Oceny

Ghost of Tsushima to pożegnanie Sony z Play Station 4 w naprawdę wielkim stylu. Tę przygodową grę akcji przesycono orientalnym klimatem i wypełniono interesującą zawartością.

Jest to jedyna gra jaką "splatynowałem". Dla mnie pomimo pewnej schematyczności i drobnych niedociągnięć (stopy bohatera zapadające się w podłożu, przenikanie tekstur) gra posiada nieuchwytny magiczny czynnik i grało mnie się w nią wprost fantastycznie. Audiowizualnie cudo, klimat z japońskim dubbingiem - fenomenalny, walka intensywna i satysfakcjonująca (zwłaszcza na zabójczym poziomie trudności), eksploracja bardzo przyjemna, świat organiczny. Brak minimapy to znakomity pomysł. Historia i questy choć w miarę proste, to bardzo klimatyczne. GoT sprawił mi więcej frajdy niż arcydzieło kultury wysokiej znane jako the last of us 2 (to wciąz bdb gra! :P). Polecam z całego serca. Choć Ghost jest nieco podobny to nowych assasynów, to jest od nich nieporównalnie lepszy pod każdym względem i nigdy nie daje wrażenia obcowania z bezdusznym produktem kopiuj-wklej.

Historia ok, chociaż od pewnego momentu zachowanie głównego bohatera bywało dziwne (nie będę spoilował). Walka nieciekawa, pozycje bojowe mam wrażenie, że dodane pod koniec produkcji na siłę, jak się okazało jak monotonna jest walka, zupełnie się ich nie czuje. Dużo lepiej zrobił to chociażby Nioch. Przeciwników od początku do końca gry jest 5 plus psy. Trochę porażka, zwłaszcza mając na uwadze, że mamy tylko jedną broń, cały czas walczymy praktycznie tak samo. Kamera masakra, nawet najszybsza jest wolna, brak możliwości blokowania na przeciwniku. Graficznie ładnie, szczególnie z HDR. Poboczne misje zbyt pocięte by przyciągały uwagę, zwłaszcza, że nic ciekawego po nich nie dostajemy.Pomimo wspominanych wad klimat bardzo fajny i chętnie wracałem. Warto spróbować samemu, bo z tego co czytam wielu osobom bardzo się podobała.

Naprawdę dobra gierka. Grafika dość słaba i maskowana aż do przesady japońskimi widokami. Czasami kamera podczas prowokacji zasłania wyzwanie jakimś krzakiem. Podczas walki nie przyklejamy się do wrogów przez to zdarza się spudłować atakiem. Natomiast cała reszta jest świetna. System walki przyjemny i ma kilka ciekawych rozwiązań, np. zdziwiłem się jak zauważyłem, że jedną rzucaną bombą można rozwalić calutki oddział Mongołów, fajnie że twórcy pozwalają graczowi iść na takie łatwizny jak chce. Historia prosta, ale poważna i nie traktuje gracza jak dziecko. Uproszczenia na korzyść gracza, np. szybkie podróżowanie, automatyczne zejście z góry, zbieractwo bezpośrednio z konia. Dodatkowe opcje gry, które cieszą, np. dubbing japoński, czarno-biała kamera, tryb legendy.Chociaż nie dla wszystkich, ale dla mnie zaletą była liniowość gry. My jako gracz nie mamy kompletnie wpływu na fabułę, nie ma żadnych wyborów (jest jeden w ostatniej minucie gry haha). Dzięki temu nie przejmuję się czy chce grać jak honory samuraj, czy duch. Mogę grać jak mi się podoba nie przejmując się konsekwencjami.

Ghost of Tshushima: 7.5/10Platforma: PlayStation 5Czas ukończenia: 42hGhost of Tshushima to prawdziwa uczta dla oczu pod względem designu gry. Gra wspaniałe się bawi przesadzoną kolorystyką, która wraz ze wspaniałymi widokami potrafi zaprzeć dech w piersiach. Niestety, choć gra jest piękna graficznie, jest też okropnie nudna, powtarzalna, a główny bohater to jakaś porażka... Fabularnie jest bardzo słabo. Główny bohater to chodzące naiwne dziecko i widać, że Twórcy chcieli zrobić z samurajów legendy honoru, ale tutaj to już przesadzono i wyszło wręcz żałośnie. Dopiero końcówka gry oferuje choć odrobinę emocji... Walka zasługuje na pochwalę, ale po kilku godzinach staje się równie powtarzalna i nudna. Niby jest widowiskowa, ale ciągle taka sama z 4-6 rodzajami przeciwników. Ogólnie gierka spoko, ale liczyłem na ciekawą opowieść, a dostałem mydło i powiodło.

Były – fakt, że okazjonalne – momenty, kiedy „Ghost of Tsushima” podobało mi się na tyle, bym chciał ułożyć o tym haiku. Krajobrazy są przepiękne, szybko udziela się klimat samurajskiej opowieści, a system walki, choć niezbyt wymagający, daje ogrom satysfakcji. Twórcy wpadają jednak w pułapkę wielu współczesnych otwartych światów: zamiast skończyć na 25 godzinach znaczącej, ciekawej zawartości zapychają całą wyspę posterunkami, znajdźkami i mało poważnymi wyzwaniami. Efektem jest imponująca technologicznie produkcja, która zaczyna nużyć na dobre dziesięć godzin przed napisami końcowymi.

