu portali, ale o tym jak podzielono poziomy i w jaki sposób robimy progres w grze. Przypomina to te bardziej old-schoolowe gry. Przechodzimy po prostu planszę za planszą, czekając na to, co przyniesie nam kolejny poziom. Brzmi znajomo, ale to wszystko oglądamy w widoku FPS. To fajny zabieg, bo można czuć zdecydowanie większą interakcję z otoczeniem. Gdyby to wszystko działo się w 2D bądź wciąż w 3D, ale jednak z widokiem TPS, to wydaje się, że gra nie osiągnęłaby już takiego sukcesu. Samo to, że widzimy wszystko z oczu bohaterki tak jakby nam przyszło grać w rasowego FPS, robi tu robotę.Na początku oswajamy się z fizyką gry. Ale nie potrzeba na to szczególnie dużo czasu, bo w przyjemny i płynny sposób jesteśmy zmuszani do coraz to śmielszego kombinowania w szukaniu rozwiązań zagadek. Tu faktycznie czuje się, że poziom trudności rośnie. Niektóre poziomy są zaprojektowane tak, że po prostu trzeba wykorzystywać zasadę prób i błędów, ale satysfakcja z tego, że w końcu nam się udaje jest bardzo duża. To, co pokochałem w tej grze niemal od razu to poczucie humoru i duuuuża dawka ironii. GLaDOS czyli system (sztuczna inteligencja) sterujący obiektami Aperture i jego (a raczej jej) narracja pomiędzy i w trakcie poziomów jest kapitalna. Idealnie trafia w moje poczucie humoru więc z wielka frajdą słuchałem tych monologów. O ile można się do czegoś przyczepić, to może do bardzo prostej, prostolinijnej fabuły i mimo wszystko prostej konstrukcji scenariusza, pozbawionego większych zwrotów akcji czy choćby cutscenek. Natomiast samo zakończenie jest świetne, przezabawne (napisy końcowe) i bardzo dobrze podsumowujące luźny charakter tej gry. Właśnie, luźny to słowo klucz. Tej grze na pewno tego nie brakuje.Liczyłem trochę dłużej zabawić na mapach zaawansowanych (czyli przejście wybranych poziomów w najkrótszym czasie, z najmniejszą ilością stworzonych portali lub z najmniejszą ilością kroków), ale już pierwszy poziom ukończyłem z największymi możliwymi trudnościami i wiedziałem, że te kolejne, trudniejsze będą dla mnie nie do przeskoczenia. Więc ostatecznie zadowoliłem się główną fabułą nie osiągając wszystkich achievementów.Moja ocena: 9/10.

Bardzo przyjemna gierka na jeden,dwa wieczory. Koncepcja i założenia proste więc ciężko doszukać się wad.

Byłem tą grą naprawdę zadowolony. Te zagadki, końcowy finał z GLADoS-em i do tego te śmieszne głosiki robotów. Można ją przejść w niecałą godzinę, ale pierwszy raz ograłem w jakieś 4h, bo trochę trzeba było główkować, ale to bardzo dobry przykład gier logicznych. Polecam :)

+++ Portal Gun ++ Czarny humor (GLaDOS) ++ Kończy się chwilę po tym jak zaczyna się nudzić ++ Interesujący pomysł na rozgrywkę ++ Intrygująca fabuła + Bez błędów w mechanice + Napisy końcowe - - - Większość zagadek nie stanowi wyzwania - - Powtarzalność - - Walka z GLaDOS - - Czasem zbyt słabo oznaczone miejsca na umieszczenie portali

Czułem się ostrzeżony. Ale chłopaki od Zaworu dali radę. Bawiłem się przednio, aczkolwiek pierwsze kilka leveli kończyłem troszkę za szybko.