Makaveliii1994

Noo... powiem szczerze, że kreatywność twórców gier nie przestaje mnie zadziwiać.
Studio Villa Gorilla, połączyło flippery z metroidvanią w efekcie czego otrzymaliśmy flippervanie ? :) tak czy siak... stworzyli coś czego jeszcze nie było, a to czyni ich pionierami, szczególnie że to połączenie działa i jest absolutnie rewelacyjne.

Plusy:
+ Przyjemna, ręcznie rysowana oprawa graficzna
+ Wpadająca w ucho ścieżka dźwiękowa
+ Rewelacyjna i wciągająca rozgrywka
+ Duża i naszpikowana detalami mapa

Minusy:
- Przydałaby się funkcja stawiania własnych znaczników na mapie

Moja ocena: 8/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XONE-S)

Dawno, dawno temu, w odległej Japonii, studio Platinum Games pod batutą Shinjiego Mikamiego, wpadło na genialny pomysł by stworzyć strzelankę z systemem osłon w stylu Gears of War ? wywalili prawie wszystko co amełykańskie i zastąpili to bardziej realną, japońską wizją świata :)

Wersja w którą grałem to Vanquish 10th Anniversary, zremasterowana wersja, wydana na dziesiątą rocznicę gry.

Fabularnie to typowe zwariowane, japońskie Sci-fi & Fantasy.
Zostajemy wrzuceni w kosmiczny konflikt, pomiędzy USA a zakonem Rosyjskiej Gwiazdy :) nic specjalnego ale... jak na grę która z założenia jest raczej odstresowywaczem, to jest ok.

W grze, wcielamy się w postać Sama Gideona ( który jest całkiem spoko ziomkiem ) agenta organizacji DARPA, odpowiedzialnej za nowe technologie wojskowe, zostajemy wyposażeni w prototypowy super kombinezon, za sprawą którego możemy np. zwalniać czas, ślizgać cię po podłożu wykorzystując dopalacze i wykonywać efektowne kopniaki z rozpędu, sam kombinezon jest super wykonany, a wszelkie animacje z nim związane cieszą oczy.

W związku z faktem, iż nasz bohater lubi popalać szlugi :) i robi to prawie w każdej scence przerywnikowej, twórcy dodali możliwość popalania również w trakcie walki, wydzielając do tego nawet osobny przycisk ( LB ), ale... nie jest to zwykła animacja, a bardzo przydatna funkcja, gdyż Sam kryjąc się za osłoną i będąc pod dużym ostrzałem, odpala szluga, ściąga kilka machów i wyrzuca niedopałek, który skutecznie odciąga uwagę robotów przeciwnika :) Mistrzostwo świata haha...

Standardowo, jak na Platinum Games przystało, rozgrywka jest bardzo szybka, dynamiczna i napakowana akcją.
Gra jest przeplatana sekcją strzelaną z wieloma wrogami, walką z bossami i sporadycznymi sekwencjami Quick time event.
Rozwałka jest dość spora i potrzeba chwili czasu by przyzwyczaić oczy do galimatiasu który dzieje się na ekranie.
( Przypuszczam że większość niedzielnych graczy, będzie miała problem z czytelnością gry )

Mimo iż stylistycznie i wizualne jest naprawdę ok, to sam gameplay niestety jest mocno powtarzalny, strzelanie jest mało mięsiste i mam wrażenie że z każdej broni strzela się tak samo, czyli jak z karabinków ASG na plastikowe kuleczki.

Wszystkie bajery związane z kombinezonem są mocno ograniczane, ze względu na szybkie zużywanie się energii, którą trzeba rozsądnie racjonować, by nie dopuścić do przegrzania się kombinezonu. Wszystko byłoby spoko, gdyby nie fakt, iż w momencie otrzymania obrażeń krytycznych, automatycznie i mimo woli, włącza się zwolnienie czasu, którego nie da się wyłączyć, co skutecznie doprowadza do całkowitego rozładowania się paska energii i przegrzania kombinezonu, jest to bardzo słabo zrealizowane, bo bez energii nie możemy nawet nikogo uderzyć i beznadziejnie dreptamy szukając osłony.

