nagelfar

Bierzgal
Gra była już kilka razy w bundlach od Fanatical.com oraz w bundlu Humble Choice (styczeń 2021 r.) - masz ją pewnie pewnie gdzieś stamtąd.

Czekam niecierpliwie, przebierając wszystkimi mackami...

Strona z generatorem twarzy to https://thispersondoesnotexist.com/

Jest też strona generująca z udziałem AI wizerunki kotów :^)
https://www.thiscatdoesnotexist.com/

Oraz kupa innych stron tworzących np. mapy nieistniejących miast, flagi hipotetycznych państw, potencjalne My Little Ponnies, plaże, malarskie dzieła sztuki, memy itp. itd.
Linki do nich można znaleźć tutaj:
https://thisxdoesnotexist.com/

No Man's Cyberpunk

Niechby chociaż tak...

Teraz, gdy zapowiedziano podwyżki, to choćby zdechła pandemia, ustąpiła susza na Tajwanie, upłynniły się dostawy surowców i podzespołów - podwyżki i tak bedą musiały być.
Przecież je zapowiedzieli.

Pamiętam jeszcze jeden komiks (pojawiał się w "Świecie Młodych") o podobnej tematyce, tzn. humorystyczne, średniowieczne przygody dwóch kompanów, osiłka i spryciarza - "Kuśmider i Filo".
Dawno temu to było...

Kluczowa funkcjonalność.
Miliardy użytkowników wypatrywały jej z utęsknieniem.

Pogodnych dymków, Papciu...

Zapaleńcy-niecierpliwcy = testerzy wersji alfa/beta

Niedługo to płytę główną będzie się dopinać do karty grafiki i dopiero całość będzie się obijać wokół obudową :^)

Gratulacje dla wszystkich nagrodzonych oraz piękne dzięki dla organizatorów za wielce inspirujący konkurs!
No i oczywiście za cenne nagrody :^)

"Głowa do wycierania" (ang. Eraserhead) Davida Lynch'a

>> GROMKIE BRAWA << dla Zwycięzców!

To bardzo miły prezent na czas zarazy - DZIĘX :^)

Ten wzrok, ta mina... Perfekcja :^)

Dzięki za konkursy i nagrody!
Teraz czekamy na Wielki TechPost 2020 :^)

Przeogromnie się cieszę, że mój komentarz znalazł uznanie u jury wśród tylu innych pomysłowych i błyskotliwych odpowiedzi konkursowych :^)
To dla mnie naprawdę fantastyczne i niesamowite wydarzenie na zakończenie tego roku, niosące ze sobą zapowiedź wyjątkowego Nowego Roku dzięki potężnej RTX-owej rewolucji w moim growym świecie. Oj, będzie się działo/grało!

GRYOnline.pl - WIELKIE DZIĘKI za tak ciekawy konkurs, inspirujące zadanie oraz rewelacyjną nagrodę, zaś wszystkim uczestnikom konkursowych zmagań CyberAdwentu dziękuję za świetne pomysły i emocjonującą rozgrywkę.
Wszystkiego niezwykłego w 2020!

