puchatekKubus

Na grę można spojrzeć na dwa sposoby: pierwszy sposób, to jako kontynuacja gry idealnej, a drugi sposób, to nie patrząc na jej poprzednią część.

Patrząc przez pryzmat Diablo II i jego dopełnienia Lord of Destruction, Diablo III w większości, to rozczarowania... Rozwój postaci banalny oraz "wybacza błędy", umiejętności można co chwile zmieniać, a statystyki resetować i rozdawać punkty od nowa, gdzie w porównaniu do poprzednika, jeden "missclick" mógł zniszczyć postać albo powodować niedosyt, że nigdy ta postać nie będzie idealna (mówię o grze przed aktualizacją z tokenami czy jakoś tak). Przedmioty, niby jest ich sporo, ale i tak korzysta się z niektórych setów i gdzieniegdzie unikatów jaku uzupełnienie, które i tak większość statystyk mają losowe (unikaty mają np. 2 stałe bonusy o różnych wartościach, a 5 innych bonusów jest całkowicie losowych). Każdy, kto dłużej grał w d2, wie jak bardzo wartość przedmiotu się różniła, gdy był perfect, a gdy brakowało mu jednego puntu, w jednej statystyce by być idealnym. A poza tym, ten dreszczyk emocji podczas identyfikacji... ahhhh, tu praktycznie jest brak owego uczucia. Unikaty lecą jak oszalałe, a że większość statystyk i tak jest losowych, to ciężko powiedzieć kiedy item jest "perf". Kolejna sprawa to klimat i oprawa graficzna. Wiele osób narzeka, że klimat za mało mroczy, za dużo cukierków. Prawda jest taka, że klimat na swój sposób jest mroczny, chociaż miejscami, jest też cukierkowy. Najbliżej do klimatu z diablo 2, ma akt dodany w dodatku, oprawa jest tam najbardziej mroczna i ciemna. Na zakończenie tej części wypowiedzi, dodam, że są momenty, w których tylko osoby grające w poprzednią część, po cichu uśmiechną pod nosem, czy nawet które spowodują, że popłynie łezka z oka, myśląc o wspomnieniach z diablo 2 (podobne umiejętności, czy nawiązania do przedmiotów z poprzedniej części)...

Patrząc oczami gracza, który nie miał styczności z poprzednikiem, gra będzie solidna i bardzo dobra, a cała historia jest tłumaczona w notatkach podnoszonych z ziemi (sam jako weteran dowiedziałem się wiele ciekawych rzeczy), dzięki czemu wszystko jest zrozumiałe. Dużo więcej z tej strony nie jestem w stanie powiedzieć, ponieważ diablo 2 jest grą, która pochłonęła najwięcej czasu ze wszystkich gier, jakie kiedykolwiek grałem...

Na ogół Diablo 3 jest grą specyficzną, to czy będzie Ci się podobać czy nie, zależy od tego, w jaki sposób do niej podejdziesz. Ja, zanim ją odpaliłem, widziałem wiele bardzo negatywnych komentarzy na jej temat, a wiedziałem, że nie może być, aż tak źle... Nie zawiodłem się. Przy grze spędziłem wiele godzin przez co poznałem jej wszystkie wady i zalety.
Głównie plusy to: gra na jednym ekranie, oraz gra po przejściu gry (ciężko się nudzić). A taka jedna potężna wada, która najbardziej denerwuje i tak naprawdę zabiła tę grę, to coś z czymś się jeszcze nigdy nie spotkałem, w tak bardzo dobrych grach i jest to martwe muti przez internet. 70% społeczności to cziterzy, przez co bardzo ciężko spotkać normalnych ludzi. Poza tym nie ma żadnego lobby, gdzie można byłoby porozmawiać z innymi ludźmi, czy też przejrzeć dostępne gry i zobaczyć w których są oszuści, a w których nie... Innym malutkim minusem jest dubbing. Wszystkie głosy postaci, to głosy które kojarzę z bajek typu scooby doo, które akurat lubiłem, no ale proszę was... to gra przesiąknięta przemocą, w której co 5 postać ma głos kudłatego :D

Gdyby nie battle.net to pokusiłbym się o ocenę 10 albo minimum 9. Na szczęście w grę można grać na jednym ekranie, przez co możesz spojrzeć innemu graczowi prosto w oczy i spytać go czy jest cziterem, a że skoro grasz z taką osobą na jednej kanapie, to znaczy że ją znasz i nie musisz tego robić. Tak więc bardzo solidne 8!