Plusy:
+ Remaster graficznie daje radę ( Na XONE-S 60fps )
+ Level design
+ Technicznie dopracowana ( Brak błędów )
+ Movement i animacje naszego bohatera
+ Scenki przerywnikowe
+ Kombinezon i jego bajery, dają sporo frajdy

Minusy:
- Wymuszone zwolnienie czasu w momencie otrzymania obrażeń krytycznych
- Słaby Gunplay
- Gra bywa chaotyczna i mocno nieczytelna
- Długość gry ( Niecałe 6h na poziomie Hard )
- Gra ma narzucone na ekran jakieś dziwne filtry rozjaśniające, wygląda to słabo, szczególnie w ciemniejszych lokacjach

Moja ocena - 7/10

(Ogrywana wersja płytowa na XONE-S)

Jak na pierwszą grę studia Moon, to trzeba przyznać że wlecieli z buta w branże gier, a przynajmniej w gatunek metroidvanii, bo Ori and the Blind Forest, będzie wymieniane w topkach tego gatunku, przez dłuuugi czas.

Na pierwszy plan mocno wysuwa się oprawa audio wizualna, która jest absolutnym majstersztykiem, ręcznie rysowana grafika, przedstawiająca leśną ściółkową gęstwinę, wprowadza magicznie kojący klimat.
Ścieżka dźwiękowa również stoi na bardzo wysokim poziomie, przedstawiając kilka zapadających w pamięć motywów.

Gra z pozoru wydaje się cukierkową platformówką dla każdego, natomiast w rzeczywistości jest bardzo wymagająca, poziom trudności elementów platformowych znacząco rośnie wraz z przebiegiem gry i zdarzają się momenty przy których trzeba będzie się uzbroić w cierpliwość.

Plusy:
+ Wizualny Majstersztyk
+ Wspaniała ścieżka dźwiękowa
+ Prosta, ale ciekawa historia
+ Fantastyczny projekt lokacji
+ Przyjemne zagadki środowiskowe
+ Pomysłowe i satysfakcjonujące elementy platformowe

Minusy:
- Gra miejscami bywa przejsakrawiona i nieczytelna, czasami ciężko spostrzec co jest przeszkodą, a co obiektem który pozbawi nas paska zdrowia
- W nawiązaniu do poprzedniego minusa, w trakcie walk z przeciwnikami, jest tak dużo wszędobylskich światełek, że ciężko spostrzec skąd nadciąga pocisk przeciwnika, na który powinniśmy uważać

Moja ocena - 9/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XONE-S)

Na dzień dzisiejszy, gdy piszę ten tekst, gra ma 18 lat, ja w dniu premiery PGR 4 miałem lat 12 :) niewiarygodne jak ten czas ucieka, tak czy siak... przyszedł czas, nadrobienia kilku ścigałek z siódmej generacji :)

A więc... w PGR 4 grałem na równo z Forzą Motorsport 4, i mimo iż między tymi tytułami są 4 lata różnicy, to wcale po PGR tego nie widać, bo gra wygląda kosmicznie dobrze, twórcy z Bizarre Creations wycisnęli wszystkie soki z X360, oczywiście kosztem płynności, bo PGR 4 działa w 30fps, a Forza MS4 w 60fps, ale... mimo to zdecydowanie lepiej bawiłem się w PGR, model jazdy, fantastyczne tory umiejscowione na ulicach miast z najróżniejszych zakątków świata, zmienne warunki pogodowe, system zdobywania punktów kudos, rewelacyjne dźwięki silników, to wszystko w PGR robi duże wrażenie, nawet w 2025 roku.

Ja dzisiaj już wiem, dlaczego tak dużo ludzi uważa PGR 4 za jedną z najlepszych ścigałek siódmej generacji, absolutnie pozycja obowiązkowa dla fanów wyścigów.
Najlepszą rekomendacją niech będzie fakt, iż Forza MS4 została odłożona na półkę, a PGR 4 nadal maksuję.

Plusy:
+ Rewelacyjny model jazdy
+ Zmienne warunki pogodowe
+ Mnogość pojazdów ( samochody i motocykle )
+ Fantastyczne tory
+ Zdobywanie punktów Kudos daje sporo satysfakcji i motywuje do czystego pokonywania torów, w końcu na pudełku jest napisane ,,Prędkość bez stylu jest niczym''
+ W zależności jakim samochodem/motocyklem jedziemy, zmienia się prędkościomierz na podświetleniu HUD ( Mały detal, a cieszy )
+ Po ukończeniu kariery nadal jest sporo do roboty w trybie arkady, gdzie wykonujemy wyzwania i zdobywamy medale

Minusy:
- Okazjonalne spadki klatek
- Martwa strefa gałki analogowej ( Nasza reakcja na precyzyjne manewry na drodze, niestety jest mocno ograniczona, przez co wyzwania zręcznościowe np. Slalom, omijanie pachołków itp. wymaga dużej wprawy )

Moja ocena - 8.5/10

(ogrywana wersja płytowa na X360)

Po uporaniu się z CB N'Sane Trilogy, przyszedł czas na CB4, i muszę stwierdzić, iż studio Toys for Bob odwaliło kawał dobrej roboty, moim zdaniem jest to najlepszy Crash jaki powsał i prawdopodobnie jedyna platformówka Triple-A na rynku, bo ewidentnie ,,czuć tu piniądz'' na każdym kroku.

