Komentarze do wiadomości: 25 lat później znów zachwyca, recenzje mówią jasno. Halo: Campaign Evolved to świetny, choć nieco zbyt bezpieczny remake kultowej strzelanki

trismegistos Moim zdaniem Halo to jedna z najlepszych serii FPS-ów w historii. Jedynymi współczesnymi grami, które są w stanie jej dorównać pod względem czystej satysfakcji z rozgrywki, są nowe odsłony Dooma
Fenomen Halo polega na tym, że niemal wszystkie jego systemy wzajemnie się uzupełniają. Żaden element sam w sobie nie jest rewolucyjny, ale razem tworzą jedną z najlepszych piaskownic FPS, jakie kiedykolwiek powstały.

-Rozgrywka bliższa klasycznym boomer shooterom niż współczesnym FPS-om. W większości nowych strzelanek dominują przeciwnicy korzystający z broni hitscan, więc jedyną sensowną taktyką jest chowanie się za osłonami i czekanie na regenerację zdrowia. W Halo wiele pocisków można ominąć, dlatego gra nagradza ciągły ruch. Do tego dochodzą przeciwnicy szarżujący, których nie można dopuścić do zwarcia, oraz snajperzy wymuszający zmianę pozycji. Wszystko to tworzy charakterystyczny rytm walki oparty na mobilności, kontroli przestrzeni i właściwym pozycjonowaniu.

-Każda broń ma swoje zastosowanie i tworzy prawdziwy sandbox.** W Halo praktycznie nie ma broni bezużytecznych. Każda sprawdza się w innych sytuacjach, dlatego gracz stale zmienia uzbrojenie zamiast polegać na jednym karabinie przez całą kampanię. Plazma świetnie zdejmuje tarcze, broń kinetyczna szybko eliminuje przeciwników bez osłon, granaty pozwalają kontrolować pole walki, a limit dwóch broni zmusza do podejmowania decyzji i korzystania z wyposażenia znajdowanego na mapie. Dzięki temu rozgrywka przypomina sandbox, w którym można eksperymentować z różnymi kombinacjami broni, granatów i pojazdów.

-Różnorodność przeciwników i świetne AI. To nie są tylko wrogowie z inną ilością punktów życia. Każdy typ przeciwnika zachowuje się inaczej i wymaga odmiennego podejścia. Grunty potrafią spanikować po śmierci dowódcy, Elity wykorzystują osłony i uniki, Jackale blokują ostrzał tarczami, a Flood stawia na agresję i przewagę liczebną. Do dziś sztuczna inteligencja Halo pozostaje jedną z najlepszych w gatunku i obok F.E.A.R. jest dla mnie absolutnym topem.

-Otwarte mapy i pojazdy. Kampania regularnie oddaje graczowi do dyspozycji rozległe lokacje oraz pojazdy, dzięki czemu wiele starć można rozegrać na kilka sposobów. Nie są one jedynie efektownym dodatkiem, ale pełnoprawnym elementem gameplayu, który daje swobodę i zachęca do eksperymentowania.

-Limit dwóch broni ma sens. To nie jest sztuczne ograniczenie. Zmusza gracza do ciągłego analizowania sytuacji, wymiany uzbrojenia i dostosowywania ekwipunku do nadchodzących starć. Dzięki temu eksploracja map i znajomość rozmieszczenia broni mają realne znaczenie.

* **Epicka fabuła i klimat. Halo to klasyczna space opera z ogromną skalą wydarzeń, świetnie napisanym uniwersum, charyzmatycznymi bohaterami oraz jedną z najbardziej rozpoznawalnych ścieżek dźwiękowych w historii gier. Kampania daje poczucie uczestniczenia w wielkiej przygodzie.

-Duża różnorodność misji. Każdy poziom oferuje coś nowego – od ciasnych kompleksów wojskowych, przez rozległe doliny, po ogromne bitwy z udziałem pojazdów. Gra nieustannie zmienia tempo i rodzaj wyzwań, dzięki czemu kampania nawet po wielu godzinach nie staje się monotonna.

To właśnie ta synergia wszystkich elementów sprawia, że Halo jest tak wyjątkowe. Projekt broni, przeciwników, map, pojazdów i sztucznej inteligencji tworzy spójną całość. Gra nie narzuca jednego sposobu przechodzenia kolejnych starć – zachęca do improwizacji i wykorzystywania wszystkich dostępnych narzędzi. Dzięki temu nawet po wielu latach kampania pozostaje niezwykle grywalna i wciąż może służyć jako wzór projektowania FPS-ów.