Oceny

Alone in the Dark to powrót nieco zapomnianej dziś marki, która 32 lata temu położyła fundamenty pod serie Resident Evil, Silent Hill i cały gatunek survival horrorów. I jest to powrót całkiem udany, przywołujący ducha oryginału we współczesnej formie.

Alone in the Dark nie jest grą idealną, za to ja jestem jej idealnym odbiorcą. Od razu dałem się pochwycić przez główny wątek spleciony z różnymi obliczami szaleństwa oraz klasyczną scenerię grozy, bo odwiedziny w zakładzie psychiatrycznym w Nowym Orleanie już na etapie opisu brzmiały dla mnie wspaniale. Do tego dochodzi również silne osadzenie w mitologii Lovecrafta.Dzieło studia Pieces Interactive cechuje wciągająca fabuła – nieco inna dla każdej z głównych postaci. Zwykle nie przepadam za znajdźkami, ale tutaj nie służą one wyłącznie jako kolejne kroki w stronę platyny, zamiast tego stanowią ciekawe rozwinięcie lore'a. Alone in the Dark w głównej mierze opiera się na eksploracji i zagadkach, często bardzo wymagających oraz znacznie mniej atrakcyjnych starciach.Aby poznać całą historię, grę trzeba przejść dwukrotnie. Problem w tym, że rozgrywka wygląda tak samo w przypadku Emily, jak i Edwarda – różnice pojawiają się tylko w jednej mocno osobistej lokacji. Warto się jednak przemóc, bo dzięki temu możemy dotrzeć do sekretnych zakończeń. Jeśli nie planujesz przechodzić Alone in the Dark przynajmniej dwa razy, polecam Ci wybrać wątek Emily Hartwood, bo losy Carnby'ego stanowią jego uzupełnienie.

Średnia podróbka remaków Residentów. Klimat ok, udźwiękowienie ok, gameplay słaby z plusem. Kiepskie strzelanie, sporo błędów, w tym lewitowanie nad drabiną. Zagadki na jedno kopyto. Jak ktoś lubi tego typu gry, to można pobawić się przez te kilka godzin, ale cudów nie oczekujcie.

Jedyne Alone in the Dark w jakie grałem wcześniej to ten z 2008 roku. W sumie to nawet nie pamiętam czy go skończyłem. Z tego co pamiętam było mocno średnie. Nowa odsłona jest całkiem solidna ale bez szału. Mamy tu trochę klimatycznego spacerowanka po posiadłości, ale mamy też trochę drętwego strzelanka i walki z jakimiś stworkami. Jak dla mnie tego typu gry były dużo lepsze gdyby żadnej walki nie miały, szczególnie jeżeli ma ona być taka drewniana. Mało rodzajów przeciwników, mało rodzajów broni, przedmioty do walki wręcz się psują więc czasami zostajemy z niczym a Edward bez pały w ręku bić się nie potrafi. Jest skradanie ale po co ono jest to nie wiadomo, przydałaby się jakaś możliwość cichej eliminacji przeciwników. Amunicji dużo nie ma, więc aż szkoda strzelać. Jakiś tam klimacik jest, jakaś tajemnica i intryga ale gdy tylko przenosi nas gdzieś tam i spotykamy przeciwników to robi się tak średnio. Finalnie mam wrażenie, że fabuła w sumie to takie trochę meh. Zbieramy jakieś znajdźki, które w sumie nic nie dają. Lokacje są w większości całkiem ładne. Optymalizacja na PC całkiem znośna, nawet na starych złomach da się grać w miarę komfortowo a gra graficznie wypada całkiem nieźle. Czasami tylko pojawia się typowy dla UE4 stuttering i jakieś doczytywania. Ogólnie to taka trochę gorsza i biedniejsza wersja nowych Residentów. Przejście jedną postacią zajęło mi prawie 10,5 godziny, drugą postacią już nie chciało mi się przechodzić...