W kwestii gameplayu, to twórcy ewidentnie byli świadomi pewnych archaizmów z jakimi borykały się gry w N'Sane Trilogy, więc w CB4 wiele rzeczy uległo poprawie, np.
Double jump działa również na zasadzie wciśnięca dwa razy skoku, z tym że tu drugie podbicie możemy wykonac w dowolnym momencie, ewidentnie mamy lepszą sterowniść nad postacią w powietrzu, oraz dodano znacznik który informuję gdzie dokładnie wylądujemy, owoce wumpa są podnoszone automatycznie itp. to są te małe detale które znacznie upraszczają, ale i poprawiają to co było frustrujące w trylogii.

Graficznie gra wygląda i brzmi fantastycznie, dosłownie jak kinowa animacja.
Projekt poziomów to istne mistrzostwo, każdy jest inny i zachwyca pomysłowością, twórcy uwolnili ogromne pokłady kreatywności.

Dziś gdy mam już za sobą CB N'Sane Trilogy jak i CB4, stwierdzam iż największym moim zarzutem do całej serii, nie jest poziom trudności, ale to że gdy skończą mi się życia, muszę zasuwać cały poziom od nowa, to jest sedno mojej irytacji, rozumiem charakter rozgrywki, ale ja nie nawidzę marnować swojego czasu, dlatego całe szczęście w CB4 twórcy poszli po rozum do głowy i na początku gry dali nam możliwość wyboru stylu gry, klasyczny lub nowoczesny, ten drugi sprawia że gdy zginiemy, odradzamy się przy najbliższym punkcie kontrolnym i mamy nieograniczoną ilość prób, nie musimy więc zaczynać całego poziomu od nowa :) z początku grałem na klasycznym ze względu na przyzwyczajenie, ale gdzieś w połowie gry, stwierdziłem że twórcy ewidentnie przesadzili z długością poziomów i poskąpili punktów kontrolnych, więc miałem dość grania 15-20 minut jednego poziomu, by zginąć gdzieś pod koniec i zaczynać wszystko od nowa, tak więc tutaj ogromny plus, za unowocześnienie formuły.

Jeślo chodzi o poziom trudności, to jest to prawdopodobnie najtrudniejsza część Crasha, poziom z biegiem gry bardzo rośnie i są momenty totalnej frustracji, wymieszanej z niechęcią do kontynuowania gry, gdyby nie opcja trybu nowoczesnego to byłoby ciężko.

Generalnie tak się zastanawiam dla kogo jest ta gra, bo fabularnie i wizualnie to jest ona skierowana w strone dzieci, ale prawda jest taka że żadne dziecko nie przejdzie choćby 10% tej gry, bo poziom trudności jest kosmiczny,

więc jest to gra dość hardkorowa i wyłącznie dla graczy szukająch wyzwań, osobiście bardzo lubie takie gry jak CB4, gdzie największą nagrodą jest satysfakcja, natomiast dziś większośc graczy, ewidentnie nie lubi się przemęczać, przez co wyniki sprzedażowe niestety nie były zadowalające dla Activision i podobno postanowili nie finansować CB5, obyśmy się doczekali kolejnej odsłony tej świetnej serii.

Plusy:
+ Wstawki filmowe wyglądają rewelacyjnie ( Jak kinowa animacja )
+ Fantastyczna oprawa graficzna
+ Rewelacyjny projekt poziomów ( Kreatywność level 1000 )
+ Ciekawe walki z bossami
+ Fabularnie jest spoko
+ Różnorodność nowych mechanik ( Mocy )
+ Technicznie dopracowana ( Zero błędów )

Minusy:
- Dość często, checkpointy są od siebie mocno oddalone, co męczy i sztucznie wydłuża grę
- Poziom trudności na jednym z końcowych leveli, rośnie dość nieproporcjonalnie w górę :) Noo... z lekka przegięli :)

Ocena ogólna: 9/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XONE-S)