- Spójrz, Geralt, panie czekają - rzuciłem z krzywym uśmieszkiem. - To co? Ene due rike fake?
Chciałem się jeszcze zaśmiać szelmowsko, ale nagle coś potężnie huknęło, raz i drugi, a wrzący podmuch zmiótł mnie z nóg i rzucił na stół pod oknem. Walnąłem z impetem w drewnianą ławę, lawina kubków i talerzy chlusnęła na mnie zawartością.
- "Ty durna pało!" - kląłem się w duchu, gdy obolały gramoliłem się z podłogi upaprany piwem i resztkami kaszy - "Z wiedźmina jaja se robisz?" W uszach brzęczały mi roje rozwścieczonych os, z nosa kapała krew. Gdy uniosłem głowę i wyostrzyłem wzrok, zastygłem jak zamurowany.
Wokół skręcały się brudne, szare kłęby śmierdzącego dymu, zniknął fragment dachu i opary ulatywały w przestraszoną noc. Na resztkach gontu pełgały ogniki żaru.
Yennefer siedziała opodal w kącie, nieruchoma, zgięta w pół tak bardzo, jakby chciała pocałować swe stopy obute w skórzane trzewiki. Rozdarta z boku aksamitna suknia odsłaniała niegdyś jasną, teraz pokrwawioną i osmoloną bieliznę.
Naprzeciwko, wśród szczątków kontuaru, leżała druga kobieta. Miała zamknięte oczy, a obrzmiałe usta pokryte były popiołem z jej niegdyś ognistorudych pukli. Te teraz zniknęły, nad skronią unosiły się smużki dymu.
Ujrzałem to wszystko w jednej chwili zdumienia i przerażenia, próbując pojąć ten widok, jednakże obraz zawirował mi przed oczyma, ściemniał i runąłem w głuchą przepaść bez dna...

...Otrzeźwił mnie chłód wiatru i palący płyn wlewany do ust. Geralt przytrzymywał mi głowę brudnymi rękami, miał włosy w nieładzie i ciemne smugi na twarzy. Zakrztusiłem się i rozkaszlałem.
- Co się stało, na bogów!? - wydusiłem z trudem z siebie. - Czarodziejki...? - głos mi się załamał.
- To nie były one. - rzekł zmęczonym głosem wiedźmin. - To dwóch dopplerów, na których rzucił urok Jem'youa.
- Jemioła? - spytałem nic nie pojmując, moja głowa nie nadążała za wyjaśnieniami.
- Nie jemioła, tylko Jem'youa - powtórzył cicho Geralt. - Żywiołak lasu. Mami samotnych wędrowców w lesie, potem struwa im ciała złym sokiem i mąci umysły, podporządkowując swej woli.
- Te badyle pod powałą to był on? Triss i Yennefer stały przecież pod jemiołą...
- Tak, to był on, ale to nie one. Całe szczęście, bo musiałem użyć znaku Igni, tego stwora inaczej nie można pokonać... I tu nie było łatwo, jedna chwila wahania i... Niestety, dopplerów nie udało mi się ocalić... - dodał ze słyszalnym zmęczeniem.
- Czyli to były tylko podobizny czarodziejek? - dopytywałem zdumiony. - Skąd wiedziałeś? Jak...?
Wiedźmin wcisnął korek do flaszy z okowitą i wsunął ją do sakwy.
- Wiem, że Triss jest teraz z misją w Reineforst. Dla króla Oltmeda szuka w tamtejszej bibliotece zaginionej receptury na legendarny kompot z suszu, więc to raczej nie mogła być ona...
- Aha - odparłem siadając już samodzielnie i ostrożnie obmacując żebra. - I to dało ci pewność do ataku?
- I tak, i nie - wiedźmin zapatrzył się przed siebie. - W końcu Triss mogła się tu jakoś przeteleportować, przecież to czarodziejka...
- No więc co? - nalegałem.
- Jem'youa zdradził się przez fałszywą Yennefer - Geralt odpowiedział jakby niechętnie, jego twarz ginęła w mroku. - Była prawie identyczna, jak żywa, ale... - urwał, a przez szum nocnego wiatru usłyszałem, jak dodał z goryczą - Uśmiechnęła się do mnie. Z czułością...

Przelatywałem szybko kategorie na stronie i nagle kątem oka zauważyłem coś jakby "Najlepsza bijatyka familijna". Aż mi myszka zapiszczała przy hamowaniu :)

You are braintaking...

Nie zapominajmy o kolejnych kilometrach kwadratowych powierzchni użytkowych w budynkach, bo przecież Night City pnie się śmiało w górę, a wg zapowiedzi twórców - w tychże "interaktywnych" budynkach też będzie się działo :^)

To pewnie było "Tfu" epickie ..

