Przyjemny gameplay i świetny, słowiański klimat. Postaci bardzo dobrze wykreowane, doskonałe dialogi zbudowały na prawdę ciekawą historię i grało się po prostu z ciepłem na sercu. Ogólnie rzec biorąc, poziom trudności nie był wygórowany jak to bywa przy gierkach z zarządzaniem surowcami, wystarczyło się skupić i zrozumieć kilka mechanik by osiągnąć 'dobre' zakończenia. Bardzo polecam, gra wyjątkowo ma to coś.
Można byłoby się grubo rozpisać, ale postaram się streścić.
Gra ogólnie rzecz biorąc jest dobra, z kilkoma wadami. Mechanika walki jest bardzo dopieszczona, mnóstwo możliwości kombinacji, dane nam jest grać typowo wojownikiem co sieka 3-metrowym mieczorem, 'magiem' bądź osobą walczącą na odległość. Można każdą umiejętność i uzbrojenie szybko zmienić (nie pakujemy jak w Soulsach w dane atrybuty jak np. 'Siła', a tylko levelujemy, zwiększając w zasadzie wszystko), więc styl rozgrywki jest bardzo otwarty. Na dłuższą metę było to lekko irytujące, bo ilość umiejętności które dostajemy z czasem jest przytłaczająca, więc absurdalnie skupiłem się jedynie na kilku przez całą grę, ale to być może tylko moje lenistwo.
Fabularnie produkcja ciekawa, chwilami przekombinowana, wszystkiego dowiadujemy się w locie i to niestety w dość nieciekawy według mnie sposób - za pomocą kryształów wspomnień, których jest ogromna masa. Historia jednak zachęcała do jej poznania, była dobra, i to jedna z mocniejszych zalet gry. Bohaterów sporo, każdy ma swoje 5 minut, nawet całkiem ciekawych.
No i szata graficzna, dla niektórych rzecz najważniejsza. Jako miłośnik japońskich animacji, sam byłem zaintrygowany tymi 'anime soulsami', i z początku faktycznie było to przyjemne w odbiorze. Mam jednak wrażenie, że na dłuższą metę taka oprawa była delikatnie męcząca, i ciężko niektóre sytuacje było wziąć na poważnie, szczególnie kulała mimika twarzy, (ahh te dialogi). Zdecydowanie lepiej 'dla oczu' grało mi się choćby w NieR: Automata bądź Sekiro. Ogólnie mówiąc, Code Vein to dobra produkcja, ale czy wybitna? W żadnym razie.
Przyjemna platformówka, która klimatem i gameplayem zachęciła mnie do spędzenia przy niej długich, kilkudziesięciu godzin. Sporo różnych przeciwników i grywalnych postaci. Sama w sobie dość trudna i wymagająca - dla mnie kolejny plus.
Genialna kontynuacja losów Blazkowicza. W tej grze genialne jest praktycznie wszystko, lecz jedną rzecz należy nadmienić - fabułę. Historia w The New Order jest niesamowicie przemyślana, spójna, ciekawa i zachęcająca do poznania. Wygranie III Rzeszy dało multum różnych wątków, spraw i kwestii. W grze występuje mnóstwo znajdziek ze smaczkami opisującymi opisy jak funkcjonuje tamtejszy świat, i dla osoby zaciekawionej jak ja, są to genialne dodatki. Postacie - bardzo, bardzo charyzmatyczne, można nawet powiedzieć że czasami przejaskrawione. Typowi sadystyczni hitlerowcy czy bojownicy o wolność: wszyscy z własną osobowością, zachęcają do poznania ich historii, albo do szybkiego znienawidzenia i chęci ubicia. Główni bohaterowie, szczególnie Ania, Fergus/Wyatt oraz sam B.J są wyjątkowo przyjemni w odbiorze. Antagonista, Trupia Główka, chyba najbardziej rozpoznawalna postać, również bardzo charyzmatyczna. Ogólnie wczułem się w rolę Blazkowicza jako bohatera, i miło było wiedzieć, że on sam również tak o sobie myśli. Słów kilka o romansie Williama i Anny - szkoda że tak mało informacji i możliwości wyborów czy kontynuacji, bo ich miłość była szczera, silna .. i smutna. Szczególnie retrospekcje B.J'a o przyszłości którą chciałbym z nią spędzić, a jednocześnie gorzkie zderzenie z rzeczywistością, że jest to niemal niemożliwe. Smutne, bardzo smutne.