Wreszcie udało mi się ukończyć całą trylogie i było to doświadczenie mocno satysfakcjonująco-frustrujące 50/50.
W kwestii pozytywów, to wszystkie trzy odsłony pod kątem audio wizualnym prezentują się wyśmienicie, widać napracowanie, natomiast mam wrażenie że większość recenzentów jest z lekka zaślepiona piękną grafiką.
Największy zarzut do odświeżonej trylogii jest taki, iż twórcy tak wiernie odtworzyli oryginał, że zachowali nawet te elementy/błędy, które były frustrujące.
Niestety fakty są takie, iż gry technicznie nie są dopieszczone o czym przekona się każdy kto zasiądzie do tej trylogii, szczególnie pierwsza i druga odsłona, razi swym niedopracowaniem i mnogością irytujących elementów.
Trylogia jest bardzo nierówna pod względem poziomu trudności, pierwsza część to totalna sieka, nie ma zmiłuj, tylko dla graczy którzy szukają prawdziwego wyzwania.
Według achivmentów Xboxa, CB1 ukończyło zaledwie 4,67% graczy, CB2 - 3,29% a CB3 4,95 %
Mimo wszystko, jeśli masz w sobie trochę zawziętości to ukończenie trylogii sprawi sporo satysfakcji.
CB3 oceniam najniżej, gdyż na tle poprzedników, jest to gra po prostu nudna, najmniej fantazyjna w kwestii projektu poziomów i pozbawiona dawki satysfakcji, ze słabymi levelami typu: wyścigi, latanie samolocikiem, pływanie pod wodą, zdecydowanie najsłabsza gra z całej trylogii.

Plusy:
+ Grafika
+ Projekt lokacji (CB1/CB2)
+ Spora dawka satysfakcji ( Okupiona bólem :) (CB1/CB2)

Minusy:
- (CB1-CB2) Notoryczne ześlizgiwanie się z krawędzi, to jest dramat, np. widzisz platformę która jest płaskim kwadratem, po czym gdy już wylądujesz, okazuję się że krawędzie ma stożkowe w efekcie czego spadasz, problem w tym że tekstura obiektu w ogóle tego nie przedstawia, WTF ?
- (CB1-CB2-CB3) W planszach gdzie biegniemy do przodu bardzo ciężko jest wyczuć gdzie nasza postać wyląduje
- (CB1-CB2) Hit Boxy ( Ewidentnie widzisz że coś nie ma prawa cię trafić a i tak obrywasz )
- Część pierwsza jest irytująca do granic możliwości, plansze z mostami linowymi będą się wam śniły po nocach :)
- Gra działa w 30 klatkach, co negatywnie wpływa na responsywność postaci
- CB3 ( Ewidentnie mi ta część nie siadła )

Moje oceny:
CB 1 - 6.5
CB 2 - 6
CB 3 - 5.5

Ocena ogólna: 6.5/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XONE-S)

Tak jak w przypadku podstawki czyli The New Order, The Old Blood ma sporo bliźniaczych mankamentów za które podstawkę oceniłem na 6/10, dodatek niestety znów premiuję granie po cichaczu, co mnie osobiście kłóci się z wizją jaką mam odnośnie wolfa, zdecydowanie wolę rozpierduchę, niestety formuła jaką przyjęli twórcy, doprowadziła do tego iż ani nie jest to dobra skradanka, ani wybitana strzelanka, nad czym ubolewam gdyż strzela się super.

Plusy:
+ Design lokacji ( Rewelacyjny klimat kazamatów zamku Wolfenstein )
+ W porównaniu do podstawki, dodatek jest bardziej nastawiony na gameplay i bardzo dobrze bo podstawka fabularnie nie błyszczała
+ Gunplay ( Rewelacyjny feeling strzelania, mam wrażenie że jeszcze lepszy niż w podstawce, zauważalnie zmniejszyli odrzut )
+ Brutalność ( Ręka, noga, mózg na ścianie )

Minusy:
- Tragiczne checkpointy ( Nieraz trzeba było zaczynać cały poziom od początku )
- Brak automatycznego podnoszenia amunicji
- Walki z Bossami to pięta achillesowa Machinegames, w podstawce również było słabo
- Napotkałem błąd (bug) który uniemożliwiał przejście pomiędzy obiektami do następnej lokalizacji, musiałem zaczynać cały level od nowa, Rrrr....
- Śmieszny systemik rozwoju postaci w którym jeśli chcemy odblokować daną umiejętność, musimy wykonywać określone czynności, według mnie jest to po prostu słabe
- Nie podoba mi się hybryda skradanko-strzelanki w takim wydaniu

Moja ocena - 6.5/10

(ogrywana wersja cyfrowa na XSX)

Powiem tak, podchodziłem do tej gry ze cztery razy, w końcu się zawziąłem i ją ukończyłem, ale... niestety z wielkim żalem stwierdzam iż nie jest to wybitna produkcja.
Gameplay to totalny bałagan, ani nie jest to dobra strzelanka, ani tym bardziej skradanka, mapy są tak zaprojektowane by nie było na nich jakoś specjalnie dużo wrogów, by podczas skradania mijali się wzrokiem i nie było problemu z ich eliminacją, natomiast gdy chcemy grać na głośno, czyli tak jak się powinno w wolfa grać domyślnie (moim zdaniem) wrogów jest zaś zbyt mało by czerpać radość z masowej eliminacji, a szkoda bo strzelanie jest dość dobrze zrealizowane, więc non stop czujemy niedosyt pomieszany z ciągłym brakiem amunicji, co w grze tego typu jest absolutnym skandalem.
Generalnie nastawiałem się na dobrego shootera a dostałem czerstwą bułe, szkoda bo początek gry jest super, niestety im dalej w las tym gorzej.

