Komentarze do gry: Leisure Suit Larry 2: W poszukiwaniu miłości

Leisure Suit Larry 2 to przyzwoita gra przygodowa. Gra została wydana w 1988 roku na komputerach Pc, Amiga i Atari ST więc na mniejszą ilości platform niż kultowy poprzednik. Za grę ponownie odpowiada Al Lowe. Druga część Larry'ego pojawiła się szybko, bo zaledwie rok po pierwowzorze. Sequel stoi w opozycji do pierwszej części, bo jest niemal całkowicie pozbawiony erotyzmu i głupkowatego młodzieżowego humoru co spowodowało, że nie wszystkim fanom serii ta część przypadła do gustu.
Gameplay. Wcielamy się ponownie w flegmatycznego playboya Larry'ego Laffera. Interfejs tak jak w oryginalnej wersji jedynki polega na wpisywaniu komend z klawiatury. Dwójka jest zauważalnie dłuższa niż jedynka i oferuje szerszy wachlarz lokacji z wieloma ciekawymi zagadkami do rozwiązania. Niektóre łamigłówki są jednak niezwykle trudne, a do tego trzeba uważać, by nie pominąć żadnego kluczowego przedmiotu w trakcie przygody, bo to grozi ślepą uliczką bez wyjścia. Lokacje są barwne i bardzo zróżnicowane zaczynając od miasta Los Angeles poprzez statek wycieczkowy, wyspiarski kurort i samolot, a kończąc na wyspie Nontoonyt. Atmosfera w grze jest wręcz obłędna i charakteryzuje się licznymi niespodziankami w trakcie przygody i szybkim tempem rozmów, które przeradzają się w przezabawne szaleństwo. Gra zaskakuje również absurdalnie dużą ilością sposobów, kiedy Larry może zginąć co wpisuje się w styl Sierra z lat 80'. Jeśli nie robimy właściwych rzeczy w odpowiednim czasie umieramy, ale nie ma sposobu, żeby wiedzieć co jest właściwe dopóki nie umrzemy. Sierra w latach 80' nie brała ze sobą żadnych jeńców. Klimat szpiegowski, akcenty komediowe i pomysłowe easter eggs nawiązujące do innych przygodówek Sierra to jedne z największych zalet tego sequela. Program telewizyjny o swataniu, przedmałżeński test męskości, scena snu w salonie fryzjerskim czy niestosowne komentarze stewardesy świadczą o poczuciu humoru Ala Lowe'a i sporym dystansie do siebie tego projektanta.
Grafika i udźwiękowienie. Larry 2 bez wątpienia stanowi krok naprzód w porównaniu z Larrym I (1987) pod względem dźwięku i grafiki. Jednak nie robi tak dużego wrażenia jak King’s Quest IV (1988) z tego samego roku, który bije na łeb Larry'ego 2 ilustracjami postaci, animacjami i brzmieniem dźwięku.
Podsumowanie. Druga część Larry'ego nie jest tak nieprzyzwoita i niegrzeczna jak być powinna, ale na swój sposób jest całkiem zabawna. Trzeba też przyznać, że fabuła nawiązująca do filmów o Bondzie jest zaskakująco udana jak na niskie standarty serii w tej kwestii. Mimo pewnych zalet to najmniej lubiana przeze mnie seria tego studia.

Wersja na komputer Pc:
https://www.youtube.com/watch?v=q4rYhQpGmRI