W grze występuje od groma humoru, w wielu sytuacjach można się uśmiechnąć. Scenarzyści to geniusze i w fps'ie akcji o IIWŚ w tragicznych realiach udało im się wcisnąć wiele pozytywnych sytuacji, gagów czy smaczków, jak na przykład możliwość grania w starego Wolfka 3D podczas snu, czy też częste monologi Williama. Ale bardziej jednak przekonał mnie właśnie tragizm. Świat rządzony przez III Rzesze, wszędzie propaganda, totalna inwigilacja, zastraszanie, zgorzknienie i smutek. Ocean smutku i żalu. Jako gracz, czerpiąc z gry wszystko co się dało, w niektórych momentach aż poczułem co musieli czuć ludzie żyjący w tych czasach, kiedy byle sąsiad mógł pójść na posterunek i zgłosić cię jako osobę niebezpieczną, a na następny dzień egzekucja.
Misje przechodzi się z przyjemnie, szczególnie kiedy wczujemy się w klimat alternatywnych lat 60'. Wszędzie nowoczesna technologia, biologicznie zmodyfikowani przeciwnicy którzy są za każdym rogiem. Kampania jest zróżnicowana, i poza oczywistym 'zabij wszystkich' daje nam odetchnąć misjami w kwaterze, gdzie poznajemy losy bohaterów pobocznych i wykonujemy dla nich krótkie zadania.
Jedną z krótkich wad jest bycie jednoosobową armią. Bycie kimś niezastąpionym to słabe określenie dla B.J'a, który w zasadzie pozbył się reżimu w pojedynkę, z małą pomocą towarzyszy. No i jego nieziemska wytrzymałość - cięcie i wbijanie noża w klatę? Co tam, nic mi nie jest. Ale można uznać, że Blazkowicz jest jednak nadczłowiekiem i wszystko staje się klarowane.
Fabuła fabułą, jak genialna by nie była, FPS musi wciągać gameplayem. I tu również się nie zawiodłem, a wręcz wchłonąłem klimat zabijania przez godziny. Feeling broni jest cudowny, czuć że strzela się z konkretnej pukawki, czy to shotgun, karabin, a szczególnie laserkraftwerk. Zabijanie nazistów sprawia o dziwo wiele przyjemności, animacje są na bez zastrzeżeń. Tak jak i w zasadzie całą grafika. Szczerze, nie wiedziałbym do czego się przyczepić. Poziom szczegółów, dopracowanie detali postaci i broni, no i jakość terenu i tła - wszystko na bardzo dobrym poziomie.
Muzyka, ahh, muzyka. Poza fabułą to właśnie ona trzymała mnie na dłużej. Nie potrafię znaleźć konkretnego utworu, ale sama oprawa audio strasznie podkręcała klimat przez większość czasu, nadawała grze swoistą gorycz.
Cutscenki: jedna z ciekawszych rzeczy. Występowały dość często, i genialnie ukazywały fabułę. Lepsza animacja i sama w sobie wyższa jakość usprawniły odbiór.
Podobało mi się w grze, że można było iść dwiema ścieżkami: po cichu albo na yolo. Gra na większości poziomach pozwalała na bezszelestną eliminacje przeciwników, np. nożami do rzucania albo pistoletem z tłumkiem. Ale nic nie stało na przeszkodzie żeby rzucić się na wszystkich z dwoma shotganami w łapach. obie wersje przetestowane, i obie równie satysfakcjonujące.
Nie narzekałem na AI przeciwnika. Chowali się, próbowali flankować, rzucali granaty. Nie wiem jak na innych poziomach trudności (grałem na Uberze), ale wrogowie, oprócz mechów i bossów, nie stanowili większego zagrożenia.
Zawiodła mnie końcówka, spodziewałem się czegoś innego, a tak zalał mnie jeszcze większy smutek, meh.
Polecam gorąco.
Nie wiem tak na prawdę gdzie powinienem komentować grę, dlatego, że grałem w jej emulowaną wersję na PC'ie. Od razu nadmienię, że graficznie jest dzięki temu wynalazkowi całkowicie odmieniona - w pozytywnym sensie. No, a jako że posiadałem pada od Wii oraz PS4, sterowanie bez zmian.
