Piastkun

Siedziba Abstergo Industries, 9 maja 2377.

W gabinecie dyrektora placówki za biurkiem siedział mężczyzna i z nudów stuka palcami w blat. Naprzeciw stał pracownik, wyraźnie zdenerwowany i zestresowany.
– Panie prezesie, obiekt 210 dobrze rokuje na przyszłość. Po zlikwidowaniu sekty terrorystów sukcesywnie zdobywamy coraz więcej danych na temat położenia ukrytych przedmiotów z zamierzchłych czasów. Wspomnienia obiektu są nadzwyczaj pomocne w rozwikłaniu jednej z czarnych dziur historii.
– Durniu, nie lekceważ ich. Asasyni są bardziej przebiegli niż sądzisz. Musimy jak najszybciej odkryć położenie artefaktu. Jeśli będzie trzeba, każę wam pracować całą dobę. Nie dbam o to, czy 210 przeżyje.

W tym momencie dyrektor wstał i walnął zaciśniętą pięścią w biurko.

– Wykroję mu mózg i sam zbadam jego pamięć, jeśli się nie spiszesz. Wynocha!

Pracownik w pośpiechu wyszedł z pokoju, niemal trzaskając drzwiami. Pozostawiony sam ze swoimi myślami, dyrektor podszedł do okna, wyjrzał na zewnątrz i sięgnął ręką do kieszeni marynarki, zaciskając dłoń na obłym kształcie Jabłka Edenu. Albo raczej jego połowie.

Dzień później.

– Jeszcze raz panu mówię, panie Rybański, dokończymy badanie i będzie pan mógł odejść. Na razie proszę usiąść na fotelu i się odprężyć – mężczyzna w białym kitlu usiłował uspokoić obiekt 210.

Pan Rybański usiadł i założył na głowę kask przypominający sprzęt do wirtualnej rzeczywistości.

WITAMY W SYSTEMIE OPERACYJNYM FIRMY ABSTERGO INDUSTRIES. CZYJE WSPOMNIENIA ODTWORZYĆ? Taki oto napis pojawia się za każdym razem, gdy ktoś aktywuje pamięć przodków. (Mało kto wie, że Abstergo sfinansowało produkcję pierwszych headsetów do VR, żeby ułatwić ludziom dostęp do pamięci przodków).

– Proszę wybrać malarza, Eligiusza Niewiadomskiego. Reszta przodków mnie nie interesuje.

Rybański połączył się z postacią Niewiadomskiego i zaczął poruszać się w jego ciele. Jak się okazało podczas wcześniejszych sesji w Animusie, Eligiusz był Asasynem, któremu zlecono zabójstwo prezydenta Narutowicza. Dzisiejsza sesja wymagała od niego dokonania morderstwa. Wszystko wydarzyło się w galerii „Zachęta”, gdzie malarz oddał trzy strzały do pierwszego prezydenta RP, który zginął na miejscu. Jednak sprawca nie zdołał uciec, co wywołało duży szok u Rybańskiego. Perspektywa uwięzienia w celi i kary, jaką może otrzymać, była źródłem ogromnego stresu dla obiektu 210.

Nagle zgasły wszystkie światła, a w wieżowcu rozległy się odgłosy walki. To Asasyni zaatakowali, próbując odbić artefakty z rąk Templariuszy.

W ferworze walki nikt nie zwrócił uwagi na obiekt 210. Gdy zdecydowano o rozstrzelaniu Niewiadomskiego, umysł Rybańskiego nie wytrzymał, a więź z Eligiuszem została brutalnie przerwana, co spowodowało wstrząs i wylew krwi do mózgu.

Tymczasem na dachu wieżowca 4 skulone postacie biegły w kierunku wejścia do teleportu. Jedna z nich, otoczona przez pozostałą trójkę, biegła, kurczowo trzymając prawą rękę w kieszeni marynarki.

Po niezbyt miłym uczuciu rozszczepienia komórek i ich powrotu na swoje miejsce, dyrektor zacisnął dłoń w kieszeni. Jednak nie wyczuł w niej znajomego kształtu połowy artefaktu. Wyszarpnął rękę i otworzył mały zwój, który zastąpił Jabłko Edenu. Napis głosił: „Do następnego razu. E. N.”.