Ostatnio odświeżyłem sobie kontakt z tą częścią serii. Jako chłopczyk nie potrafiłem ogarnąć swoim małoletnim umysłem kampanii. Dzisiaj mogę z dumą powiedzieć, że ukończyłem wszystkie misje fabularne po stronie Feniksów. Przemyślenia?
Przede wszystkim muszę mieć na uwadze fakt, że gra pochodzi z 1995 roku i daleko jej do dzisiejszych standardów. Chociaż czy na pewno? Jestem przykrego zdania, że im dalej w historie sięgamy tym większy pułap porażek zaczepiamy. Wystarczy spojrzeć na to jak ta seria zakończyła swój żywot - HOMM 7 może jest leciutkim mrugnięciem oka w stronę fanów pierwszej części, jednak niestety tylko mrugnięciem.
Nie mogę kłamać. Mimo bolączek technologicznych bawiłem się zacnie. Do tego stopnia, że potrafiłem przesiedzieć jak za dawnych czasów parę godzin pod rząd i zapomnieć o Bożym Świecie, gdzie jestem zmuszony zaznaczyć, że przy teraźniejszych produkcjach to coraz rzadsze zjawisko.
Nostalgia? W pewnym stopniu na pewno. Jednak zadaje sobie pytanie: Czy produkcje naszych czasów w przyszłości będą godne takiej nostalgii jak na przykład ta gra?
Pierwsze co się rzuca w oczy to prostota. Nie ma tutaj choroby nowoczesności zwanej niezdecydowaniem. Reguły świata są niezwykle przyjemne i łatwe do opanowania, a jednocześnie nie można tracić czujności. W dzisiejszych grach brakuje mi właśnie dwóch rzeczy: prostoty i niezmienności. Bo umówmy się, co to za rozrywka musieć uczyć się co miesiąc reguł na nowo jak to na przykład ma miejsce w League of Legends? Czy żeby dobrze się bawić to trzeba siedzieć z otwartym arkuszem Excela czy poradnikami niczym przy Anno czy Warhammerze? Nie.
Przy Strategic Quest bawiłem się wyśmienicie, jednak po dwudziestu paru godzinach gra zaczyna lekko nużyć w obecności jej młodszych o kilka lat braci. Jednak dalej trzeba mieć na względzie, że to był 1995 rok.
Ocena ode mnie: 9/10
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