Co do samej gry: przegrałem w nią około setkę godzin po dwa podejścia, dość długie odstępy czasowe, i muszę przyznać, że mało która gra wciąga mnie tak, jak właśnie jRPG, szczególnie z 'Rune Factory' w nazwie.
Ciekawa fabuła, która nie była taka oczywista aż do jej końca - wciągnęła i zachęcała do jej poznania, czego nie spodziewałem się po takiej produkcji. Rozgrywka bardzo przyjemna, i to dzięki niej spędziłem z gierką tyle czasu. Symulator farmy, hodowla zwierząt, bycie rzemieślikiem, polowanie na potwory oraz ich oswajanie, no i w końcu relacje między postaciami - przyjemne w odbiorze, chociaż jak to zwykle bywa nieco zbyt wyidealizowane - rozmowy, romanse, małżeństwa, dzieci. Wszystko to okraszone w sielankowym, baśniowym klimacie. Standardowy Rune Factory można rzec, ale ten spodobał mi się bardziej niż poprzednie części, jest rozbudowany pod wieloma względami.
Muzyka to również jedna z mocniejszych zalet produkcji - przez całą grę słyszymy te same utwory w kółko i w kółko, a jednak przez tą setkę godzin nigdy nie poczułem, że mi się znudziły. Budują klimat świata, i ogromny plus za to. Mogę nadmienić przy okazji, że grałem w wersję z japońskim dubbingiem - zdecydowanie lepszy, i nie wyobrażam sobie innego do jRPGa tego rodzaju.
Dla mnie gra, pewnie nie dla wszystkich oczywiście, świetna i pewnie jeszcze kiedyś do niej wrócę
Na chwile obecną, interfejs jest bardzo nieintuicyjny, rozgrywka - w sensie walka - wydaje mi się dość .. drewniana. Postacie atakują ociężale i średnio zauważyłem w tym płynność. Doskonale rozumiem realizm, ale przynajmniej dla mnie: realizm < fun.
Postacie i frakcje ciekawe, każda ma coś w sobie unikalnego. Grałem z 2/3h, potem po prostu odechciało mi się grać, także można uznać moją ocenę jako bardzo subiektywną.
W większości prawda, że gry indie, szczególnie te 'z bagien' to dziadostwa, ale RimWorld shitem? Astroneer również ma potencjał. Ceny co prawda nie zachęcają, ale nikt z twórcami nie będzie się o to spierał. Słowem - gówno wiesz.
Doskonałe zwieńczenie historii załogi Normandii przez ostatnią bitwą. Humor zdecydowanie bardziej wyrafinowany, po niektórych kwestiach leżałem ze śmiechu ;D
Ogólnie rzecz biorąc wszystkie kwestie związane z DLC są bardzo dopracowane. Fabuła zaskoczyła mnie mocno, nie spodziewałem się takiego obrotu spraw - w pozytywnym sensie. Nowe lokacje również całkiem przyjemne dla oka. Symulator bitew to jeden z ciekawszych dodatków, poświęciłem z godzinkę czy dwie tylko na nim.
Prawdę mówiąc, to oceniam przez pryzmat całej serii, która sama w sobie jest genialna, a Cytadela dodała do historii same pozytywne rzeczy, szczególnie wcześniej omawiane dialogi, które na prawdę zostały genialnieeee napisane. Żeby zrozumieć niektóre kwestie, np. kalibracje, windę, taniec Sheparda, trzeba po obcować z trylogią troszkę czasu, także dla fanów jest to dodatek 'must have'. Plus, kontynuacja wątków romantycznych całkiem zgrabna i przyjemna, szczególnie dla Tali :3
Dla mnie 10/10, taka mikroskopijna wersja Krew i Wino w Wiedźminie 3. Miodzio!
Jako ogromny fan serii nie mogę się doczekać. Trzymam kciuki, żeby twórcy postarali się o klimat, rozgrywkę i fabułę równie potężną i niesamowitą jak poprzednia trylogia. Szkoda, że nie będzie nam dane ujrzeć Sheparda, ale najwidoczniej jego czas i legenda przeminęła. Nie mogę się doczekać :D
Poza genialną grafiką i udźwiękowieniem, gra sama w sobie jest nudna. Straszna - trzeba przyznać, że element grozy istnieje - to jest okropnie nudna. Monotonia zabija, chodzenie bez orientacji w terenie (bo mapa to kpina) i szukanie kartek jak w Slenderze. No, słabo.