W miesiącu, który obfituje w liczne premiery gier (teoretycznie) dużego formatu, na które oczekuje z niecierpliwością chyba większość graczy, ja mimo wszystko skłaniałem się ku mniejszej, niezależnej produkcji - tą premierową grą jest ASTRONEER. Zabiera ona gracza w przepastne otchłanie Kosmosu, gdzie na nieznanych planetach i mrocznych księżycach będzie się on starał przeżyć i stworzyć bazy dla siebie i innych ludzkich wędrowców przez próżnię.
Z niecierpliwością wypatrywałem tej premiery, z nadzieją, iż nie zawiedzie ona moich oczekiwań. Było ku temu kilka solidnych powodów.

Po pierwsze - z przyjemnością kibicowałem powstawaniu tej kosmicznej piaskownicy przez kilka ostatnich lat, odkąd tylko po raz pierwszy napotkałem w sieci "zajawki" na jej temat.

Po drugie - przez dwa lata dojrzewania ASTRONEER'a we Wczesnym Dostępie na Steam'ie przekonałem się, że twórcom tej gry naprawdę zależy na ich "dziecku". W tym czasie często wypuszczali aktualizacje z korektami zauważonych błędów oraz z wrzutkami z nową zawartością. Co niezmiernie ważne - słuchali pilnie komentarzy i sugestii graczy, które ci licznie wyrażali na forach, a potem przekuwali te uwagi na konkretne zmiany w grze. I robią to nadal! W ciągu niespełna 3 tygodni od premiery pełnoprawnej wersji 1.0 na Steamie już kilkukrotnie błyskawicznie zareagowali na zgłoszenia graczy i pospieszyli z poprawkami i udoskonaleniami rozgrywki (najnowszy patch ma już numer 1.0.7). Wolę tak doszlifowywaną sercem produkcję, niż kulawy "hit" AAA z first-day patch'em wielkości 10 GB.

Po trzecie - w tej stosunkowo niewielkiej grze odnajduję całe mnóstwo głównych cech z innych głośnych premier lutego. Ich różnorodność i bogactwo w zupełności do szczęścia mi wystarczają. A są to m.in:
- przestrzeń i jej tajemnice jak w podtytule "Ace Combat 7: Skies Unknown"
- tworzenie i obrona przyczółków cywilizacji jak w "Civilization VI: Gathering Storm"
- eksploracja rozległego, otwartego świata jak w "Anthem"
- zacięta walka o zasoby i przetrwanie jak w "Metro Exodus"
- urokliwi ludzikowi bohaterowie jak w "The LEGO Movie 2 Videogame"
- barwne kolorki jak w "Far Cry: New Dawn" :^)

Wreszcie po czwarte - bez marketingowych prowokacji czy innych medialnych przepychanek, bez ryku fanfar i oślepiających błysków fleszy - oto dostaję dojrzałą grę, na którą czekałem, malującą niezwykły obraz pięknego i zarazem groźnego Kosmosu.
ASTRONEER: coś jakby "No Man's Minecraft"...

Wielki mały indyk. Czegóż można chcieć więcej?

I jakie pozytywne przesłanie...

...że grawitacja, mimo lokalnych zawirowań, ciągle działa :^)

"ok. 179" - to dokładnie ile?

A oto moja propozycja ulotki.
Pozdrawiam i życzę wszystkim powodzenia :^)

