Dlaczego w grach tak trudno bycie tym "złym"?

Skoro już wspomniałeś o Mass Effekcie, to ja zauważyłem jeszcze jeden ciekawy zabieg twórców. Za przykład weźmy końcówkę pierwszej części i decyzję Sheparda o losie Rady. Mamy do wyboru 3 opcje dialogowe, z czego wybranie dwóch kończy się "dobrze", czyli ocaleniem Destiny Ascension, a trzecia powoduje poświęcenie statku. I tu ciekawostka, gdy chcemy być tym dobrym, wybieramy jedną ze wspomnianych dwóch opcji, akcja od razu idzie dalej. Jednakże gdy chcemy być tym złym, to nasi kompani jeszcze będą niczym Hubert Urbański pytać, czy jesteśmy tego pewni, czy to jest nasza ostateczna odpowiedź. Jeszcze w paru miejscach takie coś zauważyłem, że gra próbuje w taki subtelny, wręcz podprogowy sposób pchnąć gracza jednak w kierunku "niebieskim", kwestionując jego wybory "czerwone". Pomijając nawet fakt że tak jak zauważyłem na początku, nawet sama ilość "dobrych" opcji dialogowych jest większa niż "złych".

A byly w ogole gry, gdzie gralo sie typowym złolem bijacym dobrych? Mnie sie dungeon keeper kojarzy, ale tam byla i tak ugrzeczniona forma zla, taka usmiechnieta. Postal podobnie, niby zabijamy cywili, ale pod plaszczem zartow i przerysowania.
Nie ma powaznej gry, gdzie wcielasz sie w naziste i pakujesz wiezniow do krematorium. Nie ma gier, poza jakimis strategiami, gdzie wygrywasz niemcem wojne.
Nawet w horrorach z reguly na koncu zly i tak przegrywa.

Bo to archetyp. Dobro jako zawsze zwyciężające. Stąd w literaturze i wszelkich innych przekazach "dobro" może być głupie jak but a "zło" genialne, ale i tak musi przegrać z dobrem. Bo tak i koniec.

Zdarzyło mi się przejść kilka gier będąc totalnie złym niczym wysłannik z piekieł. I mimo że wiele gier daje możliwość takiego scenariusza, to ja jakoś nie czułem satysfakcji. Co innego kiedy gra jest faktycznie nastawiona na zło, ale tam gdzie ma się wybór to ciężko gra się taką postacią. Pamiętam że były to gry z serii Fallout gdzie tak próbowałem oraz seria BioShock, terroryzowałem też świat w Black & White. Oczywiście gier było znacznie więcej, ale te jako pierwsze przyszły mi do głowy.

Ale to akurat dobrze świadczy o graczach, bo skoro w grach nie potrafimy być złymi to często też przekłada się to na prawdziwe życie. To dobrze dla świata że jednak większość jest dobra, czego nie można powiedzieć o wielu przywódcach tego świata.

Przecież większość gier przechodzi się jako totalny skurwielewicz. Nawet jeśli postać ratuje świat to ma na koncie setki trupów i jest po prostu masowym zabójcą

ja sie troche boje ze zło zamknie mi jakies ciekawe opcje scenariuszowe. Bo po prostu bede musial wszystkich zabic i tyle. a w dobrej sciezce moze byc cos ciekawego

Patrzę na to inaczej i nie odróżniam zła od dobra tylko dla mnie wyznacznikiem jest wysokość nagrody. Jeśli jest zadanie by kogoś np okraść, ubić bo dostaniemy za to magiczny pierścień full wypas to to zwyczajnie robię nawet jak npc i okolica płacze bo jak alternatywą jest moje dobre samopoczucie ale nagroda słabiutka lub żadna to nawet się nie zastanawiam i wybieram taką opcję która zapewnia mi profity.

Jeśli bycie złym jest gorzej profitowane to klikam pozytywne dialogi i idę dalej lub na zmianę.