Gra nie jest dla wszystkich. Dla jednych będzie zbyt ciężka, dla innych zbyt łatwa, a jeszcze innym, po prostu nie trafia w gust. Ja, jako wielki fan mrocznych klimatów w grach i RPG, niezmiernie polubiłem tę produkcję. Teraz po długiej przerwie, dokupiłem dodatek i postanowiłem przejść ją kolejny raz. Grafika i działanie światła, sprawiają, że gra zachwyca tak samo jak za pierwszym razem, a przeciwnicy na początku sprawiają niemały problem...

Niestety gra ma kilka wad. Jedną z nich jest to, iż po kilkukrotnym pokonaniu tego samego, zwykłego potwora, wiemy jak z nim walczyć i rzadko kiedy potrafi nas zaskoczyć, a że gra posiada niewielki wachlarz przeciwników, to nieciężko zapamiętać metodę na każdego z nich. Kolejną wadą (a może zaletą?) jest fakt, że cała gra jest zamknięta w jednym obiekcie. Nieraz będziemy przemierzać te same pomieszczenia, a przy okazji odkrywać nowe, ukryte miejsca (i to zaskoczenie "defaq?! mogłem mieć tę super broń już na początku?"), lub po prostu zamknięte na klucz, którego wcześniej nie mieliśmy. Różne miejsca są połączone wieloma korytarzami, przez co można się czasami pogubić. W sumie po zastanowieniu się, powinienem to zaliczyć jako zaletę :). Z pośród wszystkich wad, największą oraz najbardziej irytującą jest spawn mobów... Od razu, po wyjściu z pomieszczenia i ponownym wejściu, sale zapełniają się tymi samymi potworami, w tych samych miejscach. Taka sytuacja, sprawia lekkie zniechęcenie do grania...

Do zalet na pewno należą: piękna oprawa graficzna, oraz motoryka postaci i potworów w walce. Wszystko wygląda niesamowicie, od najgłębszych, mrocznych sal, aż po najwyższe wieże i mury, z których można podziwiać piękne, dalekie krajobrazy. Kolejną zaletą jest wyposażenie. Bardzo zróżnicowane, od sztylecików po olbrzymie kosy, a co też bardzo ważne, od samego początku biegamy w solidnej, lśniącej zbroi, a nie jak w większości gier, czyli w samych gaciach...

Jeszcze tylko odpowiem na kilka poprzednich komentarzy i zwolnię was z czytania tych wypocin :) Do goście który mówił że żadną klasą, poza klasą bazującą na sile, nie da się grać i że dawanie punktów w magię jest bez sensu: W zręczność jeszcze nie grałem, więc co do tej klasy się nie wypowiem, ale co do magi to trochę mogę powiedzieć. Klasy same w sobie mają po 4 czary + rękawica, więc na początku może się wydawać, że masz rację, jednak są jeszcze bardzo ciekawe bronie bazujące na magii, z ciekawymi właściwościami, np. kosa którą dostajemy chyba po zabiciu "Wyznawcy". Jeżeli masz wystarczającą ilość wiary, to podczas silnego uderzenia, z ziemi wyrasta kolec powalający wrogów i zadający spore obrażenia. Teraz do gościa który mówi, że gra jest powolna: No tak przecież lepiej jest kiedy w grach przebijasz się przez dziesiątki potworów jednym machnięciem, tracąc przy tym max 5%hp, ale co ja tam wiem... To już kwestia gustu, dla mnie takie gry, są po prostu żałosne i dziecinne... Co do tych wszystkich co mówili o bugach, to po kilkudziesięciu godzinach gry jedyny denerwujący błąd to brak dźwięku podczas dialogów i podnoszenia notatek, żeby naprawić usterkę trzeba wyłączyć grę, co za tym idzie, trzeba zapisać grę, przez co traci się bonus do expa (o własnie sam system zdobywania doświadczenia i rozwoju postaci jest dość unikalny i rzadko spotykany, a zarazem bardzo przyjemny), a i tak po jakimś czasie, znów się wyłączy.

Na pierwszy rzut oka, jak i po ograniu wielu godzin, gra zachwyca i daje sporo radości. Na dodatek została stworzona przez polaków, a aktualna cena gry to niecałe 80zł(ps store). Wszystko to składa się na takie lekko naciągane, czy jak kto woli "na szynach" 9/10. Do zobaczenia w komentarzach tutaj, czy pod innymi grami :)