Gwint był już od początku Dzikiego Gonu jedną z ciekawszych nowości. O ile kości w poprzednich częściach były sympatyczne, to były jednak totalnie oparte bardziej na szczęściu (co uproszczony poker to poker) niż na umiejętnościach. Gra karciana to w ogóle inna liga, i o ile w grze była bardzo chętnie grywana, to znacznie ulepszona, samodzielna wersja będzie małą rewolucją - szczególnie że fanów Wiedźmina nie brakuje jak mniemam.
No, trzeba przyznać: arcydzieło to w tym wypadku słowo nie oddające całokształtu produkcji. Szczerze, nie ma takiego słowa które określiłoby grę - tak, grę jako całość, bo niejedna produkcja jest znacznie gorsza niż sam dodatek o Geralcie, w który miałem przyjemność przejść kilka godzin temu.
Toussaint - jedna z najbardziej genialnych, klimatycznych i ślicznych lokacji, jakie dane mi było zwiedzać i eksplorować. Cudowne krajobrazy, budynki, tereny pełne kolorów i świateł: miodzio. Miasta tętniące życiem, widać, że są zaludnione i dzieje się w nich bardzo dużo, aż cpu się praży.
Zadania - standardowo od groma znaczników i questów pobocznych, które - przynajmniej według mnie - są zrobione na takim samym, lub nawet wyższym poziomie niż te w Sercach z Kamienia. Czego nigdy nie śmiałbym powiedzieć wcześniej, wow. Wszystko dopieszczone, dopracowane i starannie przygotowane. Aż chce poznawać się historie, które przedstawili czerwoni. Główny wątek to czysta epickość, i można by się nad nim rozwodzić godzinami: lecz nie chce spoilerować, więc nadmienię jedynie, że tak genialnej linii fabularnej dawno nie spotkałem. Tyle przeciekawych historii i zadań nie spotkałem od wieków.
Jedyne, co muszę napisać, to moja wersja końcówki.
spoiler start
Sprowadzenie Yen do winnicy i jakoby naprowadzenie gracza na osiadły tryb życia wraz z miłością Geralta.. ciary miałem wszędzie. Podobnie miałem z pogodzeniem sióstr. Jedyne rozsądne i przeklimatyczne rozwiązanie konfliktu: aż jestem dumny, że tak się to skończyło.
spoiler stop
No i w końcu postacie - tyle nowych postaci, z tak bogatą przeszłością i historią. Wszystkie charyzmatyczne, szczególnie sama
spoiler start
Henrietta i Syanna, a także wyczekiwany przeze mnie, przesympatyczny Regis. Dettlaff również wzbudził moją ciekawość, ale bardziej znienawidziłem go niż polubiłem. Miłość boli, ale bez przesady.
spoiler stop
Pod względem ścieżki dźwiękowej wypada elegancko, jak zresztą zawsze. Grafika bez zmian - cudowne krajobrazy, tym razem Toussaint, nadal wprawiają w chwilę postoju, by napatrzeć się na polany zbóż i winnic. Jeden z widoków szczególnie zapadł mi w pamięć: był to krajobraz w śmiecie baśni. Patrzyłem się na otaczający świat dobre kilka minut.
Gra jest arcydziełem na skale światową. Szczerze, za całokształt zasługuje na bezkompromisową 10/10, a ocenienie jej poniżej 9 byłoby nietaktem. CD Project odwaliło kawał solidnej roboty. Szkoda, że to już koniec historii Geralta .. chociaż, kto wie.
GTX 980
i7 3770k 4.4GHz
8GB RAM
Win10 64bit
Stabilne 60kl/s (jedynie w pomieszczeniach szaleje czasami) na najwyższych możliwych detalach + 1920x1080: z uwzględnieniem włączenia hairworks'a tylko dla Geralta. Miodzio.
Dobry, stary Harvest Moon, w jakiego pogrywałem na DS'ie i Wii. Nieco niedopracowany pod względem animacji, dialogów i kilku innych pierdół - niemniej, bardzo udana gra, przy której można spędzić dobre dziesiątki godzin i się nie nudzić. Aspekt uprawy farmy, hodowli zwierząt i szczególnie, jak to bywa w gierach tego typu, wątek miłosny (Abigail rulez) - wszystko to stoi na bardzo przyzwoitym poziomie.
