Bardzo dobry symulator chodzenia. Nie lubię tego gatunku a ta gra zaskoczyła mnie pozytywnie.
Wiernie oddaje uczucie panujące przy czytaniu książki Lema.
Świetna oprawa audiowizualna, cudowna.
Mechanika: 8/10
W większości gier RPG główną osią rozgrywki jest walka. W Kingdom Come: Deliverance wygląda to jednak inaczej – tutaj mamy do czynienia ze zbiorem różnych systemów: walki, łowiectwa, skradania czy alchemii.
Walka na początku wydaje się skomplikowana, ale tylko do momentu, w którym nasza postać nauczy się kontrataków. Od tej chwili pojedynki stają się zaskakująco proste. „Pojedynki” to jednak słowo klucz – walka z kilkoma przeciwnikami jednocześnie to prawdziwa mordęga. Ataki kolejnych wrogów wybijają Henryka z równowagi, uniemożliwiając nie tylko zadanie ciosu, ale nawet ucieczkę. A jeśli dodamy do tego psy – można sobie kopać grób.
Ogrom satysfakcji daje natomiast skradanie i kradzieże kieszonkowe. Żeby skutecznie poruszać się w cieniu, nie można przecież paradować w pełnej płytowej zbroi ani nosić jaskrawych czepców. Każdy element ubioru ma swoją statystykę hałasu i widoczności, więc planując niecny występek, trzeba zdjąć hełm, napierśnik czy rękawice. To dodaje niesamowitej głębi.
Adrenaliny dostarcza także mocno ograniczony system zapisu gry, który skutecznie eliminuje tzw. save scumming. Nie możemy zapisać rozgrywki tuż przed kradzieżą – więc jeśli coś pójdzie nie tak, konsekwencje są realne. Utrata reputacji, konfiskata łupów i odsiadka w więzieniu to chleb powszedni nieostrożnego złodzieja. Wczytywanie poprzedniego zapisu cofa nas o kilkanaście lub kilkadziesiąt minut, dlatego każde udane włamanie daje ogromną satysfakcję, a każde skradanie budzi napięcie. To świetny pomysł.
Protagonista, Henryk – syn kowala – zaczyna swoją przygodę jako prosty wieśniak, który nigdy nie trzymał w dłoni nic innego niż młot. Nie potrafi nic, a każdy przeciwnik, nawet zwykły bandyta, stanowi zagrożenie. Ten powolny rozwój postaci świetnie kontrastuje z innymi RPG, gdzie bohater zwykle startuje już jako „półbóg”.
Gdy pierwszy raz dostajemy w swoje ręce łuk, strzały trafiają do celu z taką skutecznością z jaką polski rząd triumfuje na arenie międzynarodowej. Bez ochraniaczy na ramiona Henryk będzie sam się ranił cieciwą. Podczas jednej misji udajemy się na polowanie. Polujemy do królików. I o Jezu, nawet te toporne używanie łuku, bez żadnego celownika sprawia że kazdy trafiony królik czy jeleń serdecznie cieszy. Dla mnie osobiście był to moment w którym zakochałem się w tej grze
Na minus muszę zapisać alchemię. Sam pomysł jest świetny – trzeba osobiście warzyć mikstury – ale długość animacji sprawia, że jest to zadanie iście dantejskie. Zresztą, powolne tempo dotyczy wielu czynności w grze.
Mimo to całość pozwala zatopić się w średniowiecznej Bohemii bardziej niż jakikolwiek inny tytuł AAA w swój świat przedstawiony.
Grafika i świat przedstawiony
Ogromny plus. Początkowo średniowiecze pozbawione magii i fantastycznych stworów nie wydawało mi się szczególnie interesujące. Wszystko zmieniło się po odpaleniu gry. Krajobrazy Moraw i Bohemii przenoszą do czasów, w których nigdy nie żyłem, a za którymi czuję dziwną tęsknotę. Sielskie życie na wsi oddane jest tak wiernie, że tylko czekać, aż zza płotu wyjdzie Pan Tadeusz.
Fabuła
Jak to w grach – wątek główny i questy poboczne. Na duży plus zasługuje sposób prowadzenia misji. Można je rozwiązywać na różne sposoby, cele są jasno określone, ale nie podane na złotej tacy. Gra nie traktuje gracza jak dziecka i daje swobodę działania.
Zmieniam zdanie na temat fabuły: 8/10
Podtrzymuję, że postacie są barwne ale w cale nie są jednopłaszczyznowe. Wręcz przeciwnie. Postacie to mocny atut tej produkcji i składają się na główną część klimatu.
