neith

Tak naprawdę widzę kilka możliwości.
1. Jeśli postęp technologiczny będzie kontynuował zwiększanie prędkości, to jest szansa (mała, ale jest), że za 100 lat będziemy już mieli opcje transferu świadomości do maszyny. W związku z czym fotele dla graczy będą co najwyżej komputerową wizualizacją tworzoną na potrzeby umysłów nieprzyzwyczajonych do niefizycznego bytu.
2. Druga opcja, oby też niezbyt prawdopodobna , jest taka, że będzie bum. I to takie, że ludzkość cofnie się do epoki kamienia łupanego. Wtedy fotele dla graczy będą raczej zbędne. Chociaż zawsze można grać w sudoku na ścianie jaskini. Wtedy folet mógłby być z kamieni.
3. Trzecia opcja jest taka, że ani nie będzie bum, ani nie uda się jeszcze dotrzeć do etapu quasinieśmiertelności (punkt 1.), ale rozwój technologiczny nadal będzie, społeczeństwo sie rozleniwi, sprzętem ogólnodostępnym będą holo-lensy, a ludzie będą wyglądać jak w animacji „Wall-E”. Wtedy będą raczej leżanki dla graczy ze zintegrowanymi sanitariatami, poidłami i masażerami. Coby się odleżyny nie porobiły.
4. I ostatnia opcja, na którą liczę, jest taka, że nie doprowadzimy się do stanu, w którym ludzie osiągną kształt idealny (kula), a fotele nadal będą fotelami. Wówczas będą one automatycznie dopasowywać się do krzywizny kręgosłupa użytkującej je osoby, z uwzględnieniem wad postawy, które będą delikatnie i sukcesywnie korygować. Z odpowiednimi punktami wsparcia dla kręgosłupa, rąk, nóg, głowy. Z funkcją masażu, gdyby przy zbyt długim graniu człowiekowi zdrętwiały cztery litery. I z opcją monitorowania stanu zdrowia użytkownika – żeby w odpowiednim momencie wyłączyć mu grę, aby sobie krzywdy nie zrobił ;)