Nic dodać, niz ująć: dobre 9, ale jako fan 'serii' - 10.
Szczerze? Najlepsza gra, w jaką grałem. Pod każdym praktycznie względem. Licząc grafikę, genialny soundtrack, przy którym można się czasami popłakać i dostać dreszczy jednocześnie, cutscenki godne hollywoodzkich standardów (ostatnia bitwa, ahrr). Ale przy fabule, klimacie i postaciach, to wszystko może być najgorszych lotów - bo tak genialnej gry jak Mass Effect 3 nie widziałem jeszcze na oczy. Cała Trylogia zasługuje na miano króla rpg'ów, ale trójka niszczy system. Przeszedłem na razie dwa razy, i za każdym zaskoczyła mnie ona coraz bardziej. Relacja pomiędzy postaciami, genialne dialogi, rozwój, no i sama rozgrywka fabularna. Można się wczuć jak przy dobrej książce sci-fi, z wszystkimi najlepszymi elementami razem wziętymi. No i motyw z miłością Sheparda.. zaskakujące, jak można tyle rzeczy zgrabnie umieścić w jednej produkcji (Tali 4ever).
O uniwersum MF nawet nie trzeba się rozwodzić, bo jest ono tak ogromne, że dałoby się napisać kilka tomów info o tym świecie. Co jeszcze bardziej potęguje doskonałość produkcji.
Endingi wzruszają, zaskakują i zachęcają do konkretnych przemyśleń. Po prostu wow.
Pomimo swoich lat, gierka nadal wzbudza chęć popykania w nią. Wciągająca, mająca swój urok - grafika nie powala, ale co się dziwić. Niemniej, fajnie do niej od czasu do czasu wracać, chociażby ze względu na, o dziwo, ciekawą fabułę i przyjemną rozgrywkę :D
Tak jak reszta gier z serii - ma swój niepowtarzalny klimacik, soundtrack i rozgrywkę samą w sobie. Jeśli ktoś lubi 'symulatory życia', wciągnie i nie puści, polecam :D
Gra elegancka. Wciąga, ma oryginalną oprawę graficzną, swoisty klimacik i genialny ponad wszystko soundtrack. Sama rozgrywka ma praktycznie te same zasady co w Terrarii - z tym że w bardziej oprawie sci-fi (planety, układy, mnóstwo gatunków fauny i flory). Cud miód, polecam :D
Wyśmienita gra. Intrygująca i wciągająca fabuła, śliczna grafika i ciągle zmieniający się świat. Gameplay to istna przyjemność dla palców (grałem na padzie). Teoretycznie tysiące kombinacji skilli i ich zastosowań - trochę ala Path of Exile. Wciągnełem się na tyle, że przez całą grę z zapartym tchem brnąłem w genialność tej produkcji, a końcówka - dosłownie - wbiła mnie w fotel.
Gra niesamowita pod każdym niemal względem. Nie ma co dużo gadać - arcydzieło w sferze gier.
Tak na prawdę, jedna z niewielu gier, która za całokształt zasługuje na najwyższą ocenę, czyli 10'tke. DLC miażdży system - redzi odwalili kawał solidnej, fenomenalnej roboty. Fabuła dopieszczona pod każdym praktycznie względem. Humor typowy dla XIII w. wesel, klimat wypływający z ekranu. Dialogi napisane w wyjątkowo inteligenty sposób (Bogu dzięki za dubbing Shani, który został niezmieniony z jedynki, to jeszcze czuć, że 'dojrzał' on na przestrzeni lat - miodzio). Już nawet nie zliczę zalet, za które dlc powinna dostać oskara w kategorii Najlepsza Rozsrzenie Ever. Animacje nowych boss'ów, nowi bohaterowie (o'Dimm jest chyba jedną z najbardziej charyzmatycznych postaci w tym stuleciu), typu Olgierd i Pan Lusterko (genialne jego 'wprowadzenie' w podstawce), nowe obszary do eksploracji, nowe bronie i rynsztunki, zaklinanie wymienionych rzeczy - od groma tego.
Jednak tak jak wspomniałem: CD Projekt RED odwaliło na prawdę dobrą robotę, tworząc dodatek, który nie dość, że wspaniale kontynuuje dzieje Geralta, to jeszcze nie daje wyjść z pamięci dzięki niesamowitej, nowej fabule. Just wow.