Mechanika 5/10
Gra polega na dwóch rzeczach: jeżdzeniu i strzelaniu. Oba te elementy są przestarzałe i trącą myszką.
Jazda jest sztywna i przypomina trochę tę z GTA IV, jest jednak mniej przyjemna. Jazda motorem to dramat.
Ratuje strzelanie. Proste, mało rodzajów broni, nie ma feelingu ze strzelania. Ma jednak coś w sobie, nie wiem czy nostalgię czy coś innego, ale akurat strzelało mi się fajnie. Jeśli to wam sie nie spodoba to zdecydowanie odradzam granie w tę grę.
Fabuła 7/10
Jak pisałem wyżej, każda misja polega albo na jeżdzeniu albo strzelaniu albo jeżdzeniu i strzelaniu. Nie ma tu zróżnicowanych misji, ciągle dzieje się to samo.
Wątek fabularny jest ok, gangsterski klimat siada mocno. Postacie są w miarę barwne ale całkiem jednopłaszczyznowe.
Przez drugą połowę gry towarzyszył mi dysonans ludonarracyjny. Tommy zabija na potęgę, czy to gangsterów z przeciwnej organizacji czy to stróżów prawa (nie tylko tych skorumpowanych). Natomiast gdy dochodzi do *spoiler* podłożenia bomby pułapki pod samochód gorgia i przypadkowej śmierci jakiejś kobiety (prawdopodobnie jego żony) to jest chlip chlip.
Grafika 6/10
Jest to remaster więc grafika jest jaka jest. Przypomina stylem graficznym GTA IV i nawet trochę V.
Mechanika: 10/10 czyli to co w grze najważniejsze. Polowanie na robotyczne dinozaury jest zrobione po mistrzowsku. Każda maszyna jest wrażliwa i odporna na inny rodzaj elemental damage'u. Jedna po porażeniu prądem pada na ziemię ogłuszona co daje nam czas na celowanie we wrażliwe punkty. Inna jest podatna na mróz co zwiększa zadawane przez nas obrażenia. Jeszcze inna źle reaguje z kwasem, który degraduje jej pancerz.
Każda maszyna ma kilka wrażliwych punktów a walka zależy od tego czy chcemy maszynę po prostu ubić czy zebrać z niej komponent potrzebny do ulepszeń. Worki z cieczą na przykład wybuchają zadając spore obrażenia co ułatwia ubicie maszyny. Te worki są jednak potrzebne do ulepszeń sprzętu przez co próbując je pozyskać trzeba zmienić taktykę działania.
Dodatkowo maszyny mają
Fabuła: 7/10 Przyjemna małostkowa fabuła. Mamy jakiś oponentów czyli Underground i Roxxon, z którymi walczymy, chronimy miasto i takie tam.
Mechanika: 10/10 Mechanika poruszania się to oryginalne złoto bujanie się przez miasto to czysta przyjemność.
Mechanika walki też wspaniała. Walka typu atak, unik. Do dyspozycji mamy elektryczne ciosy specjalne, które pozwalają na wyrzucenie przeciwników do góry czy ich anihilację z nieba. Do dyspozycji mamy 4 gadżety, każdy użyteczny np. manekiny treningowe pomagające nam w walce czy miny pomagające pokonywać przeciwników podczas epizodów skradankowych.
Skradanie samo w sobie miodne. Spider man może przyklejać się do ścian czy sufitów co pozwala na swobodne eliminowanie przeciwników w sposób jaki nie oferuje żadna inna gra. Myślałbym, że elementy skradankowe będą mnie męczyć a okazały się również miodne co walka.
Grafika: 9/10
Optymalizacja: 10/10 Niesamowite, że gra, która jest portem z Playstation chodzi mi na kompie lepiej niż 95% na rynku.
Bardzo przyjemna, króciutka gra. Jeśli macie game passa to możecie miło spędzić 4 godzinki
Ale sztos gier, pod każdym względem złoto. Świetna mechanika walki, sympatyczne postacie i ładna oprawa audiowizualna.
Polecam zagrać tym, którzy mówią, że dobre gry już nie wychodzą po czym dalej idą grać w kolejny tytuł od srubisoftu czy EA.
Gra nudna jak flaki z olejem. Liniowa w opór, słaba mechanika. Nie mój klimat.
Setting: 10/10 Najciekawszy i najbardziej oryginalny setting z jakim miałem doczynienia w grach od dawna. Futuro brutalizm utopijnego posświata ZSRR wywołuje ciary.
Do tego zajebiste, przeróżne modele robotów. NO cuś pięknego.
