Kitsuu

Klasyk. Mimo iż gra zasłynęła głównie za sprawą teorii, które swego czasu zalewały cały internet, to sama w sobie rozgrywka jest również ciekawa. Bardzo prosty schemat, ale bawi, a przechodzenie nocy daje niesamowitą satysfakcję i uczucie ulgi, bo choć gra może się nie wydawać wcale taka straszna, to jednak kiedy tak siedzisz oczekując na ataki morderczych animatronów, to potrafi przytłoczyć klimatem i zadziałać na wyobraźnie.

Ja mam tutaj kontrowersyjną opinię, ale uważam NWH za jeden z gorszych filmów tej fazy... Za to Doctor Strange wyróżniłbym chyba jako najlepszy (nie było mi dane jeszcze obejrzeć Wakanda Forever).

Rise & Shine zwraca na siebie uwagę za pomocą świetnej warstwy audio wizualnej, przez którą to właśnie zostałem zachęcony do kupna i wypróbowania produkcji. Okazało się, że był to dobry wybór, ponieważ gra ostatecznie naprawdę przypadła mi do gustu. Pozytywnie zostałem zaskoczony fabułą, bo jak na platformówkę, to trzyma ona dość wysoki poziom. Przewija się tutaj wiele żartów i nawiązań do popkultury, natomiast nie brakuje też chwil powagi, które muszę przyznać, na samym końcu wywołały u mnie kilka łez. Wiele kontrowersji wśród recenzentów wywołał wysoki poziom trudności, który ponoć doprowadza ludzką psychikę do skraju wyczerpania i skutecznie zniechęca do dalszej zabawy... No cóż, ja jestem świeżo po skołczeniu omawianej produkcji i całkowicie się z tym nie zgadzam, bo racja gra jest dość wymagająca, ale dzięki dobrze zaprojektowanej rozgrywce i lokacją nie bywa ani trochę frustrująca. Bardzo częste i umiejętnie rozmieszczone checkpointy pozwalają na szybką naukę i opanowanie planszy do perfekcji. Wszystko jest tutaj naprawdę porządnie zrównoważone i ostatecznie mimo wysokiego poziomu trudności przez całość przeszedłem dość płynnie. Uważam, że tak samo dobrze zrównoważona została tutaj długość gry — można ją przejść w około 3 godziny i choć wydaje się to dość niewiele, to moim zdaniem dla tego typu produkcji jest to zdecydowanie wystarczające, ot przyjemna przygoda na jeden wieczór. Dla osób chcących spędzić tutaj trochę więcej czasu zostaje tryb "Iron Man", który to już nie wybacza żadnych błędów, tym samym usuwając zapis gry po każdej śmierci. Na koniec chciałem poruszyć kwestie ceny, przez której pryzmat nigdy nie wydaje swojej opinii, ale obiektywnie muszę przyznać, że ilość kontentu zaoferowana przez twórców nie jest warta tych 15$. Gre oczywiście bardzo polecam, ale sugerowałbym wstrzymanie zakupu do najbliższej wyprzedaży ;)

Z racji, że druga część Kangurka Kao, była moją grą dzieciństwa, przy której nawet do dzisiaj potrafię się dobrze bawić, postanowiłem sobie sprawdzić resztę gier z tej serii. Niestety, ale pierwsza część z 2000 roku już mnie tak nie zachwyciła i szczerze mówiąc, dziwią mnie tak liczne pozytywne głosy w jej kierunku. Rozgrywkę w tej grze uważam za tragiczną i cholernie męczącą, nie była ona w stanie mi przynieść ani trochę frajdy. Widać tutaj wielkie inspiracje Crashem, dla przykładu system żyć, którego fanem nie jestem, a zwłaszcza w tej grze. Przy straceniu wszystkich żyć musimy zaczynać od nowa, a dodając do tego źle zaprojektowane, bardzo nieintuicyjne lokacje i gameplay, doprowadza to do wielu frustracji, ponieważ gracz nie czuje się traktowany uczciwie. Mimo że lubię trudne gry, to tutaj po kilku próbach postanowiłem przesiąść się na najniższy poziom trudności, gdyż odechciało mi się jakkolwiek dalej męczyć z tą grą i chciałem ją w najzwyklejszy sposób "zaliczyć". Jedyny sens, jaki widzę, aby przejść tę grę na wysokim poziomie trudności, to jest zrobienie tego w ramach jakiegoś wyzwania, bo w innym przypadku nie jest to po prostu przyjemne doświadczenie i nie przynosi mi niczego, czego bym oczekiwał od grania w gry. Na koniec, aby nie było tak niemiło, chciałem pochwalić warstwę audiowizualną, jest ona bardzo infantylna i uważam, że mimo upływu lat ma to swój urok. Lokacje są całkiem różnorodne, przechodzimy tutaj przez różne krainy od dżungli po marsa, wszystko to nie ma fabularnie żadnego sensu, ale z drugiej strony czy musi mieć? - akurat nie oczekiwałbym tego od tak prostej platformówki sprzed tylu lat. Porównam tę grę do niezbyt lubianej trzeciej części, która mimo swojej pustki i nijakości przynosiła mi choć odrobinę przyjemności, tutaj niestety tego nie odnalazłem :/

Sympatyczna, prosta platformówka na kilka godzin. Graficznie jak na swoje lata to wygląda ona naprawdę dobrze. Jedyne co tutaj mnie gryzło to bardzo toporna kamera, ale na szczęście znalazłem na to sposób — w opcjach zauważyłem możliwość wyrównywania kamery i ustawiłem ją sobie pod scrolla (ta opcja była dla mnie naprawdę bardzo ważna, przydawała się cały czas i szczerze mówiąc, nie wiem, czy dałbym radę grać bez niej). Dziwną sprawą, jaką jeszcze zauważyłem podczas ogrywania tytułu, było to, że mimo polskiej wersji językowej i polskiego dubbingu przerywniki filmowe były w języku bodajże czeskim :P Ogólnie zagranie w tę grę było moim niespełnionym pragnieniem z dzieciństwa i wreszcie po kilkunastu latach postanowiłem sobie do tego wrócić :D

PS Jeśli ktoś będzie chciał sobie samemu sprawdzić tę produkcję, to polecam poszukać pewnych modyfikacji w internecie, ponieważ w podstawowej wersji maksymalna rozdzielczość, jaka jest dostępna to jedyne 1024×768