- toporna walka, toporne uniki, przeciwnicy bujający się na lewo i prawo + niesamowicie szybcy, co praktycznie wyklucza użycie pistoletu. W resident evil przeciwnicy na początku byli równie wolni jak gracz, a później mieliśmy na tyle mocne bronie i dużo zdrowia, żeby sprawnie walczyć z szybszymi wrogami. Tutaj stagnacja całą grę- broń do walki wręcz się psuje, co sprawia, że gracz może być bezbronny (brak amunicji i broni do walki wręcz)- brak ulepszeń broni i/lub postaci. Jedyny improvement to znalezienie strzelby- dużo czytania dzienników, które są niejasne. Opowiadają o miejscach i postaciach których nie znamy-brak możliwości chowania do ekwipunku lub choćby chwilowego noszenia w ręce przedmiotów rzucanych. Możemy je podnieść i od razu musimy nimi wycelować. Można co prawda przejść kilka kroków z takim celowaniem, ale nie wejdziemy w żadną inną interakcję, co wymusza zapamiętywanie lokalizacji mołotowów i cegieł i bieganie w te miejsca w trakcie walki.- przeciwnicy nie upuszczają przedmiotów, wiec nie ma żadnej satysfakcji z walki (w sumie logiczne, bo czemu potwór miałby upuszczać amunicję?)- brak ng+ z prawdziwego zdarzenia. Kończymy grę szybkim boss-fightem a potem żegnamy się i wracamy do menu. Nie ma sejwa po przejściu gry. Po prostu zaczynamy grę drugi raz drugą postacią jeżeli zależy nam na tyle na zbieraniu znajdziek. Są podobno jakieś różnice, ale minimalne (np. zwiedzamy inny pokój)- w żadnym momencie nie było pełnej swobody eksploracji. W resident evil najbardziej uwielbiam eksplorację pod koniec jak już mam wszystkie klucze i mogę poodhaczać wszystkie pokoje na niebiesko. Tutaj w żadnym momencie takiej swobody nie ma, cały czas liniowo jesteśmy prowadzeni do odblokowania konkretnych pokojów, a poprzednie znowu są zablokowane przez co nawet pod koniec gry pół posiadłości można mieć niezbadane, gdy nie zrobimy tego wtedy kiedy nam wolno.- fabuła w końcowych rozdziałach. Popadanie w obłęd bez powodu i szybki wrap-up skutkujący zakończeniem gry, gdy nadal nie wiemy o co chodzi- gra trwa 6h i wg mnie to ciut za mało (miała większy potencjał) ale patrząc na to, co oferuje czyli słabe rozwiniecie fabuły i brak rozwoju postaci – to długość w sam raz, żeby nie żałować straconego czasu. Próbowałem przejść grę drugi raz inną postacią ale nie zauważyłem żadnych różnic i po godzinie się poddałem. Resident evil 2 przeszedłem od razu obiema postaciami, bo drugą postacią przechodziło się już szybciej i miałem niedosyt dobrego gameplayu..+ klimat posiadłości za dnia. Koszmar bagien w nocy+ optymalizacja (praktycznie stałe 144fps w 1080p na ultra minus volumetric fog). Niestety podczas przemieszczania się występują spadki klatek wynikające z doczytywania poziomów, zwłaszcza przy interakcjach z drzwiami. Zaszłość z konsol, na PC z nvme nie powinno to mieć miejsca.+ fabuła w początkowych rozdziałach, postacie (niestety słabo rozwinięte, ale z potencjałem)+ szybki sprint bez limitu staminy+ opcja szybkiego leczenia jednym przyciskiem, bez konieczności grzebania w plecaku i łączenia zielonych roślinek z czerwonymi ;)+ opcja skradania, aczkolwiek rzadko przeze mnie używana na normalu. Wolałem walczyć i potem mieć spokój eksploracji niż tracić czas na skradanie od apteczki do paczki amunicji