Plusy:
+ Brutalność ( Ręka, noga, mózg na ścianie )
+ Gunplay
+ Stylistycznie ciekawa
+ Techniczie dopracowana

Minusy:
- Wieczny brak amunicji ( Ogromny minus )
- Brak automatycznego podnoszenia amunicji ( W dodatku z broni pozostawionej po przeciwnikach, zbieramy nierzadko po 2-5 naboi, dramat !!
- Tragiczne checkpointy ( Nieraz trzeba było zaczynać cały poziom od początku )
- Łażenie po kryjówce i szukanie barachła, psuje tempo gry
- Graficznie jest mocno nierówno ( Tekstury bardzo niskiej rozdzielczości, nawet jak na grę z 2014 )
- Słabe walki z bossami
- Śmieszny systemik rozwoju postaci w którym jeśli chcemy odblokować daną umiejętność, musimy wykonywać określone czynności, według mnie jest to po prostu słabe
- Fabularnie nie powala ( Ja i banda kuternóg, kontra naziole )

Moja ocena - 6/10

(ogrywana wersja płytowa na XSX)

Gdy dziś odpalam tę grę mija 16 lat od premiery a gra nadal wymiata, horror pierwszej ligi, klaustrofobiczny klimat i czający się w mroku przeciwnicy, uzbrojeni przez twórców z Monolith Productions w fantastycznie zrealizowany model AI, ahh... kiedyś to potrafili zrobić dobrą grę.

Plusy:
+ Kaustrofobia, zaszczucie i efekt osaczenia
+ AI przeciwników ( Na tle dzisiejszych gier, to jest jakiś kosmos co ci przeciwnicy potrafią odwalać )
+ Graficznie nadal daje radę ( Na XSX 60fps )
+ Silnik fizyczny ( Cała masa ruchomych obiektów )
+ Gunplay ( Rewejacyjny feeling strzelania )
+ Brutalność ( Ręka, noga, mózg na ścianie )
+ Ragdoll physics przeciwników
+ Poziom w szkole to mistrzostwo !! można się zesrywszy w gacie :) szczególnie grając w nocy
+ Bullet Time

Minusy:
- Fabuła nie porywa, raczej jest tylko pretekstem do eliminacji wrogów

Moja ocena - 8/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XSX)

Po Raven Software nie spodziewałem się niczego innego jak dobrej gry i to właśnie dostałem, solidny, krótki ale treściwy shooter na max dwa posiedzenia.

Plusy:
+ Graficznie ok ( Stary poczciwy UE3 daje radę )
+ Design lokacji ( Dobry klimat )
+ Kilka fajnie zaprojektowanych giwer
+ Fabularnie ciekawa ( możliwe są trzy zakończenia gry )
+ Manipulacja czasem wyglaąda super
+ Brutalność ( ręka, noga, mózg na ścianie )

Minusy:
- Checkpointy ( mogłyby być gęściej rozmieszczone )
- Permanentnie zamykające się za nami drzwi ( jest to o tyle upierdliwe, że w grze jest sporo zbieractwa, więc wchodząc do pomieszczenia które prowadzi nas fabularnie do przodu, niestety tracimy dostęp do eksploracji pozostałych w którym mogło coś być, ale już się nie cofniemy, bo drzwi są zamknięte :(

Moja ocena - 7.5/10

(ogrywana wersja płytowa na X360)

Moja opinia dotyczy wyłącznie kampanii o której słyszałem wiele dobrego i rzeczywiście jest ona zacna, Vince Zampella czyli założyciel studia Respawn Entertainment, kolejny raz udowadnia że wie jak się robi gry, w końcu to on m.in. stworzył legendarną serie Call of Duty, dawniej pod szyldem Infinity Ward. Kampania krótka ale treściwa i napakowana akcją, jak za dawnych dobrych czasów, przejście gry na najwyższym poziomie, czyli mistrzowskim zajęło mi 6h.