Z niecierpliwością i utęsknieniem wyglądam nieodległej już premiery gry, na którą czekam od dawna - jest nią rycerska opowieść "Kingdom Come: Deliverance".
To gra, której fabuła i zaprezentowany świat z założenia opierają się na faktach historycznych oraz przekazach dziejopisarzy o tamtych dawnych czasach.
Bez smoków - chyba że wyhaftowanych na dumnych proporcach i czaprakach rycerskich rumaków; bez zaczarowanego oręża - chyba że w opowieściach barda snutych przy płonącym palenisku w przydrożnej gospodzie; bez magii - chyba że można nią nazwać łyk zimnej wody po morderczej walce w spiekocie dnia na zroszonym krwią i zasłanym trupami polu bitwy.
Od zawsze pociągały mnie takie średniowieczo-rycerskie klimaty, jednak "KC:D" - jak dotąd żadna inna gra - już uwiodła mnie skutecznie i żywiołowo, choć poza zwiastunami oficjalnie jeszcze jej przecież nie ma. Dla mnie jednak już porwała moją wyobraźnię i przyrzeczeniem spełnienia całej góry nadziei i oczekiwań rozpaliła dziko buzującą niecierpliwość.
Trochę to może niezwykłe, ale właśnie ta zapowiedź niezwykłej przygody w świecie wskrzeszonym po ponad pół tysiącu lat - gdyż rzecz dzieje się na krótko przed czasami krwawych wojen husyckich na pograniczu Czech i Śląska - zainspirowała mnie swoją tematyką tak potężnie, że sam będąc mieszkańcem Dolnego Śląska zacząłem zgłębiać średniowieczne dzieje okolic "za oknem".
Przeczytałem jednym tchem niezwykle barwną "Trylogię Husycką" Sapkowskiego, twórcy Wiedźmina, zacząłem wertować kroniki i zapisy z dawnych czasów, by głębiej i pełniej poznać ów miniony świat sprzed wieków. (Dowiedziałem się na przykład, że tylko w promieniu 5 km od miejsca, gdzie mieszkam, w XV w. żył pewien rycerz, właściciel niedalekiej wioski Struga, który brał udział w bitwie pod Grunwaldem po stronie Krzyżaków, dostał się do polskiej niewoli i powrócił z niej po wpłaceniu znacznego okupu. Inny - pan na zamku Książ - był raubritterem, rycerzem rozbójnikiem, który łupił podróżnych i kupców oraz najeżdżał dobra kościelne, tak że został za to wraz z całą wsią ekskomunikowany przez biskupa wrocławskiego. Oraz że ruiny zamku Cisy w pobliskim lesie, dokąd chadzamy czasami na spacer, pochodzą z warowni, którą oblegali i spalili właśnie husyci w czasie jednej z ich rejz - zbrojnych wypraw na Śląsk).
Dzięki "Kingdom Come: Deliverance" dostrzegłem, iż tamtą odległą, lecz jakże barwną i fascynującą historią przesiąknięte są miejsca "o rzut kamieniem", wręcz tu, u mnie "na podwórku".
Dlatego też gra, która może przenieść gracza w tamte właśnie czasy, wiernie oddając realia życia średniowiecznego świata - dalekiego wprawdzie w czasie, lecz jakże bliskiego miejscem - to moja najbardziej wyczekiwana komputerowa historia w tym roku.
Odliczam dni do premiery i wiem, że prędzej czy później zanurzę się w ów wskrzeszony po 600 latach świat zamków, pól, wiosek i lasów, by doświadczyć niezwykłości codzienności sprzed wieków oraz przygód bohatera - człowieka prawie że stąd.

Dziś finalnie dotarł do mnie "Far Cry: Primal" wygrany w konkursie - z leciutkim poślizgiem, ale już jest !
I to w wersji "Special Edition" (z dodatkowymi misjami "Legend of the Mammoth"), super !
Raz jeszcze bardzo dziękuję za tak wspaniałą i hojną nagrodę. Drżyjcie kamienie - będziecie łupane !