Szczerze mówiąc w ogóle nie czekałem na tę grę - lubię dreszczowce czy horrory straszące klimatem (a nie tymi prymitywnymi jump scare'ami), ale nie śledziłem informacji o tej grze czy z wypiekami nie czekałem na premierę. Kumpel z pracy jednak tyle o niej mówił, że postanowiłem zagrać. Tym bardziej, że zgodnie z recenzjami gra ma świetny klimat i intrygującą fabułę. Obie te cechy mogę potwierdzić... połowicznie. Poniżej lista zalet i wad.Plusy:- Klimat- Spokojna, staroszkolna przygotówka w klimatach dreszczowca noire- Momentami odczuwalna groza (ale nie za często)- Zagadki nie irytują, a do tego dają nam poczucie, że dobrze kombinujemy (choć w rzeczywistości nie są nadmiernie skomplikowane)- Surrealistyczna fabuła (jeśli to lubimy)- Posiadłość- (prawie) Nie straszy jump scare'ami - David Harbour jako detektyw Carnby sprawdza się bardzo dobrze- Można zmieniać poziom trudności w trakcie gry- Dobrze zoptymalizowana- Fajne dodatki w stylu możliwości ustawienia filtru noire czy grafiki 8-bitowejMinusy:- Animacje i modele postaci- Jak dla mnie - raczej niepotrzebna walka- Irytująca ociężałość bohaterów- Surrealistyczna fabuła (jeśli tego nie lubimy)- Niezbyt imponująca grafika- Brak możliwości przeklikiwania dialogów w przerywnikach filmowych (można tylko pominąć cały filmik)- Bugi w grze i błędy w polonizacjiNiestety gra stoi trochę na rozkroku i nie do końca wie, czy chce być klimatyczną przygotówką (nieco) grozy noire, czy (raczej niestrasznym) horrorem z (niepotrzebnymi) walkami. Moim zdaniem pozostanie przy tej pierwszej opcji wyszło by jej na zdrowie. Podobnie jak odejście od surrealistycznej fabuły - jak dla mnie całkowicie przestrzelonej. Niemniej grało mi się nawet nieźle. I gdyby tylko nie skręcili tak bardzo w abstrakcję z fabułą, byłaby na pewno wyższa ocena. A tak - 6,5/10.

Na plus:- bardzo dobry klimat oddający ducha lat 20 – tych XX w. – widoczny zwłaszcza w projektach lokacji (poszczególne pomieszczenia w Derceto)- oprawa audio komponująca się z klimatem, o którym powyżej- bardzo mocne osadzenie historii w klimacie dzieł H.P. Lovecraft’a- wciągająca historia i fabuła- voice acting na wysokim poziomie i mocno w klimacie- długość gry – idealna do tego typu produkcji- zagadki- praktycznie brak jump scare’ów – groza budowana jest przez klimat lokacji, muzykę, grę aktorów (zwłaszcza wspomniany wcześniej voice acting)Na minus:- przerażająca wręcz toporność przy poruszaniu się naszym protagonistą / protagonistką- toporność w walce- powtarzające się potwory- potwory pojawiają się trochę znikąd, co jest mocno uciążliwe przy słabo zaprojektowanej walce- animacje twarzy postaci (grafika na dużo niższym poziomie niż prezentowane w tytule lokacje)

Średni powrót kultowej serii survival horrorów.Widać że twory inspirowali się nowymi grami z serii Resident Evil, ale wyszło im średnio.Gra miejscami nudzi, system walki jest toporny i nieprecyzyjne, grafika też jest średnia, aktorzy grają bardzo teatralnie, przez co często miałem uczucie że to amatorzy a nie profesjonaliści, udziwnianie też zostawia sporo do życzenia.Mimo wszytko mam nadzieję że ten Remake nie pogrzebie znowu serii na lata, jeżeli będzie następna część, Remake 2 lub zupełnie nową odsłona, z przyjemnością zagram.

Alone in the Dark to klimatyczny survival horror, który stawia na duszną atmosferę, mroczne lokacje i napięcie budowane stopniowo. Rozgrywka opiera się na eksploracji, rozwiązywaniu zagadek i strategicznej walce z przeciwnikami, co dobrze oddaje ducha klasyki gatunku. Fabuła jest intrygująca i pełna tajemnic, choć momentami przewidywalna. Grafika i efekty świetlne skutecznie potęgują uczucie niepokoju, a tempo gry sprzyja powolnemu odkrywaniu świata. To solidna propozycja dla fanów horrorów i klasycznych przygodowych doświadczeń.

Spodziewałem się czegoś więcej mocniejszych wrażeń lepszego systemu walki więcej potworów i cut scenek na plus jedynie łamigłówki a i tak zbytnio się nie trzeba wysilać bo często klucze i elementy do zagadek leżą w tym samym pokoju lub 2 metry dalej porównywać do to Residenta czy starych Alone to profanacja , gre przeszedłem w 05:20h na standard korzystając tylko z pomocy do usg i końcowego zegara bo już mi się grać nie chciało a każde włączenie gry wywierało odpych i uczucie braku jakiegokolwiek zainteresowania co jest najgorszą rzeczą jaką gracz może doznać , za tą cenę zastanówcie się 5x czy kupić tego kaszalota , i nie słuchajcie się Kaftana czy innych gremlinków co chwalą Alone in the dark jakoby to był nowy horror w stylu Residenta i wystawiają 10/10 ... tragedia