Plusy:
+ Świetna grafika i optymalizacja ( na XONE-S stabilne 60fps )
+ Fabulanie jest ok ( jak na akcyjniaka )
+ Rewejacyjny feeling strzelania ( absolutna topka, dawno tak dobrze mi się nie strzelało )
+ Cała masa świetnych pukawek
+ Ogólne udźwiękowienie i Polski dubbing
+ Tytani / Mechy bojowe
+ Design lokacji
+ Movement ( bieganie po ścianach )

Minusy:
- Długość gry

Moja ocena - 8/10

(Ogrywana wersja cyfrowa na XONE-S)

Pierwsza część czyli Shadow of Mordor ukończyłem w 100% dwa razy, na PS4 i XONE, to była i nadal jest mega dobra gra, pomijając ostatnie DLC świetlisty władca które jest słabe, natomiast część druga, Shadow of War, ku mojej rozpaczy jest kompletną kupą g**na.

Plusy:
+ Prerenderowane filmiki
+ Animacje ( Choć nie zmieniły się zbytnio względem poprzedniej części )

Minusy
- Input lag, w żadnej grze nie spotkałem się z tak kolosalnym opóźnieniem, przy tylu wrogach i nacisku na refleksyjne parowanie itp. jest to absolutna katorga, nie wiem jak na PC ale wersja konsolowa jest tragiczna i mega frustrująca pod wzdgędem responsywność.
- Naiwniacka i naciągana fabuła
- Nudne i nijakie postacie
- Wrogowie respawnują się w nieskończoność, np. zaatakowałem niewielki obóz gdzie był jeden elitarny przeciwnik, zabiłem wszystkich orków którzy mogliby wszcząć alarm i wezwac posiłki, walczyłem w tym obozie ponad 40min zabijając jednak 4 elitarnych przeciwników :) po czym nie mogłem zebrać run które po nich pozostały, gdyż wrogowie bezczelnie respili się na moich oczach, Rrrrr...
- Wszędobylskie zbieractwo barachła ( Bieganie od znacznika do znacznika )
- Tragiczny, nieczytelny interfejs
- Gra dzieje się zaraz po części pierwszej a postć Taliona jest wykastrowana absolutnie ze wszystkich umiejętności ? WTF ?
- Grind, Grind, Grind, Grind, Grind, Grind, Grind, Grind, Grind

Moja ocena - 4/10 ( Nie polecam )

(Ogrywana wersja cyfrowa na XSX)

Dośc przyzwoita liniowa gra typu Action-Adventure z siódmej generacji konsol, nie jest to nic specjalnego, raczej średnia półka, niestety z masą irytujących niedoróbek, ale... mimo wszystko warto sprawdzić, nie jest szczególnie długa, idealna do przejścia na weekend.

Plusy :
+ Dobrze zrealizowane animacje głównego bohatera
+ Graficznie ok ( stary dobry unreal engine 3 daje radę )
+ Design lokacji
+ Śmiganie na deskolotce

Minusy :
- Słaba responsywność postaci
- Idiotyczne gonitwy ( próby czasowe )
- Prawdopodobnie najgorsza praca kamery podczas walki z jaką miałem kiedykolwiek styczność ( duży minus )
- Walka to totalny chaos, brak lokowania kamery na przeciwniku
- Checkpointy ( gdy poległem, często wywalało mnie na początek lokacji, przez co musiałem ponownie zbierać zebrane już wcześniej znajdźki )
- Fabularnie niestety nie powala

Moja ocena - 6.5/10

(ogrywana wersja płytowa z X360, na XSX we wstecznej kompatybilności)

Grając w tę grę, miałem nieodparte wrażenie że pracowały nad nią dwa walczące ze sobą obozy ( dobro vs zło ) jedeni starali się zrobić jak najlepszą produkcję, z kolei przeciwny team starał się wszystko zepsuć, i tak dostaliśmy grę z dość dobrym i dopracowanym systemem walki, dobrą jak na tamte czasy grafiką, ładnymi pre-renderowanymi cutscenkami vs cała reszta która jest albo zła, albo totalnie przeciętna, irytujące elementy platformowe, tragiczny balans przeciwników i zadawanych przez nich obrażeń, słabe walki z bossami, irytujące checkpointy, tragicznie zrealizowana końcówka gry, w której ni z gruchy, ni z pietruchy gra zamienia się w konkurs wyzwań na czas !!! kto to wymyślił ?
Gra która w zamyśle miła być konkurentem dla takich hitów jak: God of War, DMC, w rzeczywistości jest tylko tandetną podróbką, jakością wykonania dorównującą ówczesnym grom dołączanym do gazetek w kiosku.

