Queskel1983

Zagrałem w demo tej gry i powiem szczerze, nie polecam. Chciałbym, ale nie mogę. Zaczyna się świetnie, historia wciąga bardzo szybko, odczucia trochę jak w Mass Effect. Naprawdę mi się spodobała i już miałem ją kupować, kiedy... no właśnie, zakończyło się wprowadzenie. Gra to dość ciasne i liniowe misje typowo pod multi player. To rozbicie na misje i cała mechanika nastawiona na grę sieciową psuje klimat i kompletnie nie pozwala się wczuć. Kiedy nawet mamy jakiś przerywnik, klimatyczny i wciągający, budujący napięcie, po chwili znowu jesteśmy wrzucani w grę pociętą misjami pod multi. Misje bardzo podobne, schematyczne i powtarzalne. Spodziewałem się fajnego RPG połączonego z grą akcji, a dostaliuśmy typową grę sieciową jak milion innych. Szkoda.

„The Medium” thriller/horror psychologiczny polskiego studia Bloober Team, znanego z takich produkcji jak „Observer” czy „Blair Witch”. Niewiarygodnie klimatyczna i miejscami przerażająca gra, dzięki przepięknej ścieżce dźwiękowej, oraz wspaniałej oprawie graficznej, pełnej szczegółów i detali. Ray Tracing dodaje realizmu co tylko pogłębia doznania. Świat zmarłych, który widzi nasza bohaterka jest wykreowany wręcz w mistrzowskim stylu i inspirowany twórczością Beksińskiego. Lokacje w tym realnym świecie oddają znowu klimat Polski lat 80 i 90’tych. Znajdziemy tu masę detali z tamtego okresu, co sprawia, że dosłownie cofamy się w czasie. Gra jest też pewnego rodzaju testem psychologicznym. Zauważyłem, czytając recenzje, że każdy skupia się tylko na jednym ze światów. Ciekawi mnie, od czego to zależy. Ja osobiście w 90% skupiałem się na zaświatach. Nie da się objąć wzrokiem obu, dlatego w jednym zawsze tracimy masę szczegółów. Tak naprawdę przechodząc grę dwa razy i koncentrując się na tym przeciwnym, poczujemy się jak w dwóch różnych grach. Praca kamery, która ustawiana jest na sztywno, bez możliwości manipulacji, może wydawać się niektórym minusem. Ja osobiście uważam, że takie podejście pozwoliło świetnie wyreżyserować sceny, które sprawiają, że ich odbiór zawiesza nas gdzieś pomiędzy grą a filmem. Całość sprawia naprawdę ogromne wrażenie. Sama rozgrywka nie jest typowa dla horrorów. Nie uświadczymy tu biegania i mordowania hord potworów. Gra głównie kładzie nacisk na fabułę z tym niepowtarzalnym dreszczykiem emocji i trzymaniem w napięciu, a ta wymaga od nas momentami sporo myślenia. Nie jest to historia banalna, a głęboka i wielopoziomowa. Dawno nie grałem w coś tak klimatycznego. Gra, w zależności od sposobu w jaki do niej podejdziemy, zajmie nam około 8-10h. Tu wszystko zależy od predyspozycji, czy wolimy przemknąć szybko przez fabułę, czy delektować się szczegółami. Jest to całkowicie wystarczający czas, bo nie ma sztucznego przedłużania rozgrywki. W grze zostało umieszczone to, co było niezbędne do przekazania wizji twórców, bez wypełniania pustymi wątkami, które odrywałyby naszą uwagę od głównej linii fabularnej. Polecam wszystkim, którzy chcą przeżyć wspaniałą, wciągającą i mrożącą krew w żyłach przygodę. Z takich produkcji możemy być dumni, a studiu Bloober Team należą się wielkie brawa i podziękowania, za możliwość przeżycia tego niesamowitego doświadczenia.

