Oceny

Nareszcie również gracze pecetowi mogą przekonać się, jak dobry jest Assassin’s Creed II. Za cierpliwość dostali dodatkowe epizody oraz kontrowersyjny system zabezpieczeń.

Jedna z najlepszych gier roku! Ubisoft uczy się na własnych błędach i pokazuje całemu światu, jak się robi sequele. Rewelacja!

Pierwsza odsłona z Ezio i pierwsza moja styczność z serią. Gra jest przede wszystkim świetnym symulatorem skrytobójcy, czyli czymś czym miała być w założeniu. Fabuła jest naprawdę nieźle poprowadzona, choć można bardzo łatwo zauważyć duże niedociągnięcia jeżeli chodzi o logikę i spójność opowieści. Ponarzekać można jedynie jeszcze na niewykorzystany potencjał lokacji, które nie oferują z grubsza nic ciekawego. Mimo wszystko jest to jednakże gra genialna w swojej prostocie i za to należy się wielkie uznanie.

Znaczna poprawa względem słabej części pierwszej: ciekawsze postacie i lepiej zaprojektowane miasta powodują że monotonia nie odpycha tak bardzo jak w poprzedniczce, fabuła mam wrażenie że w pewnym momencie się rozmywa przez natłok misji konstrukcją przypominające side questy typu: zlikwiduj cel -> ucieknij z miejsca zbrodni. Pomimo wad i nastu lat na karku wciąż daje radę i zdaje się być dobrym punktem startowym dla kogoś kto serię chciałby poznać od pierwszych części nie zniechęcając się przy tym już na samym początku.

Przybyłem, zobaczyłem, zagrałem... i nie. Może kiedyś robiła wrażenie, teraz został z niej tylko graficzny artefakt.Kurde, no fajnie się ciacha tych wrogów, idealna gra na ciężkie dni, no ale Ubisoft to chyba podczas produkcji zapomniał o słowie znanym jako "trudność rozgrywki". Fajnie jeśli gra jest łatwa i nie sprawia ci trudności, ale jaka frajda jest z zabijania wrogów, którzy są na poziomie trudności ziemniaka i to podczas całej gry? W końcówce parę razy umarłem i to tylko dlatego, że zacząłem eksperymentować z brońmi. No właśnie, końcówka:No ale żeby nie być tak brutalnym to powiem, że miasta i świat, mimo przestarzałej grafiki nadal wyglądają obłędnie. Czasem mi się zdaje, że ta seria tylko po to powstała, do promowania turystyki, bo chyba nie powstała jeszcze część, w której ten element zawiódł.

Mam skrajnie uczucia co do tej gry - tragiczna rozgrywka (beznadziejna walka, niezdarne chodzenie po budynkach - załączony obrazek, powtarzalność, świat nie zachęca do eksploatacji), ale fajna historia, bohaterowie, bardzo ładny, ogromny świat. Całość jakoś kupy się trzyma i jednak chce się grać.

Mój drugi kontakt z serią Assasyn,s Creed.Bardzo dobra kontynuacja.Gra jest osadzona w innym miejscu i w innym czasie z nowym bohaterem.Renesansowe Włochy wygladają swietnie(zwłaszcza Florencja i Wenecja są piekne).Graficznie i dzwiekowo gra trzyma poziom.Fabuła rowniez jest bardzo ciekawa i dosc zaskakujaca.Sam gameplay został dopracowany i rozbudowany.Główny bohater Ezio Auditore wydaje sie bardziej przyjazny niz Altair z jedynki i łatwiej go polubic.Gra została mocno rozbudowana względem poprzedniczki i na nude nie mozna narzekac.Pojawiło sie sporo ekwipunku który mozna dowolnie zmieniac(zbroje,stroje,sporo broni w kilku kategoriach,malowanie szat itd.)Pojawiły sie sklepy,gdzie mozna wydawac gotówke zbieraną podczas gry.Mamy rowniez dostęp do rodzinnej willi gdzie kolekcjonujemy rozne przedmioty,jak i mozemy ulepszac samo miasto w ktorym lezy posiadłosc(renowacja roznych budynków i sklepow).Misje rowniez są bardziej zroznicowane i wciagajce.Ogolnie swietna gra i warto zagrac.

To dopiero druga część z seri w ktora gralem. Fabularnie jest super a koncowka gry odjechana na maxa jak dla mnie. Bardzo fajne misje fabularne, dzwiek i grafika tez jest super, bardzo ladnie prezentuja sie lokacje a walka z przeciwnikami daje radoche. Mam nadzieje ze dalsze losy Ezio tez beda interesujace! Polecam bo fajna przygoda!

Słowo „rewolucja” jak ulał pasuje do tego, co wydarzyło się między pierwszą a drugą częścią Assassin’s Creed – ale wcale nie jestem zachwycony kierunkiem rozwoju serii. Jasne, Ezia z marszu polubiłem, a renesansowej Italii nie sposób było nie dać się zauroczyć, jednak Ubisoft nie zaimponował mi tą sandboksowością „dwójki”. Choć uboga w treść i na dłuższą metę żmudna, „jedynka” miała unikalny charakter i potrafiła bezkompromisowo kształtować zarówno opowieść, jak i rozgrywkę, nie kłaniając się tłumom (zresztą była przełomem w historii gier). Niemniej Assassin’s Creed II też dał mi dużo radości.

