Prawdopodobnym jest, że "Legendy lasu: Zew miłości" to już ostatnie "ukryte obiekty", jakie ograłem w życiu. Dawniej te wszystkie gry były doskonałym narzędziem nauki języka angielskiego, wspólnej rodzinnej zabawy, a później zaczęły powstawać wersje z naciskiem na wtórne przygodowe fabuły i zagadki logiczne. One też mają swoje plusy, ale po pierwsze nie mam z kim grać, a po drugie sam nie mam czasu -> 6/10. Zdołałem skolekcjonować dziesiątki tych gier (jak nie więcej), całe serie, ale nie ma szans, żebym poświęcił na nie wymaganą ilość godzin, chyba, że jak Bóg pozwoli, jako dziadek będę ogrywał to z wnukami. Na Steam, ta na przykład gra dostaje bardzo pozytywne oceny i ja to rozumiem. Włożono w nią sporą pracę grafików, muzyków, scenarzystów, ale monotonia i wtórna wizja fantasy to coś, co doceniłbym tylko grając z córkami/ wnuczkami/siostrzenicami. Ja sam dokończyłem zaległą po latach grę z poczucia kolekcjonerskiego obowiązku, bo z kimś zacząłem ją jakieś lata temu. Nie zniechęcam, ale cena jest zaporowa. Nadal uważam gry z tej półki za wspaniałą rozrywkę, ale dla konkretnego odbiorcy. Warto pamiętać, że one wszystkie mają korzenie w czymś, co nazywaliśmy "Casual Games". To prosta rozrywka dla początkujących. Tego typu przygodówki z ukrytymi obiektami, zagadkami logicznymi przechodzą się jakby same.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