Moja ocena - 5/10 ( Nie polecam )

(ogrywana wersja płytowa na X360)

Gra to flagowy przedstawiciel NeoRetro, jest fantastycznie zrealizowana, graficznie i dźwiękowo to absolutny majstersztyk, gameplay, grywalność na bardzo wysokim poziomie. W kwestii poziomu trudności, to jest to gra dość wymagająca, nawet na normalu, ale satysfakcja z ubijania bossów (którzy są rewelacyjnie zaprojektowani) rekompensuje cały trud walki. Wielki szacun dla twórców z Easy Trigger Games, tym bardziej że jest to pierwsza produkcja tego studia.

Przed ograniem SM2 postanowiłem nadrobić pierwszą część i niestety jestem bardzo rozczarowany tą grą, właściwie każdy element tej produkcji jest totalnie przeciętny, nudny projekt lokacji, wszędzie szare ściany ( mocne poczucie korytarzowaści ) PS. w żadnej grze nie spotkałem się z tyloma przyciskami do otwierania drzwi, przez całą gre, czyli jakieś 6-7h ( Poziom Hard ) miałem wrażenie że otworzyłem ich co najmniej 100.
Fabularnie również słabizna, dopiero w połowie gry (3-4h) coś się zaczyna dziać, niestety dialogi i postacie są totalnie nieciekawe, gdyż nie zostały odpowiednio zarysowane.
Gameplay to hybryda hack n slasha i strzelanki i tu również wieje przeciętniactwem w każdym aspekcie.
Niestety nie polecam, wynudziłem się jak nigdy.

Moja ocena - 6/10

(ogrywana wersja płytowa na X360)

Po 10 latach od premiery postanowiłem ponownie odpalić tego sztosa i go wymaksować, a nie było to łatwe, bo poziom trudności Tytan potrafi dać w kość :) mimo wszystko uwinąłem się w dwa popołudnia, trochę krótko niestety :( ale za to intensywnie.
Technicznie gra trzyma się genialnie i spokojnie mogłaby zawstydzić niejedną dziś wydawaną grę.
Szkoda tylko że dzisiaj się już takich nawalanek nie robi, ahh... smuteczek :(

Plusy:
+ Grafika ( Stabilne 60FPS )
+ Udźwiękowienie ( Muzyka i Polski dubbing, Boguś Linda daje radę )
+ Fantastycznie wykonane lokacje
+ Design bogów
+ Brutalność ( Ręka, noga, mózg naścianie )

Minusy:
- Ilość ruchów w porównaniu do innych slasherów nie zachwyca
- Lekko niezbalansowany poziom trudności Tytan, raz bijemy totalnych leszczy by następnie poziom wywaliło w kosmos o 1000%

Moja ocena - 9/10 (Ogrywana wersja płytowa, na PS4-FAT)

Po 17 latach od premiery postanowiłem zmierzyć się z legendą tej gry i jestem pozytywnie zaskoczony.
Przede wszystkim, gra prezentuje bardzo ciekawy pomysł na uniwersum, bogowie nordyccy w klimatach sci-fi ? jak dla mnie bomba, fabularnie gra trzyma wysoki poziom do samego końca, końca który jest tak naprawdę początkiem przygody naszego bohatera, czyli Baldura, wielka szkoda że prawdopodobnie nigdy nie doświadczymy kontynuacji, bo potencjał był ogromny :(
Gameplayowo jest całkiem przyzwoicie, jest to looter hack 'n' slash z dość ciekawym :) i często nie zrozumiałym przez graczy podejściem (systemem) do zadawania ciosów, za które odpowiada prawa gałka, co często wiąże się z niesłusznym zaniżaniem ocen tej gry, system nie jest idealny ale dość łatwy do opanowania, a wraz z rozwojem postaci, potrafi nawet sprawiać sporo frajdy.

Plusy:
+ Wykreowane uniwersum ( Ogromny potencjał )
+ Fabuła
+ Postacie ( Bogowie nordyccy w sosie Sci-Fi )
+ Udźwiękowienie ( Muzyka i Voice Acting )
+ Grafika ( Unreal Engine 3 nadal daje radę )
+ Klimatyczne lokacje
+ Mnogość personalizacji postaci ( Pancerze, miecze, topory, runy, broń palna, umiejętności specjalne )

Minusy:
- Brak sprintu, a dreptania jest dość sporo :(
- Dobra, choć nie do końca dopracowana walka ( brakuje ostatecznych szlifów )
- Gdy polegniemy, zamiast loadingu dopala się animacja trwająca 30 sec :)
- Eksploracja cyberprzestrzeni

Moja ocena - 7/10 ( Warto zagrać )

(ogrywana wersja płytowa z X360, na XSX we wstecznej kompatybilności)
Ps. Gra jest dostępna za darmo w Xbox Store

Świetna kontynuacja, ulepszono właściwie każdy element poprzedniego GRAW1 i dodano więcej akcji, graficznie bez zmian (drobna kosmetyka) na XSX 60fps. Jedyne do czego się przyczepię to fakt, iż GRAW2 jest zdecydowanie łatwiejszy, przez co gre na najwyższym poziomie trudności można ukończyć za jednym posiedzeniem w 4-5h.

