Kabuto Park

Urocza produkcja, w której przyjdzie nam łapać różnej maści insekty i wystawiać je w walkach. Wcielamy się w dziewczynkę o imieniu Hana, która ostatni miesiąc wakacji spędza w Parku Kabuto. W nim przeszukuje różne miejsca w poszukiwaniu owadów, które staną w szranki z innymi, należącymi do innych dzieciaków. Walka w drużynach z maks trzema zawodnikami toczy się na tamburynie z membraną. Owady przepychają się i wygrywają te, które zepchną z instrumentu przeciwników. Ale nie ma tu znamion walki turowej ani zręcznościowej. Każdy owad ma swoje parametry siły, obrony oraz energię (a konkretniej jej odnawianie). Jeśli wystawiamy do walki trzy chrząszcze to parametry sumują się. Przed walką doskonale widzimy jakimi owadami dysponuje przeciwnik i o jakim potencjale punktowym. Każdy owad ma też swój zestaw trzech kart, które można zagrać w trakcie potyczki. Gdy zaczyna się walka, co kilka sekund zmienia się tryb/faza - atakują nasze owady a przeciwnika się bronią, po czym dochodzi do odwrotnej sytuacji. Im większą siłę mają nasze owady tym szybciej przesuwają oponentów, ale tylko w fazie ataku. W trakcie tych przepychanek możemy zagrać wspomniane wcześniej karty, o ile pozwala nam na to energia, która odnawia się w zależności od naszych punktów - im większa, tym szybciej te punkty wzrastają i możemy zagrać odpowiednią kartę, która ma info ile potrzebuje punktów energii, by nią zagrać. A same karty to głównie czasowe lub permanentne zwiększenie siły bądź obrony o różnej mocy, pchnięcie przeciwnika (też o różnej mocy), obniżanie kosztów zagrania konkretnych kart, czy obniżenie chwilowe parametrów przeciwnika. Nie ma tutaj dużej różnorodności, ale to nawet dobrze, bo to tylko niepotrzebnie wprowadziłoby większy bałagan. Walki mogą trwać nawet kilka sekund, więc w prostocie siła.Owady zbieramy w czterech miejscówkach. Początkowo zaczynamy na farmie. Aby dostać się do innych miejsc musimy kupić sobie lepsze kalosze w sklepie. W nim też zakupimy encyklopedię o owadach, siatkę, czy lupę - które odpowiednio zwiększają szansę na złapanie rzadszych okazów. Samo łapanie owada to prosta gra zręcznościowa, w której musimy kliknąć w odpowiednim momencie, aby punkt na pasku zatrzymał się na zielonym fragmencie (niebieski to przybliżenie). W sklepie można kupić miód, który spowalnia ruch na pasku, przez co łatwiej trafić w zielone miejsce, ale skorzystałem z niego tylko raz. Pieniądze na zakup rzeczy ze sklepu mamy z wygranych walk. Oprócz tego wygrywamy słodycze, które służą do zwiększania parametrów naszych owadzich zawodników (do maksymalnie 20 poziomu). Słodycze także zdobywamy sprzedając złapane owady, których nie chcemy w naszym zespole. Owady są różnorodne - mamy chrząszcze, biedronki, pszczoły itd. Każda ma swoje parametry, ale ja wybierałem te z potencjałem na dużą siłę.Oprawa audiowizualna jest grubo ciosana, ale mega sympatyczna. Bije z niej ten dziecinny, wakacyjny klimat. Nie ma tutaj przemocy, mikropłatności, ptw, czy zbędnych rzeczy. Gra jest tania, prosta i przeznaczona dla każdego, więc spokojnie mogą się w nią zagrywać i dorośli i dzieci. Osiągnięcia też są łatwe do zdobycia. Szkoda tylko, że po 3-4 godzinach mamy wszystko odblokowane i zostaje nam tylko kombinowanie z tworzeniem drużyny opartej na innych parametrach, ale to i też nie jest na długo. Brakowało mi również możliwości porównania nowo zdobytych owadów z tymi w zespole podczas odrzucania/zostawiania owadów.W Parku Kabuto spędziłem miło czas, dziecku też się gra spodobała. Szkoda, że jest tylko po angielsku. Oczywiście ów tytuł polecam. Cena jest adekwatna do zawartości. I nie jest to gra RPG jak pisze w encyklopedii.