Za drugim podejściem do DE jakoś "przejrzałem na oczy", gra wciągająca i zarazem porywająca prostotą. Fabuła z początku może nie mroczna a po prostu ciężka do zrozumienia powoli się rozkręca, dużo chodzenia w kółko ale przyjemna oprawa audio jakoś to rekompensuje..
Mega klimacik, postacie, oryginalny rozwój postaci. Tylko zbyt krótka...
Nie rozumiem niskich opinii tej gry. To jedna z najlepszych pozycji, w jakie grałam. Charaktery postaci są fenomenalne. Gra na pewno powstawała przy współpracy z psychologami - rozterki i sposób myślenia głównego bohatera są do bólu realistyczne. Choć Disco Elysium polega głównie na czytaniu, to jest wciągające do bólu.
To książka. Dopiero zerknąłem na jej treść i zostałem przez nią oczarowany. To książka... o życiu. Zwykłej egzystencji, która potrafi być jednak bogata intrygującymi szczegółami... które najczęściej nam umykają. Brawo za mechanikę, a owacja dla pisarza. Oraz tłumacza na język polski, który sprostał postawionemu przed nim zadaniu.
Gra specyficzna, nieco inna niż klasyczne przygodówki. Na początku może przytłoczyć wielością opcji dialogowych lub nietypowym systemem rozwoju postaci, ale jak się w tym połapiemy, to robi się ciekwie i wciągająco. Zdecydowanie polecam, jeśli szukacie trochę nowego podejścia do przygodówki. Niektóre opcje dialogowe lub wątki polityczne/ społeczne sa tak męczące, że można je przelecieć byle szybciej. Kilka uwag ode mnie, które mogą się przydać:
1. mozna zmusić bohatera do biegania, co znacząco przyspiesza rozgrywkę. Są na to 3 sposoby. Pierwszy: klikamy lewym przyciskiem myszy dwukrotnie w miejsce, gdzie mamy się udać. Drugi: przytrzymujemy lewy SHIFT i biegamy klawiaturą, przysciski WSAD. Trzeci, najlepszy: przytrzymujemy TAB i klikamy myszką dwukrotnie na kilka dowolnych miejsc, gdzie chcemy się udac. Po kilku próbach gra powinna zaskoczyć i od tej pory bieg będzie "automatyczy" nawet, jak klikkniemy myszką tylko raz w dane miejsce :)
2. Opcja szybkiej podróży: w pewnym momencie odblokujemy mapę i szybką podróż, ale zadziała ona tylko wtedy, gdy będziemy stać w odpowiednim miejscu: przed drzwiami naszego baru, przed mieszkaniem w wiosce rybackiej, przed kościołem.
3. Polecam często korzystać z szybkiego zapisu gry (F5). W grze występuje duzo opcji dialogowych z prawdopodobieństwem sukcesu. Jeśli jakas rozmowa nie pójdzie po naszej mysli, zawsze można wczytac grę i spróbowac ponownie :)
dobrej zabawy!
Klimatyczna, wciągająca. Bez zbędnych fajerwerków. Tu nie chodzi o walkę i zabijanie, ale o logiczne myślenie. Polecam.
Nieco przereklamowana, ale dobra opowieść. Zakończenie jednak ssie jak w niemieckim filmie. Dialogi i narracja 11/10, fabuła 8/10, zakończenie 2/10, całość opowieści 8/10 imo.
Rozważania dotyczące doktryn politycznych są na poziomie akademickiej dyskusji, za to relacje społeczne przedstawiono perfekcyjnie - profesor socjologii byłby się nie powstydził. Najlepszy jest jednak zakres psychologiczny opisujący główną postać, stanowiący de facto podstawę umiejętności bohatera opowieści i nastawiający nas emocjonalnie do prowadzonej postaci. Rozmowy „ze sobą” to jeden z najlepszych elementów tej gry (ofc w zależności jakie cechy rozwijał gracz i jak dobrze poznał Henryka). Szkoda, że takie gry pojawiły się w ciągu ostatniego ćwierć wieku zaledwie dwie (licząc z przygodowkami może cztery).
Natomiast mam dwa zastrzeżenia: styl artystyczny chwalony przez większość średnio mi się spodobał. Drugie - poważniejsze - w grze posiadającej tonę wulgaryzmów - słowo pedał jest … wykropkowane, co czyni niektóre dialogi sztucznymi (tak przynajmniej jest w wersj angielskiej, nie wiem jak w polskiej).
Zagrawszy w „Disco Elysium” można już umierać. Nigdy nie powstanie nic lepszego.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
