Mastergeralt

Zza rogu wychylił się mężczyzna w długim, dziurawym płaszczu.
- Porucznik aż tak zdesperowany ,że potrzebuje pomocy takich łajz?-
Angra przyjrzał się mężczyźnie. Miał jasną karnację, lekko spiczaste uszy i spodnie wyglądające jakby przeżuło je zwierzę.
- A czcigodnemu Bretonowi tak spieszno na pohybel?-
- Nie chciałem urazić wojaka, jestem Amargein, wysokiej klasy przemytnik - uśmiechnął się szeroko, ukazując braki w uzębieniu.
- Powiem wprost - powiedział Grimes spoglądając na skazanych- możecie nie wrócić żywi. A kto spróbuje uciec , zostanie osobiście przeze mnie zaszlachtowany.
Kto chętny? -
- Możesz na mnie liczyć żołnierzyku- odpowiedział Amargein.
- Ktoś jeszcze oprócz tego szczura?-
Więźniowie rozejrzeli się po sobie z posępnymi minami. Nikt nie odważył się nawet podnieść głowy w kierunku porucznika.
- Dobrze, to zginiecie tu jako tchórze.
Straż! Wyprowadźcie go, dostarczcie do garnizonu i dajcie mu strawę. -
Po tych słowach Grimes odwrócił się i wyszedł z celi.

***

Wóz był już przygotowany do wyprawy. Amargein wrzucał ostatnie worki wyposażenia pod nogi żołnierzy, wybranych przez Angrę do załogi.
Pomimo ogromnej zamieci przemytnik podziwiał okolicę. Już dawno nie widział świata zewnętrznego. Zachwycał go każdy szczegół: wygląd domów, ulice pełne ludzi , stoiska wypełnione produktami. Z zamyślenia wyrwał go głos Grimesa:
- Warunki pogodowe nie są sprzyjające, więc podróż może trwać dłużej niż planowałem. Pamiętajcie o racjonowaniu żywności bo długo nie pociągniemy. Ruszamy za pięć minut.

Wyruszyli, zostawiając za sobą jedynie ślad na śniegu, z nadzieją że jeszcze wrócą... .

Koniec rozdziału II