Po zakończeniu:
Zakończenie gry jest chyba jej najlepszym elementem. Z jednej strony, w pewien sposób definitywne, z drugiej jednak otwarte i dające do myślenia. Tak naprawdę to my, w naszej wyobraźni tworzymy ostateczny obraz tej historii. Choć twórcy mogli dać nam dwa, nawet trzy zakończenia, dali nam takie, jakie podpowie wyobraźnia. Scena po napisach, budzi więcej pytań niż odpowiedzi. Ehhh jaka ta gra była dobra. Czuję się jak po przeczytaniu genialnej książki lub obejrzeniu doskonałego filmu. Pozostaje pustka i niedosyt, bo nie chce się, aby to się skończyło. Nie spodziewałem się, że aż tak mnie pochłonie. Jeśli ktoś jeszcze się zastanawia, czy powinien zagrać, nie powinien dłużej tego robić. Nie będzie żałował. Gwarantuję!

„The Medium” thriller/horror psychologiczny polskiego studia Bloober Team, znanego z takich produkcji jak „Observer” czy „Blair Witch”. Niewiarygodnie klimatyczna i miejscami przerażająca gra, dzięki przepięknej ścieżce dźwiękowej, oraz wspaniałej oprawie graficznej, pełnej szczegółów i detali. Ray Tracing dodaje realizmu co tylko pogłębia doznania. Świat zmarłych, który widzi nasza bohaterka jest wykreowany wręcz w mistrzowskim stylu i inspirowany twórczością Beksińskiego. Lokacje w tym realnym świecie oddają znowu klimat Polski lat 80 i 90’tych. Znajdziemy tu masę detali z tamtego okresu, co sprawia, że dosłownie cofamy się w czasie. Gra jest też pewnego rodzaju testem psychologicznym. Zauważyłem, czytając recenzje, że każdy skupia się tylko na jednym ze światów. Ciekawi mnie, od czego to zależy. Ja osobiście w 90% skupiałem się na zaświatach. Nie da się objąć wzrokiem obu, dlatego w jednym zawsze tracimy masę szczegółów. Tak naprawdę przechodząc grę dwa razy i koncentrując się na tym przeciwnym, poczujemy się jak w dwóch różnych grach. Praca kamery, która ustawiana jest na sztywno, bez możliwości manipulacji, może wydawać się niektórym minusem. Ja osobiście uważam, że takie podejście pozwoliło świetnie wyreżyserować sceny, które sprawiają, że ich odbiór zawiesza nas gdzieś pomiędzy grą a filmem. Całość sprawia naprawdę ogromne wrażenie. Sama rozgrywka nie jest typowa dla horrorów. Nie uświadczymy tu biegania i mordowania hord potworów. Gra głównie kładzie nacisk na fabułę z tym niepowtarzalnym dreszczykiem emocji i trzymaniem w napięciu, a ta wymaga od nas momentami sporo myślenia. Nie jest to historia banalna, a głęboka i wielopoziomowa. Dawno nie grałem w coś tak klimatycznego. Gra, w zależności od sposobu w jaki do niej podejdziemy, zajmie nam około 8-10h. Tu wszystko zależy od predyspozycji, czy wolimy przemknąć szybko przez fabułę, czy delektować się szczegółami. Jest to całkowicie wystarczający czas, bo nie ma sztucznego przedłużania rozgrywki. W grze zostało umieszczone to, co było niezbędne do przekazania wizji twórców, bez wypełniania pustymi wątkami, które odrywałyby naszą uwagę od głównej linii fabularnej. Polecam wszystkim, którzy chcą przeżyć wspaniałą, wciągającą i mrożącą krew w żyłach przygodę. Z takich produkcji możemy być dumni, a studiu Bloober Team należą się wielkie brawa i podziękowania, za możliwość przeżycia tego niesamowitego doświadczenia.

