ziomek0002

Postanowiłem zagrać w grę, padło na The Dwarves, bo lubię krasnoludy i sam krasnoluda przypominam, długa broda, krągłości, w cholerę siły i niski. Nie czytałem książki powiązanej z tą grą, raczej też nie przeczytam, bo sama gra mnie od tego odrzuciła. Mechanika, z zamysłu jest dobra, w praktyce jest bardzo średnia, nie jest niczym szczególnym, po pewnym czasie denerwuje ciągłe przeskakiwanie pomiędzy postaciami, aby dla każdej wydać polecenie, bo postacie same z siebie nie wyjdą zaatakować, podejdą do przeciwnika jeśli jest blisko i będą go tłukły, ale na większe odległości zwyczajnie staną w miejscu i tyle. Do tego system umiejętności jest strasznie nie przemyślany, często te same umiejętności dla dwóch postaci znajdują się pod innymi klawiszami, przez co podejmowanie szybkich decyzji jest praktycznie niemożliwe, bo prędzej czy później się pomylisz i użyjesz umiejętności, której nie chcesz użyć. Fabuła wygląda jakby twórcy brali kursy jak całkowicie popsuć opowieść, nic się nie trzyma kupy i do tego jest nudne jak flaki z olejem. Gra nie akceptuje wyborów jakie podejmujesz, albo robisz tak jak gra chce albo nie robisz wcale, wygląda to tak jakby twórcy starali się ciebie oduczyć myśleć, abyś tylko klikał w kółko te same przyciski. Rzeczą jaka najbardziej mnie zdenerwowała jest to, że gra każde mi uciekać przed orkami, w jednej z wiosek czy miast bez problemu zszarżowaliśmy we 3 w dziesiątki orków i było okej, w podziemiu, w którym zaczęliśmy grę gra nam kazała uciekać przed ledwie garstką orków (bez problemu je wybijałem na trudnym), po wyjściu na powierzchnie, to samo, odzyskaj plecak i uciekaj, ponownie wybiłem wszystko i odzyskałem plecak, no, ale uciekaj, bo nie da rady, boss miał zdecydowanie za dużą regenerację zdrowia i za małe obrażenia, nie był w stanie zmusić mnie od ucieczki, ale wciąż, gra kazała uciekać, nie masz wpływu na to co się stanie, nie możesz jego zmusić do ucieczki, sam uciekaj i tyle, po chwili dołączyła do grupy jakaś elfka z gościem w zbroi co podobno gadać nie może, sam fakt, że postawili go na straży jako pierwszego, ale on nie może mówić, nie będzie w stanie nikogo obudzić jeśli przyjdą orkowie, jeśli zostanie złapany magią nawet nikogo nie szturchnie, aby go obudzić, dalej z tą grą było już tylko gorzej. Nie mogłem wrócić na pole walki, bo elfka chce uniknąć walki, więc goni mnie horda orków, z którą nie mogę nic zrobić, choćbym z chęcią ich wszystkich wybił (no i nie miałbym przy tym większego problemu), gdy od przodu zachodzi nas kolejna horda orków elfka nagle odzyskuje chęć do walki, w tym momencie wyłączyłem ta grę, uznałem, że nie zniosę więcej bezsensu zawartego w niej. Wystawiając ocenę 3.5 czuję się źle, mam wrażenie jakby gra nie zasłużyła nawet na to, ale niech już będzie, niech stracę...

Ubisoft tworzy i wypuszcza coraz to gorsze odsłony tej serii, a wynikiem tego jest Assassin's Creed: Unity oraz Syndicate, dość powiedzieć, że ta seria skończyła się na Revelations, albo i jeszcze nawet na Brotherhood. Poza tragicznymi wręcz wymaganiami gry, które nie są tak naprawdę zgodne z tym co jest podawane, niczym nie różni się od Unity (no może jeszcze muliplay, z którego w większości i tak nikt nie korzysta). W AC grałem z powodu dobrej fabuły, ale próby zrobienia wspaniałej grafiki, które w rzeczywistości skończyły mniej więcej na tym samym poziomie co AC:4BF, wręcz powodowały u mnie płacz. Ocena cóż, myślę, że jest adekwatna do tego co to tutaj się stworzyło czyli ilości włożonej w to pracy (czyli tyle co nic) oraz pieniędzy, seria została już wyebana do samego dna i żadne obietnice czegoś nowego nie zmuszą mnie do kupna nowej odsłony tejże serii.

Materiał świetny, dobre wykonanie, dużo ciekawostek i opisy gier na tyle duże, aby zaciekawić graczy, którzy z tymi tytułami się jakimś cudem nie spotkali, a nie zaspojlerować, jestem jak najbardziej za kontynuacją serii :). Pozdrawiam i czekam na kolejne odsłony BM.

Gra jest dobra, ale niestety to wszystko, z mojej strony dostaje mocne 9.0, niestety gra po przegraniu kilku dni zaczyna się nudzić, braki w nowych lokacjach zaczynają szybko doskwierać, na tyle, że gra staje się nudna, od powrotów w znane już miejsca.

Moim zdaniem brakuje tutaj Merrill, czyli postaci drugoplanowej z gry "Dragon Age II", mógłbym napisać o tej postaci wiele, ale postaram się ograniczyć do kilku zdań. Więc, zaciekawiła mnie sama jej postać od pierwszych minut pobytu z nią, kiedy to podczas pierwszych walk ( zaraz po przyjęciu jej ) pokazała, że nie jest bezużyteczna. Grając na poziomie łatwym czy też normalnym, nie dostrzegałem jej pomocy, dopiero na kolejnym poziomie trudności, zobaczyłem, że jest bardzo przydatna. Romans z Merrill jest dość nietypowy, nawet po nawiązaniu jego itd. ( nie chcę zdradzać więcej szczegółów ), dowiadujemy się, że wciąż ją ciągnie do swojego domu w obcowisku. Moje zainteresowanie nią samą rosło, z każdą minutą gry. Elfka potrafiła mnie czasem pozytywnie zaskoczyć, bijąc na dystans okazywała się niezwykle przydatna, a ratować ją musiałem naprawdę rzadko.

Pozdrawiam

Polskie wersje gier eu I, II, III wychodziły miesiąc po premierze światowej. Oby w IV też tak było :)))