...Zsunąłem się po szorstkiej korze drzewa, na którym spędziłem czas mroku. Po zgrai wilków, które ścigały mnie wcześniej i których błyskające ślepia dostrzegałem w poblasku małego białego oka na chmurnym niebie, nie było już śladu. Zadrżałem w chłodzie mglistego świtu. Od strony kamiennego wału na horyzoncie, gdzie mieszkają olbrzymy, niedługo nadciągnie szary oddech zatrzymujący wodę w strumieniach. Ruszyłem ostrożnie naprzód, by rozgrzać się w marszu.
Musiałem jak najszybciej dotrzeć do wioski klanu Wydr, przynosząc wieści o mamutach. Wypatrzyłem te kudłate olbrzymy w dolinie za Huczącą Wodą. Łatwo będzie je ponowne znaleźć, bo najmniejszy z nich wyraźnie utykał, więc nie odejdą za daleko. Może za tę wiadomość wódz Wydr, stary Uro, zgodzi się pomóc mi w zemście za śmierć ludzi z mojego klanu. Duchy ojca i brata ojca wciąż wołają do mnie, domagając się krwi bezlitosnych dzikusów z Grot Niedźwiedzia.
Przyspieszyłem kroku, przemykając pod potężnymi, milczącymi drzewami, z których spływały krople rosy. Tak, najpierw z Wydrami zapoluję na mamuta, a potem na ludzi-niedźwiedzi. Na myśl o tłustym, gorącym mięsie i pełnym brzuchu moje usta rozciągnęły się w uśmiechu, jednak na myśl o tym, że odzyskam głowę ojca i głowę brata ojca, a z czaszki Haracha - największego i najokrutniejszego wroga - sam będę pijał cierpki sok quaru, sprawiła, że mój uśmiech zmienił się w grymas nienawiści. Połknę jego oczy, a serce złożę w ofierze wielkiemu żółtemu oku, ogniu na niebie! Zgrzytnąłem zębami i wyraźnie poczułem w sakwie na plecach niegdyś połamany, święty toporek mojego ojca-szamana. Miałem go zawsze przy sobie, gdyż przysięgłem, że zatopię jego kamienne ostrze w piersi Haracha. Tak się stanie!
Kotłujące się w mojej głowie plany i marzenia spowodowały, że prześlizgując się między omszałymi głazami, źle postawiłem stopę, która nagle osunęła się po mokrych liściach, a ja zwaliłem się na plecy. Zabolała niedawno zabliźniona rana odniesiona w starciu z leśną świnią.
Jednak ten upadek uratował mi życie, gdyż w tym samym momencie bzyknęła nade mną strzała, której grot uderzył głucho w pień drzewa zaraz za mną, odłupując z niego gruby kawał kory. Kątem oka zauważyłem jeszcze świeżą, jasną pręgę na pniu, gdy błyskawicznie przetaczałem się za leżący obok złom szarej skały. W mojej dłoni znalazł się kościany nóż.
Ledwie zdążyłem unieść się na kolana, gdy z kępy gęstych krzaków rzucił się w moją stronę ubrany w skóry napastnik z maczugą wzniesioną do ciosu. Zobaczyłem jego ogromne białe oczy w pomalowanej w czarne i czerwone wzory twarzy oraz usta otwarte w okrzyku. Człowiek-niedźwiedź! Skąd się tu wziął?
Nie zdążyłem zrobić nic więcej, gdy w jednej chwili, nagłym, gwałtownym ruchem, uderzyła z boku w nadbiegającego wroga jakaś rozmyta, brunatna smuga. Zderzyła się z nim brutalnie, przewracając go w gęstwę wysokich paproci. Przewaliła się i zakotłowała, szarpiąc i miotając tryskającym wokół krwią bezwładnym ciałem. Zmartwiałem skulony przy głazie, czułem jak mój nóż drży w spotniałej nagle dłoni.
Przygniatając mocarnymi łapami swą zdobycz do zalanego krwią mchu, spoglądał na mnie znad bezgłowego już trupa Duch Śmierci. Pod pręgowaną skórą prężyły się potężne mięśnie, a pazury wielkie jak moje palce darły bezwiednie rozszarpany brzuch martwego mężczyzny. W zamilkłym nagle lesie usłyszałem niski, gardłowy pomruk, jak odgłos wydobywający się z plującej czasem ogniem, odległej Góry Demonów. Skąpany we krwi ofiary, Duch Śmierci wpatrywał się we mnie przenikliwym wzrokiem, spięty do kolejnego skoku.
Cóż mogłem poradzić, sam, jedynie z nożem? Topora nie zdążę nawet wydobyć. W mojej głowie umilkli przodkowie, jakby czekając na to, co się zaraz wydarzy. Czerwona krew zalśniła na przerażająco długich i ostrych kłach bestii, czerwona krew zalśniła na krzemiennym ostrzu dzidy z czarnego drewna, upuszczonej przez człowieka-niedźwiedzia i leżącej jakieś trzy kroki ode mnie.
Czy zdążę jej dosięgnąć? Czy się odważę?
...Muszę. Muszę przecież pomścić ojca i mój klan!
Kropla potu spadła z mojego rozpalonego czoła, rozpryskując się na zielonym liściu paproci.
TERAZ!