Gameplay: 8/10 Dawno nie widziałem tak dobrze zaprojektowanych bossów w grze z pierwszej kamery. Roboty mają swoje sekwencje ataków, nie są biernymi NPC'ami czekającymi na śmierć. Mamy tu zasadę papier, kamień, nożyce- na każdego, coś dobrego.
Optymalizacja: 10/10 WOW niesamowite jest to jak mocno jaram się tym, że gra chodzi płynnie, bez żadnych FPS dropów czy stutteringu. Jest to znak tych patologicznych czasów, że jak coś nie zacina to w ój wyróżnia się na tle reszty. Da sie?
Mega szkoda, że tak dobra gra została stworzona przez ruskich onuców. Gdyby nie robiły tego psy, to byłby to kandydat do gry roku.
Fabuła: 6/10 Typowa fabuła w grach. Raczej lepszy aspekt gry. W miarę ciekawe frakcje i misje aczkolwiek większość misji to idź do A weź item wróc na B oddaj item. Większość rozwoju fabuły doświadczamy poprzez rozmowy z NPC'ami, które są mocno drewniane.
Mechanika: 7/10 IMO najmocniejszy aspekt gry. Strzela się przyjemnie, pukawek do wyboru jest sporo. Dodatkowo protagonista posiada specjalne moce, które urozmaicają walkę.
Klimat: 5/10 Space opery to mój ulubiony gatunek. Klimat był ale znowu, przeciętny. Neon ciekawe i ładne miasto ale i tak bardzo jednowymiarowe.
Jakość: 2/10 Słabo zopytamilowana z masą bugów. Grę musisz sobie samemu poprawić masą modów. Lubię mody ale nie kiedy są one wymagane do przyjemnej rozgrywki.
Grafika: 6/10 Gra ładna ale tylko momentami. Akilla city chodziła mi na 15 FPS'ach a New Atlantis wygląda jak miasto z ps3. Neon ładny ale co z tego kiedy co chwilę masz loading screen.
Inne minusy:
Walka w kosmosie, totalne dno 0/10. Nie wymaga ona skilla więc nie masz wpływu na to czy wygrasz czy nie. 0 pomyślunku, mogło by jej nie być. Przełączanie mocy do systemów brzmi ciekawie na papierze ale w grze posysa.
Udźwig postaci jest cholernie niski. Nosiłem przy sobie 7, 8 różnych broni i w połączeniu z armorem zabierało mi to z 70% EQ.
Podsumowanie: Ogólnie grało mi się przyjemnie, gdyż traktowałem to jako Skyrim w kosmosie. Największy minus czyli nudne i powtarzalne planety nie był dla mnie znaczący gdyż w ogóle tych planet sam z siebie nie zwiedzałem.
Szkoda bo gra ma potencjał ale wygląda jak co najmniej z poprzedniej generacji.
Mechanika: 10/10 Zajebista giera. Szybka akcja, różni przeciwnicy, ciekawe giwery a na pierwszym planie metal i stukanie w rytm. Pomysł bardzo oryginalny, który podołał wykonaniem. Prawdziwa perełka.
Grafika: 10/10 totalny sztos do tego bez żadnych spadów fps-ów.
Muzyka: 10/10 METAL ??????
Gra jest krótka ale QUALITY BEFORE QUANTITY. Cudo. Najprzyjemniejsza gra, w którą grałem od lat
Mechanika: 8/10 Zdecydowanie najmocniejszy aspekt gry. Twórcy zboczyli ze skradania na rzecz bardziej rozbudowanej walki z gier RPG. Wyszło to naprawdę nieźle. Do dyspozycji mamy kilka rodzajów broni, z których każdą walczy się w zupełnie inny sposób. (moim top 3: młot, dzida i cep). Zrezygnowano z ciągłego dostawania nowych itemów z lekko podwyższonymi statystykami na rzecz ulepszania posiadanych broni co jest moim zdaniem dużym plusem.
Skradać też się da ale widać, że świat nie jest do tego do końca stworzony i nie wychodzi to tak miodnie jak w poprzednich częściach.
Fabuła: 4/10 Fabuła jak to fabuła w grach- słaba. Każdy wątek to zawieranie sojuszy i wszystkie są do siebie bardzo zbliżone. Całość ratuje jedynie bardzo ciekawe zakończenie, które trwa 40 minut. Przez 50 godzin przeżywacie bardzo słabą przygodę żeby odbić w ostanitch minutach na coś ciekawego. Na plus jest za to Asgard. Ten wątek był moim zdaniem zajebisty.