Gra jest jak najbardziej godna polecenia. Wciąga, jest ładnie skonstruowana - jeśli ktoś lubi gry sportowe/zręcznościowe, to jest ona jak znalazł. Problemem dla mnie jest jedynie mechanika gry, i poniekąd sterowanie: nie wiem jak u innych graczy, lecz strasznie mnie ono denerwuje. Jeden ruch gałką o milimetr i pojazd zmienia trajektorie lotu o 10 kilometrów. Graczy, którzy grają w nią nałogowo prawdopodobnie ten fakt nie rusza, ale nowi mogą mieć z tym problem (sam gram już trochę czasu, i wciąż drażni mnie i sterowanie, i kamera).
Poza tym, gra jest midona.
Gram od wczesnej wersji .. wczesnej wersji, i muszę powiedzieć, że gra ma niewyobrażalny potencjał. Praktycznie niezliczona ilość możliwości konstrukcji maszyn - i to wojennych, i to dla zabawy. Fizyka działa tu bardzo dobrze, mechaniczne elementy mają ją zaimplementowaną zgodnie z jej prawami (przynajmniej w większości). Grafika też niczego sobie - ot przyjemna dla oka, niezbyt kolorowa, niezbyt mroczna a w sam raz. No i kwestia update'ów: z każdym nowym dodają coś nowego, a to nowy element, a to kilka dni temu całkowicie nowy region misji; widać że twórcy nie porzucili i raczej nie porzucą projektu, który bez wątpienia osiągnie sukces, wchodząc w wersje finalną.
Polecam.
Zapowiada się ciekawie. Chociaż, zabijanie przypadkowych przechodniów, i to jeszcze w tak brutalny sposób jak przedstawiono to na trailerze .. dość kontrowersyjnie. O ile w Postal'u zabijanie było raczej - bądźmy szczerzy - owiane wątkiem dość humorystycznym (z genialnymi komentarzami głównego bohatera), to tutaj sprawa staje się mroczna. Zobaczymy.
Osobiście: jedna z najlepszych gier w jakie grałem. I pisząc 'najlepsza', mam na myśli wiele aspektów, m.in cudowną grafikę, miodną fabułę, klimat przepełniony moją ulubioną serią LOTR i przede wszystkim - grywalnością! Szczerze, noł-life'łem w Cienia Mordoru długie, długie godziny dziennie, wciąga niczym dobry odkurzacz. Zasłużone, nieczęste 10/10.
Gra niesamowita pod każdym względem, kultowa i legendarna wręcz. Możliwość potoczenia losem Lee przez okrutny świat zombie, wybranie ścieżek jakimi podąży .. czysta epickość. 10/10
Niesamowita gra pod wieloma względami, przede wszystkim jednak doceniam ją za fabułę, którą wciąga jak odkurzacz. Prawdziwe, przemyślane dialogi, doskonale wykreowany świat (co prawda mroczny, lecz cudowny), zajebisty bohater, którego przyjemnie prowadzi się przez kolejne fascynujące misje, i wiele, wiele innych.
Miód malina, 10/10.
Mam nadzieje, że aspekt "piractwa" odejdzie zupełnie w zapomnienie. Nigdy nie kręciły mnie klimaty przedstawiane w drugiej części Risena (po opiniach graczy, nie jestem też raczej jedyny). Jeżeli twórcy postarają się się jak najbardziej przybliżyć akcję do tej z pierwszej części, wyjdzie im bardzo dobra gra którą też zapewne zakupie ;)
Jeżeli tak będzie wyglądać finalna grafika w tej grze, to jestem zawiedziony.
Nie różni się faktycznie od pierwszej części gry, a "kwadratowe" detale przypominają gierki z PS2.
Cóż, byle tylko gameplay był zacny ;)
Ehh, gra wychodzą na 3DS'a, a grafika jaka była, taka jest - słaba.
Rozumiem, najważniejszy w serii Rune Factory był i jest oczywiście gameplay, jednakże idąc z biegiem czasu, mogło by się stronę wizualną gry po prostu polepszyć.
Cóż, wolałbym te 1000 zł dostać w postaci gotówki a nie figurki która będzie stać na półce i się kurzyć :p
Konkurs wymyślony bardzo dobrze, i przypuszczam że będzie nadesłanych wiele prac.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