Właśnie ukończyłem AC2 - myślę że nie ma sensu enty raz powtarzać komentarzy innych użytkowników, więc dodam tylko że gdyby sterowanie na klawiaturze było wygodniejsze - ocena o punkt wyżej. O dziwo na padzie grało się świetnie, tylko niestety 80% gry musiałem zrobić na klawiaturze.

Moja ocena 6.5Największym bólem tej gry jest efekt drugiej cześć – niestety nie robi już to takiego wrażenia jak pierwowzór, przez co dla mnie jest średnia. Wątek Dezmonda został bardzo spłycony, a wątek Ezio rozkręca się dopiero podczas wyprawy do Wenecji ( około połowa gry ) Denerwujące jest sterowanie z pada. Ta część dzięki środą leczniczym i bombą dymnym, staje się jeszcze łatwiejsza – ostatni walka to lekka kpina w porównaniu z potyczką z jedynki. Gra o zbójcy powinna być w większość składanką, a nie sam Auditore wychodzący zwycięsko z całym odziałem zbrojnych. Po co ta cała willa. Niestety przez osobiste preferencje także nie przypadł mi do gustu okres historyczny. To co zapulsowało to wprowadzenie zmiany pór dnia, ekonomi ( pancerze, broń itp. ), bazy danych, różnice pomiędzy przeciwnikami. Satysfakcjonujące podwójne ukryte ostrze. Zakończenie Ezio też jest dość ciekawe. Najbardziej jednak kupiło mnie rozszyfrowywanie znajdziek dotyczące Prawdy.

Mój pierwszy assasyn.Plusy:- dobrze odwzorowane miasta- dość dobra fabuła- jak na tamte lata to dobra graMinusy:- sporo powtarzalności- w niektórych dialogach napisy chowają się za postaciami (nie widać części napisów)- są miejsca gdzie jest szybka akcja (walka) i jednocześnie ktoś mówi do nas - ciężko jednocześnie czytać napisy i walczyćGrałem po wieśku 1. Fabuła to zdecydowanie nie ten poziom co w wieśku. Oglądałem asasyna 1, a teraz gram w brotherhood. Asasyn 2 lepszy od 1, a gorszy od brotherhood.

Na pewno lepsza niż 1 część,zwłaszcza fabularnie,bardzo fajna fabuła,wszystkie nawiązania historyczne włączając w to szukanie glifów,bardzo fajna sprawa z tymi zagadkami logicznymi i ten plot twist na końcu.Natomiast mam wrażenie,że jeśli chodzi o mechanikę i fizyczność gry to zrobili mali kroczek do tyłu,ale mimo wszystko mega przyjemnie Mi się grało,no tylko tak jak i w 1 osłonie jak i w 2,gra jest bardzo łatwa,troszke trudniejsza niż 1 część,ale nadal,brakuje jakiegoś poziomu trudności,żeby gra stawiała jakieś wyzwanie.Ale ogólnie uważam,że każdy powinien zagrać,polecam!

W porównaniu do pierwszej części gra poprawia praktycznie wszystkie bolączki pierwowzoru. Najważniejsze zmiany to nadanie sensu szukaniu znajdziek i wydzielenie powtarzalnych zadań z wątku głównego w misje poboczne. Fabuła i postacie bardzo dobrze napisane, zakończenie miażdży, a miejscówki mają miodny klimat wspomagany oprawą muzyczną. Grafika nawet dzisiaj nie straszy. Wątek współczesny pociągnięty znacznie lepiej jak w jedynce, chociaż Desmond pojawia się rzadziej. Największy minus to konieczność odblokowywania części zawartości fanowskimi łatkami z winy Ubisoftu.

Co by tu mówić świetna gra, fajne mechaniki i do tego jeszcze otwarty świat i zarządzanie miastem. To jest moim zdaniem kompletna gra. Świetny główny bohater.Więc tak czy siak warto zagrać w tą grę.

Świetna gra, która poprawia większość błędów z pierwszej części. Tym razem przyglądamy się przygodom renesansowego asasyna - Ezio. Ezio jest bardzo podobny do Altaira. I nie chodzi o jego wygląd. Tak samo jak Altair, Ezio przechodzi przemianę, ze słodkiego łobuza, poprzez żądnego zemsty młodzieńca kończąc jako inteligenty i rozważny człowiek, odrzucający nienawiść. Podobało mi się to. Ponadto, da się gość lubić. Przepięknie zrobione miasta renesansowych Włoch, to klasa sama w sobie. Już w pierwszej części zachwycałem się Jerozolimą, Akką i Damaszkiem, ale Florencja... Wspaniała! Gra posiada świetną muzykę, nieźle buduje klimat. Poprawiony został również parkour. Niestety tak samo jak poprzednio Altair tak i Ezio czasem gubi się w swoim zachowaniu. Niejednokrotnie musiałem powtarzać etapy, bo Ezio źle wbiegł na ścianę, przez co nie zdążyłem na czas z misją. Przy etapach akrobatycznych (np szukając pieczęci) bardzo dokuczała kamera (zmieniała położenie na bardziej "filmowy kąt" przez co nie można było rozeznać się w sytuacji). Walka też miała dziwny błąd. Nie zawsze działała kontra i Ezio podczas walki, albo nie kontrował, albo w gorszym wypadku się odsłaniał. Same misje, już nie były takie powtarzalne jak w pierwszej części (a jeśli nawet były to nie dało się tego odczuć). No i Ezio faktycznie działał już jak asasyn, misje można było wykonać bardziej subtelnie niż w pierwszej części.