Genialna gra, jeżeli chodzi o open worldy to dla mnie na jednej półce z Wiedźminem 3. Ktoś nazywa ją Assassin Creedem w Japonii? Może i wiele mechanik i aktywności jest podobna, ale ma to co gry Ubsioftu nigdy nie miały - Angażującą historie i świetnie napisanych bohaterów. W grze są dwa momenty (kto grał ten wie które) w których nie ma opcji żeby sie nie rozpłakać i pewnie dzięki temu gra jeszcze bardziej w pamięc zapada. świetny motyw przewodni - The way of the ghost - w momentach emocjonalnych robi robote. Poboczne misje również bardzo dobre - zarówno te wieloetapowe od naszych towarzyszy jak typowe wioskowe "wiedźmińskie" zlecenia, które często realistyczne (czyli niekoniecznie zakończone happy endem) zakończenia.Fajna walka, poziom trudności przystępny, pojedynki za to bywały trudne, trzeba sie troche napocić w nich.Minusy? Znaki zapytania rozsiane po mapie oczywiście. Szczególnie źle zapamiętałem lisie nory - jest ich zdecydowanie za dużo, pod koniec 2 fragmentu mapy już krzyczałem "o niee tylko nie to", olałbym ale platyna sama sie nie zrobi :PNależy pamiętać że gra to nie jest RPG, jest robiona podobnie do AC Origins czy gier Rockstara - ogladamy cinematiki i nie mamy praktycznie (z jednym wyjątkiem na koniec) wpływu na główną fabułe czy też zadania poboczne, ale to absolutnie nie przeszkadza gdy te są świetnie prowadzoneChyba pierwsza gra w której tak często zmieniałem zbroje w zależnosci od tego co robiłem - czy akurat udawałem sie z punktu A do B, czy sie skradałem w obozie, czy może skradałem sie i akurat zostałem wykryty. Za każdym razem trzeba było zmieniać. Niby upierdliwe ale odczuwałem przyjemność z tego, na szczęście bardzo zwinnie można było tego dokonywać.Fajny sposób na znajdowanie kolekcji (ubranie wędrowca i świerszcz) natomiast sama ona niezbyt interesująca.przyjemne widoczki, wiadomo nie jest to poziom AC w żadnym wypadku ale po zrobieniu kapliczki na szczycie można było niezłą fotke strzelić. Pod koniec 2 aktu już zaczal męczyć troche powtarzalny krajobraz na szczęście zimowy setting w dalszej fazie dodaje troche odświeżenia.Ode mnie 9.5, na pewno tytuł który pozostanie w pamięci na dłużej, zastanawiam sie jak ma wyglądać sequel - niby jest setting pod koniec ustawiony pod kontynuacje no ale nie wyobrażam sobie działania na tej samej wyspie bo byłoby to zbyt powtarzalne - może podróż do Japonii? Tylko wtedy tytuł średnio ma sens.

GoT znakomicie żegna jakże udaną erę PS4, znakomicie wykonana gra z kilkoma dobrze zrealizowanymi pomysłami na eksploracje i przede wszystkim co bardzo ważne, odpowiednio dobrze poprowadzoną oraz świetnie zakończoną historia. Fabuła ma bardzo dobry pacing jak na gre z otwartym swiatem, dobrze poprowadzone relacje miedzy postaciami. Eksploracja jest nienachalna nie zmuszająca do grind'u bardzo dobrze zrealizowana i to chyba największa zaleta tej gry.

Romantyzowana, plemienna postawa honorowego samuraja a nowoczesny patriotyzm w obronie swoich za wszelką cenę. Dłużąca się, melodramatyczna i przestylizowana.

Gra dość udana, choć muszę przyznać, że trochę wymęczone te 50h bo większość misji polega na tym samym ( zabij tu, zabij tam, wybij jaki obóz tu i tam) zadania poboczne choć często zaczynały się ciekawie to i tak zawsze kończyło się sieczką. Główne zadania nawet interesujące, walka kataną dawała ogromną frajdę, klimat feudalnej Japonii niesamowity, mini gra ze stojakami bambusowymi świetna, dubbing Polski bardzo udany, +muzyka+grafika+Długość gry+ Masa skórek na broniePodsumowując jeśli ktoś jest miłośnikiem gier Assassin's Creed to tutaj będzie wniebowzięty, ja osobiście nie jestem fanem ale i tak nieźle się bawiłem, przeważnie dzięki udanej walce mieczem.

Na początku byłem zachwycony, następnie dość mocno się znudziłem tak, że końcówka była już wymuszona. Największymi autami są tu walka i dbanie o japoński klimat, który wylewa się z ekranu.

Po 5 latach od zakupu oficjalnie odpuściłem dziś w nocy Tsushimę. Musiałem się zmuszać do grania. Gra jest ładna, ale w sumie nudna, questy są męczące, aktywności poboczne nieciekawe. Miała momenty, ale nie jestem w stanie tego zmęczyć.

Super gierka z fantastyczną grafiką i historią. Dla mnie taki Assasin Creed Odyssey w Japoni. Denerwuje powtarzalność misji i to że wiele postaci wyglada identycznie. Ale i tak definitywnie warta zagrania.