... Tak mniej więcej wyobrażam sobie przebieg gry "Far Cry: Primal" - mojej najbardziej wyczekiwanej premiery miesiąca. Może nie wszystkie fakty, postaci i miejsca zgadzają się z oryginalem, ale cóż - to moja własna wizja. Na pewno kiedyś w tę grę zagram, wtedy przekonam się, jak bardzo udało się jej sprostać moim wyobrażeniom i oczekiwaniom.

Jest jeszcze 4-ty próg: za min. 30 $ można zakupić koszulkę Humble Total War Bundle ...

A ja właśnie dzisiaj otrzymałem klucz do gry wraz z przeprosinowym e-mial'em za opóźnienie (cóż, jest 18 sierpnia...), a także bonusowy kluczyk (do Spec Ops: The Line) w ramach rekompensaty za zwłokę.
Z jednej strony ten prawie półroczny poślizg to trochę wtopa redakcji, jednak z drugiej - potrafili elegancko się zachować i wyjść z twarzą z tej trochę niezgrabnej sytuacji.
Ja sam bardzo się cieszę, że wygrałem w konkursie, że w końcu dostałem nagrodę i że teraz będę mógł się zagłębić w oszronione chłodem nienazwanej, ale wszechobecnej grozy lasy Kholat...

[EDIT] OK, czuję, że powinienem sprostować jedną rzecz. Napisałem, że poślizg był prawie półroczny. Tak właściwie to od zakończenia konkursu minęło prawie pół roku, ale od premiery gry (a wtedy miały być rozsyłane nagrody) tylko 3 miesiące. Czyli w sumie to jesteśmy prawie kwartał do przodu ;) I tak trzymać !
Aha, dodatkowym bonusem, jaki jeszcze dorzuciła Redakcja, jest miesięczny Abonament Premium do serwisu gry-online. Czyli w sumie - warto było czekać :)

...Reguły rozsypują się w pył, a świat znany i bezpieczny zmienia się w koszmar i nicość.
Wydeptane szlaki nagle tracą kierunek, ścieżki ustępują miejsca bezdrożom ginącym wśród mgieł.
Wokół jedynie chłód, niemy las i martwota lodowego nieba.
Z trwogą pokonuję pustkowia z rosnącym uczuciem paniki.
Co czycha tam, w mroku? Co skrywa czerń gęstwy stuletnich drzew?
Udręczony kątem oka rejestruję nagłe drgnienie.
Martwieję, zastygam jak sparaliżowany, choć wiem, że nie wolno mi się tu zatrzymać.
Czy jednak odważę się uczynić kolejny krok ?

... Tak po zapowiedziach wyobrażam sobie KHOLAT i dlatego bardziej przemawia do mnie okładka nr 2 - mroczna tajemnica skryta wśród górskich ostepów.

WIELKIE DZIĘKI za kolejny świetny artykuł !
Mody znacząco przedłużają żywotność (nie tylko grom) ;)

Kluczyki steamowe są indywidualne, do każdej z gier osobno

Gdyby komuś totalnie zbywał Proteus, to mógłbym bardzo chętnie wybawić go z tego kłopotu ...
Z góry dziękuję - i z dołu też ;)