Oceny

Japończycy stworzyli świetną grę, która umiejętnie łącząc elementy doskonale znane z innych produkcji, w efekcie końcowym jest czymś mocno odrębnym od tytułów, na których się wzorowała.

Bardzo podobał mi się system walki i rozwój postaci. To był by koniec pozytywów. Ciągle ci sami przeciwnicy, do samego końca. Lokacje co najwyżej poprawne. Beznadzieny system lootu, używałem praktycznie jedną zbroję przez całą grę, bo innych nie znalazłem zestawu. Ilość śmieci którą znajdujemy jest ogromna, pod koniec ciągle zmieniałem bronie bo wypadały. Grafika słaba, fabuła irytuje. Robiąc prawie wszystkie questy poboczne, czasami też farmiąc expa w ostatniej misji byłem ok 30 poziomów poniżej sugerowanego, parodia jakaś. Przeszedłem właściwe, żeby zaliczyć i mieć z głowy, Nioch 2 nie kupię na pewno.

Mam mieszane odczucia co do tej produkcji, mimo że przez pierwsze 5h gry nawet spoko mi się w nią grało, tak im dłużej w nią grałem to człowiek mógł odczuć tak jakby wszystkie lokacje w grze były losowo generowane, wioska, spalona wioska, jaskinia i spalona wioska w jaskini i tak wszystko na przemian raz to a potem tamto dodając tylko trochę deszczu i raz był śnieg, masakra, grafika trochę kiepska, fabuła taka sobie. Na duży plus muszę zaliczyć fajnych, ciekawych i dość wymagających bossów.Duży wybór sprzętu, który wypada dosyć często z pokonanych przeciwników, świetny system walki, który sprawia świetną frajdę. Podsumowując dla fanów tego gatunku raczej produkt obowiązkowy, lecz niestety trzeba mieć spory dystans i nie nastawiać się na to, że ta gra będzie tak dobra jak produkcje FromSoftware.

Nioh jest o dziwo bardzo dobrą grą, która sprawia sporo frajdy. Początek może być trochę mylący, bo bohater porusza się jakoś tak inaczej niż w Soulsach no i inaczej też walczy, ale myślę że kilka pierwszych godzin może zadecydować o tym czy grać czy też nie.Mi się tam spodobało i z czystym sumieniem mogę wystawić wysoką ocenę.W kwestii graficznej może i gra nie powala, bo dość często rzuca się w oczy kilka zgrzytów typu niezbyt ostra tekstura czy rozmazane widoki z daleka, ale wciąż wygląda to dość przyzwoicie więc nie ma się aż tak czego czepiać.Sama fabuła jest również przyzwoita, chociaż w pewnych momentach pojawia się tyle postaci, że tak naprawdę nie wiadomo kto kim jest. Szkoda, że niezbyt skupiono się na głównym bohaterze, który niby walczy szukając swojego ducha, ale jego motywy przyłączenia się do samurajów są takie sobie.Questy poboczne niby są, ale ciężko je ocenić pozytywnie ze względu na to iż odbywają się one w tej samej lokacji, w której już byliśmy, więc w zasadzie robi się to samo. Niby są one OK i czasami pojawia się jakaś historia pojedynczych postaci, ale kończąc misje główną niezbyt chce się człowiekowi znów odpalać tej samej mapy aby zaliczyć side questa, a trzeba pamiętać, że każda mapa ma swój poziom no i niezbyt da się przeć do przodu po łebkach.Co do systemu walki to nie mam się czego czepiać, bo są i przyjemne combosy, są różne ciosy, postawy, unikalne umiejętności dla każdego rodzaju oręża więc tutaj plus, ale z kolei nie podobał mi się pomysł określania poziomu broni.Mając coś fajnego czy to miecz czy zbroja to niestety długo się w tym nie pochodzi, bo dopasowanie duszy jest strasznie drogie, a wykuwanie niektórych unikatów wymaga sporej ilości składników ze specjalnych potworów.Na koniec dodam, że największym minusem Nioha jest niestety ciągła walka z tymi samymi przeciwnikami. Co z tego, że przemierza się świetnie zaprojektowane lokacje, skoro w nich spotykamy te same szkielety, te same yokai i czasami nawet te same bossy. Tak na dobrą sprawę tylko te ostatnie sprawiały mi trudność, bo po 50 godzinach tłuczenia tego samego demona ciężko by było, aby sprawił on jakiekolwiek wyzwanie. Myślę że warto zagrać, bo niby jest trochę tych minusów, ale produkcja strasznie wciąga.

Sama walka jest dość ciekawa. Trochę przekombinowana z różnymi postawami, ale da się do tego przyzwyczaić, albo po prostu używać jednej i jakoś to idzie. Nawet tutorial w Anglii mi się mega podobał. Świat jest fajny, starożytna Japonia, dawne wierzenia shinto, fajne to. Niestety dalej już jest gorzej, bo recykling poziomów, po których chodzimy n-razy jest żenujący. Do tego jest to też przy okazji symulator złomiarza. No ilość sprzętu jaki się zbiera jest wręcz gigantyczny. W takich bieda gierkach mmo wypada chyba tyle tego syfu, a może nawet mniej. Organizacja i zarządzanie ekwipunkiem to jest jakiś żart. Do tego mnóstwo, ale to mnóstwo jakichś bajerów, ninjutsu, jakieś przekuwanie broni, wykuwanie, zbieranie matsów. Przekombinowane strasznie. Gdyby całość rozgrywki uprościć/skrócić do 20-30h max i dodać połączone krainy w jakiś normalny sposób, jakichś handlarzy, tutorów, to mogłaby to być przyjemna giereczka. Ale całość projektu to po prostu zabija. A szkoda, bo klimat jest. Ale tylko on.

NiOH trafił we wszystkie moje czułe punkty bezczelnie karmiąc każde z posiadanych natręctw gracza. Fakt, że mógłby wyglądać lepiej. Fakt, że mógłby być troszkę mniej irytujący w kilku kwestiach, jak np. "czytelność" naszych błędnych zachowań w walce, które zaowocowały kolejnym zgonem. Fakt, że mógłby być bardziej zamożny w odmienne lokacje i inne modele przeciwników. Fakt... ale co z tego, skoro do tej pory spędziłem w nim ponad 300 godzin i to nie koniec.? Pad od x360 i nie ma problemu ze sterowaniem (ech Ci ortodoksyjni PCtowcy). Stary komp (pierwsza generacja i3) ale FullHD i 28-35 fps mam i mi styka. :)