lebensgefahr

100 lat to na tyle dużo, że wszystko, co do tej pory wiemy, może wywrócić się do góry nogami i na lewą stronę. Owszem, teraz, zastanawiając się nad sprzętami przyszłości, widzimy głównie rozbudowane, inteligentne roboty, które będą nam pomagać w nieskończonej liczbie działań, także w grach. Możemy widzieć więc fotele dopasowujące się automatycznie do kształtów naszego ciała, samodzielnie wyłapujące polecenia czy też fotele z osobowością, która to będzie pomagała nam wygrywać. W tych wszystkich wizjach pomijamy jednak jedną rzecz - mianowicie fakt, że rozwój to nie tylko stopniowe rozszerzanie tego, co jest, tzn technologii. Rozwój to także wykraczanie poza nią - aż do momentu, w którym owa technologia przestaje być nam niezbędna i potrzebna. Bo transhumanizm i postęp to nie tylko technika, to także filozofia, medycyna a także inne, nieznane nam dotąd nauki, których odkrycia obalać będą mogły także naszą ziemską, ludzką logikę. Nie sądzę więc, by fotele przyszłości były wielkimi, "mądrymi" machinami, podającymi nam kawę, ogrzewającymi stopy i tak dalej. Sądzę wręcz przeciwnie: za sto lat foteli do gier może nie być wcale! Jak to możliwe? Jeszcze nie wiem, ale wiem, że to do zrobienia. Taki właśnie nieistniejący fotel mieściłby się bowiem w naszym umyśle. Co więcej - byłby tym umysłem. Siadalibyśmy na nim po prostu układając się w powietrzu jak na wodzie i - bez pomocy żadnych technicznych urządzeń zewnętrznych - zaczynalibyśmy dryf w kierunku gry. A fotele? Fotele byłyby tylko muzealnymi eksponatami, świadczącymi o tym, jak słaby był kiedyś ludzki umysł, skoro potrzebował takich fizycznych podpórek. Po co nam bowiem one - wadliwe, psujące się, skrzypiące, drogie i tak dalej, skoro mamy własne mózgi? Mózgi - gry, gracze i fotele w jednym. :)