trabol

Wieści o BG3 spowodowały ze muszę dodać komentarz. Nie wiem nawet od czego zacząć bo czytam opinie innych i mam wrażenie naprawdę jakbym był z innej generacji. Zaczną od tego ze BG2 to dla mnie niedościgniony ideał. W fabule, zadaniach trudności oraz ukrytych smaczkach było coś czego nikt do tej pory nie powtórzył. Słyszę o tym ze będzie rzut na percepcję i może odkryjemy coś fajnego w świecie ( o czym przypomni nam jakaś kostka nad postaci?) serio? To było w baldurze piękne ze nikt ci nie podpowiadał, jak nie miałeś kamyczków w ekwipunku to nie otworzyłeś portalu w przypadkowych drzwiach itp itd. Walka była miodna, trudna trudna i jeszcze raz trudna. Nie ćwiczyłeś umierałeś. Ćwiczyłeś tez umierałeś. Przypomnijcie sobie smoki. Koksiles czym się dało aby wygrać. Budowa postaci? Przeszedłem grę 40-50 razy (Na najwyższych poziomach było najciekawiej -jak demi lisz)? Znałem każda możliwa konfiguracje a najlepszy dla mnie był dwuklasowiec kensai złodziej i 3 npc, edwin viconia korgan. Gdzieś mam czy grafika byłaby podobna, czy są takie czy inne rasy czy klasy. Jest postęp i to trzeba było zmienić. Ale dlaczego gry w dzisiejszych czasach są tak proste i prowadzą za rękę? Dla mnie 30 paro latka To niema różnicy czy gra będzie miała 40 czy 240 (jak bg2) godzin gry bo i tak nie będę miał czasu aby ja ukończyć. Ale współczuje temu pokoleniu które nigdy nie doświadczy gry która musisz sam odkryć, i nikt ci w tym nie pomoże. Pozdrawiam