Po zakończeniu:
Zakończenie gry jest chyba jej najlepszym elementem. Z jednej strony, w pewien sposób definitywne, z drugiej jednak otwarte i dające do myślenia. Tak naprawdę to my, w naszej wyobraźni tworzymy ostateczny obraz tej historii. Choć twórcy mogli dać nam dwa, nawet trzy zakończenia, dali nam takie, jakie podpowie wyobraźnia. Scena po napisach, budzi więcej pytań niż odpowiedzi. Ehhh jaka ta gra była dobra. Czuję się jak po przeczytaniu genialnej książki lub obejrzeniu doskonałego filmu. Pozostaje pustka i niedosyt, bo nie chce się, aby to się skończyło. Nie spodziewałem się, że aż tak mnie pochłonie. Jeśli ktoś jeszcze się zastanawia, czy powinien zagrać, nie powinien dłużej tego robić. Nie będzie żałował. Gwarantuję!

EDIT 29.01.2021
Chcę poruszyć jeszcze kwestię wymagań sprzętowych. Wymagania są wysokie, ponieważ gra renderuje dwa światy równocześnie i wtedy są największe spadki FPS, co jest zupełnie zrozumiałe. Optymalizacja nie jest idealna, ale gra działa płynnie, jeśli ustawienia są adekwatne do sprzętu. Widziałem jakieś opinie, że gra na kartach 3080 potrafi spaść do 20 FPS co jest bzdurą i wynika prawdopodobnie ze złej optymalizacji sprzętowej lub systemowej. Dlatego przygotowałem własny test. Znajdziecie go w linku poniżej. Jak widać, gra na wysokich ustawieniach z ray tracing i DLSS, trzyma się w przedziale 80-144 FPS (górna granica wynika z ustawień monitora). Specjalnie uchwyciłem kilka scen w obu światach, przerywniki filmowe, oraz scenę z podzielonym ekranem na dwa światy. Zawsze lepiej zobaczyć, niż uwierzyć na słowo. Film nie jest w wysokiej jakości, miał tylko za zadanie pokazać ustawienia i ilość klatek na sekundę. Pozdrawiam.
Link do testu:
https://www.youtube.com/watch?v=ccEl5Z-OX3g&t=352s

Witam. Zawsze miałem dylemat, czy to FF VII czy FF VIII jest lepszy? Teraz śmiało mogę powiedzieć, że FF VII Remake! Genialna gra, która w nowoczesny sposób oddała wszystko to, co mieliśmy w oryginale. Budzi skrajne emocje, łapie za serce, wywołuje złość, smutek, niewiarygodnie gra na emocjach i pozwala się wczuć w klimat. System walki jest dla mnie wielkim zaskoczeniem, bo bałem się przejścia z typowego dla JRPG turowego stylu na bardziej "Action", ale jestem wyjątkowo pozytywnie zaskoczony finalnym efektem. Muzyka, choć zupełnie nowa, nawiązuje do melodii z pierwowzoru. Grafika na bardzo wysokim poziomie, ale przede wszystkim animacje postaci zasługują na wielki plus za oddane emocje i gesty. Dla mnie ta gra trafiła na TOP1 za całokształt. Pewnie osoby, które nigdy nie miały styczności z serią, lub nie grały w oryginał, mogą mieć jakieś zastrzeżenia, jednak wszystko co mogło by się wydawać nie tak, jest tak naprawdę ukłonem w stronę oryginału i dlatego zostało rozwiązane tak, a nie inaczej. Polecam gorąco, bo takich historii nie znajdziemy w żadnych innych seriach RPG.

Gra jest niesamowicie klimatyczna. Grafika wręcz powala swoją jakością, ilością detali i szczegółowością. Dawno nie widziałem tak pięknie wykonanej gry. Do tego muzyka i zachowanie naszego bohatera, które wręcz rozczula momentami. Do tej pory dla mnie najładniejszą grafikę z gier tego typu miało Trine, obie części. Teraz z czystym sumieniem oddaję pierwsze miejsce Unravel. Gra spełniła wszelkie moje oczekiwania, a nawet więcej. Dodatkowo jest dostępna na Origin w miesięcznym abonamencie, czyli zamiast za 19,99 euro, możemy się nią cieszyć za śmieszne 3,99 w subskrypcji Origin :) Gorąco polecam!