Michael Phelps: Push the Limit

Premiera Kinecta pod koniec 2010 roku zmobilizowała twórców do pracy nad grami korzystającymi z tego kontolera. Michael Phelps: Push the Limits jest właśnie jednym z nich. Kamera odczytuje ruchy naszego ciała, przenosi je do gry, a na ekranie widzimy tak, jak byśmy pływali. Zaproszenie wielokrotnego mistrza olimpijskiego sprawiło, że wiele elementów mających wpływ na ostateczny wynik sportowy dopracowano w najdrobniejszych szczegółach.

Fabuła gry nie jest zbyt rozbudowana, może za to pochwalić się oryginalnością. Wszak gier o zawodowym pływaniu nie ma wiele. Jako młody zawodnik stajemy u progu kariery, której zwieńczeniem jest pokonanie tytułowego mistrza. Startując w różnej rangi zawodach trafiamy w przeróżne części świata, a końcowym etapem rozgrywki jest start w dorocznych mistrzostwach gdzie mamy okazję popłynąć przeciwko Phelpsowi. Warto przy okazji wspomnieć, że nie ścigamy się tylko na klasycznych basenach. Otoczenie wyścigów jest bardzo zróżnicowane: od japońskiego dojo, po pływalnię wśród ośnieżonych gór.