Soqu

Najlepsza muzyka jaką chyba słyszałem ;d idealnie pasuje do Wiedźmina ;)

Normalnie wchodzę do domu po szkole, a tu za 2 minuty słyszę pukanie :) No to migiem do drzwi, a tam kurier z moją wyczekiwaną myszką :) Dziękuję bardzo!

Dane już wysłałem i numer telefonu również. To by chyba było na tyle. Czekam z niecierpliwością na kuriera :)

Można dokładnie wiedzieć kiedy zostaną rozesłane te e-maile kontaktowe?

Super :)! Może marzenie się spełniło :) Pierwszy tak dobry i drogi sprzęt, dziękuję bardzo za docenienie mojej pracy!

Ja również czekam :) Może w końcu coś uda się wygrać, a nowa myszunia by się przydała :) No nic, teraz pozostaje tylko czekać, powodzenia wszystkim :)!

To było zwykłe, pochmurne sobotnie popołudnie. Z nudów i nadmiaru wolnego czasy postanowiłem rozegrać bitwę w WT : Ground Forces. Nie wiedziałem, że będzie to najbardziej dynamiczna bitwa na jakiejkolwiek się znalazłem. Bitwa rozpoczęła się na mapie "Kuban". Jest to bardzo pofałdowany teren z wieloma pagórkami, co pomaga czołgistom w „campieniu” :). Pierwszy wybór padł na radziecki T-34-57. Ruszyłem z pełną mocą aby jak najszybciej dojechać do najbliższego pagórka i cichaczem zakamuflować się za nim. W oddali dostrzegłem, że wprost do mnie zbliża się radziecki ciężki czołg KW-2. Wtedy zrozumiałem, że muszę stamtąd wiać, bo moje działko 57mm to "zwykły patyk" w porównaniu do jego ogromnego działa 152mm. Wcisnąłem gaz do końca i po chwili niezauważenie oddaliłem się od niego na bezpieczną odległość. Moja radość nie trwała jednak długo, ponieważ nagle przede mną zza wzgórza wyjechał jeden z najcięższych niszczycieli czołgów - SU-152. Odruchowo starałem się skręcić jak najszybciej, abym nie znalazł się na prostej linii jego strzału, bo inaczej będzie już po mnie. I tym razem również się udało. Wróg spudłował, a ja będąc już bardzo blisko niego wystrzeliłem, a pocisk trafił prosto pod wieżą kończąc popisy tego gracza. To była moja pierwsza ofiara w tej bitwie. Następnie, po kilkunastu sekundach pod lufę nawinęło mi się jeszcze dwóch przeciwników, po czym zostałem ostrzelany i zniszczony. Nie rozmyślając zbyt długo ponownie wybrałem T-34-57 i czym prędzej popędziłem w sam środek pola walki widząc, że nasza drużyna za bardzo się rozproszyła i nie daje sobie rady. Po szybkim dotarciu na miejsce udało mi się zniszczyć jeden niemiecki ciężki czołg, lecz sam odniosłem bardzo poważne uszkodzenia, spadły gąsienice, a silnik został uszkodzony. Czułem jak wzbiera we mnie niepewność czy uda mi się naprawić zanim zostanę doszczętnie ostrzelany. Stałem na środku pola całkowicie odsłonięty. Jednak koledzy z drużyny nie zostawili mnie w potrzebie i bronili aż do czasu całkowitej naprawy. Po kilku chwilach znów mogłem ruszyć do boju, siać strach i spustoszenie. Dalsze losy bitwy nie były jednak już tak "kolorowe". Cała drużyna dostawała ostro po dupie, a samemu nie mogłem nic temu zaradzić. Ostatecznie udało mi się ustrzelić aż 10 przeciwników i stać się liderem drużyny. Wróg jednak nie miał dla nas litości i okazał się silniejszy. Bitwa skończyła się naszą przegraną, lecz była to przegrana z honorem, ponieważ wszyscy walczyliśmy do ostatniej chwili, ostatniego pocisku i kropli benzyny.