Moja ocena - 8/10 (Ogrywana wersja cyfrowa na XSX)

Pozytywne zaskoczenie, po 19 latach od premiery gra nadal sprawia sporo frajdy. Gameplay trzyma poziom i jest satysfakcjonujący, szczególnie na poziomie Hard, gdzie jeden błąd i wszystko się sypie. Sterowanie na padzie jest lekko skomplikowane ale dość intuicyjnie zaimplementowane.

Plusy :
+ Graficznie i dźwiękowo naprawdę daje rade, na XSX stabilne 60fps ??
+ Połowicznie otwarta struktura lokacji
+ Dowodzenie (wydawanie rozkazów piechocie i pojazdom)
+ Gunplay

Minusy:
- Lekkie upośledzenie naszego teamu ??
- AI przeciwników (raz są przebiegli i super precyzyjni, a czasem mega głupi)
- Jeden bug uniemożliwił ukończenie misji (pomógł restart gry i całej misji)

Moja ocena - 8/10 (Ogrywana wersja cyfrowa na XSX)

Ps. Z niewiadomych mi przyczyn gra jest niedostępna w polskim xbox store, natomiast jest dostępna w norweskim xbox store, wystarczy więc że w konsoli zmienicie region na norwegie i tam zakupicie gre (Obsługiwana jest polska karta) ja upolowałem ją za 5zł, bo akaurat było promo, pozdro :)

Far Cry Halo :) Tragedia !!! Opinia dotyczy kampanii:

Jako wielki fan marki, który niezliczoną ilość razy kończył wszystkie części, solo jak i w coopie, na poziomach legendarnych, stwierdzam że to absolutnie najgorszy twór podpisany logiem Halo w jakiego grałem, brawo 343 industries zje..liście totalnie markę robiąc z niej marną podróbkę Far Cry, nic tu się kupy nie trzyma, od fabuły począwszy, jedyny cel to zdobywanie posterunków oraz latanie od znacznika do znacznika i zbieranie barachła związanego z grą online, główny złol to już totalna sztampa, gość non stop wygłasza przez radio kretyńskie monologi a wszystko z tonem jakby siedzał na sraczu i borykał się z zatwardzeniem :) totalna parodia i profanacja marki !!! w wykonaniu 343 industries.
To co mogę pochwalić to dopracowany gunplay i grafika, ale sam gameplay w ogóle, jest tatalnym kupsztalem.

Podam przykład który zdarzał się nagminnie i triggerował mnie do tego stopnia że chciałem porzucić ukończenie gry.
Gdy zaatakujemy jakiś obóz przeciwnika, w celu przejęcia nad nim kontroli (Far Cry) co nie jest łatwym i szybkim przedsięwzięciem, szczegónie na poziomie legendarnym bo przeciwników jest sporo, w pewnym momęcie zaczyna brakować amunicji itp. postanawiam więc wyjść z obozu dosłownie 5 metrów by wsiąść do pojazdu (ghost) i dobić pozostałych delikwentów, nagle wszyscy przeciwnicy z którymi się biłem przez 20min, ponownie się zrespili :) i pomyslcie sobie moi drodzy, że do końca gry takich obozów jest jeszcze kilkadziesiąt :) krew człowieka zalewa, odpowiedzcie sobie na pytanie czy to jest dobry gameplay ?

Moja ocena - 5.5/10 (Ogrywana wersja na XSX)

Grę ukończyłem 2 razy z rzędu, na poziomie Hard i poziomie King, za pierwszym razem zajęło mi to 7.30h a na poziomie King 5.30h, gra sprawiła mi sporo zabawy i jednocześnie multum frustracji ze względu na masę błędów i irytujących niedoróbek.

Plusy:
+System walki
+Grafika mimo że jest to gra z 2007 daje rade
+Muzyka
+Brutalność
+Cycki :)

Minusy:
- Gdy przeciwnik zacznie wykonywać na nas animacje ataku,
nie da się z niej wyrwać (bardzo irytujące)
- Elementy platformowe (totalne nieporozumienie)
- Słaba responsywność postaci (straszny kloc)
- Cała paleta pomniejszych bugów

Moja ocena - 7.5/10

(ogrywana wersja płytowa z X360, na XSX we wstecznej kompatybilności)