Grafika: 10/10 Gra jest przepiękna- nastukałem całą masę screenshotów. Jest to pierwsza gra, w której do robienia screenów nie wykorzystałem żadnych filtrów a same screeny służą mi teraz jako tapety na pulpit.
Audio: 2/10 Pamiętam jaki klimat dawały szanty w AC Black Flag. Tutaj jest jakaś jedna pieśń bez żadnego klimatu. Muzyka w ogóle nie zwróciła mojej uwagi. Nie jest to wiedźmin, który w różnych biomach puszczał inne muzyki.
Gra zajęła mi prawie 60 godzin. Zadań pobocznych zrobiłem z 20 chociaż ciężko nazwać to zadaniami. Na początku czerpałem przyjemność z znajdywania nowych armorów czy ksiąg ale to też szybko minęło więc po 4 lokacjach przestałem już je kolekcjonować.
Mechanika: 10/10 Najlepszy aspekt gry. Dużo ciekawych zaklęć, każde ma jakiś sens w walce. Wyzwania pojedynków zachęcają do korzystania z całej plejady spelli co jest plusem. Takie np. flipendo bardzo dobrze kontruje trolle czy levioso które dobrze sprawdza się na pająki.
Grafika: 9/10 Gra jest piękna nic dodać nic ująć. Dbałość o szczegóły top.
Dużym minusem jest jednak dla mnie odklejenie się fabuły od zamku na koszt nudnego i nic nie znaczącego otwartego światu. Gra staje się wtedy typowym sandboxem bez serca.
Fabuła: 5/10 fabuła jak fabuła czyli nic ciekawego. Natomiast nie ma ona dla mnie w grach większego znaczenia.
Żałuję że nie ma w grze więcej aktywności w zamku bo to on powinien być postacią pierwszoplanową. Mimo wszystko cieszę się, że twórcy poszli na jakość a nie ilość i usunęli część zawartości dostarczając gotowy i niezbugowany produkt. Doskwiera też spora infantylność całości. Od niektórych dialogów zbiera się na wymioty. Świat harrego pottera powinien być dużo mroczniejszy. Wiadomo, że wtedy nie sprzedali by tylu kopii.
Gra FPS w ktorej nie mozna wylaczyc aim assist na PC, no co za dno.
Szkoda arcane studios.
Jakby to się udało, w końcu EA musiało by choć trochę zacząć szanować graczy i może nawet poprawić coś w swojej serii.
Gra kooperacyjna, w której fabułę można by przyrównać do średniego filmu klasy b. Mechaniki rozgrywki sprowadzają się do qte'sów albo mushowania jednego przycisku. Pomimo kilku scen gra jest w 100% liniowa. Gra banalnie prosta i nudna. Jedyny plus to fakt, że jest to co-op ale żeby się z niego cieszyć trzeba być mocno odurzonym.
Najbardziej oczekiwanym przeze mnie tytułem czerwca jest Batman Arkham Night. Kolejna część popularnej serii o superbohaterze z Gotham, kolesiu z tajemniczą facjatą, który na co dzień para się utrzymaniem porządku w swoim mieście. Tym razem grą zajęło się studio Rockstead odpowiedzialne za dwie pierwsze części. Producenci wprowadzili wiele usprawnień, dajmy na to mechanikę walki. Od czasu Batman Origins nasz protagonista oraz przeciwnicy zyskali wiele nowych animacji i ataków. Zbiry nauczyły się chwytać nas i sprowadzać do parteru, natomiast Batman- robić użytek z elementów na polu walki. Przykładowo potrafi wskoczyć na lampę i zrzucić ja na wrogów ułatwiając nam dalszą rozgrywkę. Wielką zmianą jest dodanie systemu "dual play". Umożliwia on nam podczas walki zmienić się w innego herosa np. Robina czy Catwoman, dzięki czemu rozgrywka jest bardziej urozmaicona i wygląda bardziej "filmowo". Drugą poważną zmianą jest wprowadzenie batmobilu. Kto jako dziecko nie miał ochoty wsiąść w odpicowany pojazd Batman ? Oprócz podstawowego trybu możemy w dowolnej chwili przemienić nasze auto w super wóz opancerzony. Zapowiada się niezła rozwałka :D Tajemnicą zostaje natomiast sama fabuła, chodź wiadomo, że pojawi się m.in. Joker czy Harvey „Dwie Twarze” Dent. Podsumowując, wiele zmian w mechanice walki, dodanie systemu "dual play" i batmobilu to argumenty, które mówią, że w Batman Arkham Knight po prostu trzeba zagrać.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
