JazzuDST

Proszę dodać wersję PC

snierzyn
oj poiecam i to bardzo, nie wiem skad te niskie oceny ale dla mnie ta gra jest genialna

Dosyć ciekawy point & click z filozoficzną fabułą. Jest bardzo krótka pewnie dlatego że w tej historii jest bardzo dużo dziur i gra zostawia duży niedosyt z milionami pytań.

Podoba mi sie ta gra, szczególnie model strzelenia i mimo niedociągnięć bawiłem się świetnie tylko szkoda że tak krótko

Sniper Elite jest trzecioosobową grą akcji z elementami skradanki stworzoną przez Rebellion i wydaną w Europie przez mc2 a Ameryce przez Bandai Namco w 2005 roku.

Akcja gry dzieje się wiosną 1945 roku w ostatnich dniach drugiej wojny światowej. Wcielamy się w postać Petera Mauera, elitarnego niemieckiego snajpera zrekrutowanego przez amerykańska organizacje OSS. Naszym celem jest przeciwstawienie się sowieckiej agencji SMERSH oraz grupie niemieckich żołnierzy a naszym głównym zadaniem jest niedopuszczenie Rosjan do przejęcia tajnych projektów niemieckich inżynierów i uczonych.

SE jest typową grą akcji TPP z elementami skradania, mamy wybór albo załatwiać sprawę po cichu albo zabijać wrogów z daleka ze snajperki wywołując alarm co może nam utrudnić sprawę. Gra bardzo dobrze symuluje strzelanie z karabinu wyborowego, trzeba uważać na puls bohatera gdyż im bardziej jest zmęczony tym bardziej trzęsie mu się ręka a na trudniejszych poziomach trudności należy zwracać uwagę na wiatr.

Graficznie gra nadal dobrze się prezentuje jak na grę z 2005 roku, szczególnie że cena gry podczas polskiej premiery wynosiła 20 zł. Tekstury są wyraźne, deszcz ładnie wygląda chociaż animacje niektórych pojazdów wyglądają sztucznie. Fajnie prezentuje się tzw. "killcam" czyli jak uda nam się oddać bardzo celny strzał załącza się animacja lecącego pocisku i widzimy jak rani on naszego przeciwnika.

Muzyka w grze jest bardzo dobra, w tle lecą świetne utwory które oddają klimat drugiej wojny światowej. Dźwięki otoczenia są bardzo dobre, w tle słychać strzały innych walk, samolotów czy wyrzutni rakiet. Po głosach postaci słychać że gra nie miała dużego budżetu, mimo iż słychać w tle rozmowy przeciwników to są one odtwarzane przez dwóch aktorów, nasi kompani mają jednego aktora i są one trochę słabo odgrywane tylko główny bohater jest w miarę realistycznie odgrywany a podczas otrzymywania obrażeń każdy (łącznie z Peterem) ma losowo odtwarzany dźwięk.

Gra na steamie jest w języku angielskim jednak w polsce została w wydana z polskimi napisami więc można sobie znaleźć spolszczenie. Przejście gry zajęło mi 11 godzin co na strzelankę jest dobrym wynikiem.

Moim zdaniem Sniper Elite jest bardzo dobrą grą i jeszcze lepszym symulatorem snajpera, mimo niskiej ceny (w czasie premiery) gra prezentuje naprawdę wysoki poziom.

The Whispered World jest utrzymaną w konwencji baśniowego, groteskowego fantasy klasyczną przygodówką point & click i jedną z pierwszych gier niemieckiego studia Deadalic Entertainment, wydana została przez Deep Silver w 2009 roku.

Głównym bohaterem gry jest mały chłopiec imieniem Sadwick który pochodzi z cyrkowej rodziny, który na scenie wciela się w postać klauna. Od jakiegoś czasu miewa on koszmary w których jest świadkiem końca świata a on sam wyrusza w podróż by dowiedzieć się znaczenia tych snów. Podczas podróży towarzyszy mu jego robak Spot.

TWW jest staroszkolnym point & clickiem przez co nie mogłem się przyzwyczaić do sterowania po ogrywaniu nowszych gier tego studia, przytrzymując lewy przycisk myszy wyświetla się menu w którym możemy wybrać opcje rozmowy, przyglądania się i działania. Prawy przycisk myszy odpowiada za ekwipunek, który nie jest zbyt czytelny i czasami trudno dojrzeć w nim mniejszych lub ciemniejszych przedmiotów. Nasz towarzysz ma 5 supermocy które pozwalają mu przybrać różne postacie i mogą nam pomóc w danych momentach. Zagadki potrafią być trudne i absurdalne ale to tylko dlatego że są one czasami nielogiczne i trzeba klikać wszystkim na wszystko.

Fabuła jest poprowadzona w humorystyczny sposób przez co jest ciekawa i naprawdę potrafi zaskoczyć a dialogi są rozbudowane i potrafią rozśmieszyć.

Szata graficzna jest animowana i ręcznie rysowana przez co wygląda pięknie, cutscenki różnią się trochę gdyż przypominają bajki Disneya, animacje są dobre i nie mam do nich żadnych zastrzeżeń.

Muzyka w grze jest dobra i oddaje klimat świata, głosy aktorów są dziwne, głównego bohatera czasami nie można zrozumieć gdyż mówi nie wyraźnie, niby ma to pokazać że główny bohater jest dzieckiem ale słychać też że aktor podkładający głos jest dorosłym człowiekiem. Dialogi dwóch postaci potrafią czasami nałożyć się na siebie przez co nie da się nic zrozumieć. Grę ogrywałem po angielsku z polskimi napisami a przejście gry zajęło mi około 8 godzin.

Podsumowując, The Whispered World jest dobrym point & clickiem ze świetną fabułą, dobrą muzyką i lekko zepsutymi głosami, jednak bawiłem się przy niej świetnie. Polecam ją szczególnie fanom ciekawych opowieści.

The Dark Eye: Klątwa Wron jest stworzoną przez Deadalic Entertainment i wydaną w 2012 roku przez Deep Silver przygodówką fantasy, której akcja toczy się w fantastycznej krainie zwaną Aventuria.

Wcielamy się w niej w dziewiętnastoletniego ptaszołapa Gerona i towarzyszącej mu nimfy Nuri. Chłopaka prześladuje ogromny pech. Właściwą opowieść rozpoczyna morderstwo pewnego znanego rycerza. Dodajmy do tego stada dziwnie zachowujących się kruków z którymi będzie sobie musiał poradzić.

W grze możemy doświadczyć (jak w większości przygodówek Deadalic) dwuwymiarową grafikę z ładnymi ręcznie malowanymi tłami i trójwymiarowymi postaciami. Jednak najbardziej w oczy kłują animacje postaci. Są one drętwe i brakuje im klatek przez co trochę psuje piękny obraz tła.

Fabuła jest ciekawa i wciągająca, ale trochę przewidująca. Głównego bohatera da się polubić jednak jego towarzyszkę Nuri już nie bardzo. Momenty z nią miały być chyba śmieszne jednak dla mnie były denerwujące i czasami żałosne.

Jak to bywa u Deadalic soundtrack jest genialny ale w tle nic nie słychać. Grę ogrywałem po angielsku z polskimi napisami i voiceacting jest nawet dobry. Przejście gry zajeło mi 8 godzin.

Klątwa Wron jest według mnie grą bardzo dobrą (jeśli przymkniemy oko na animacje) choćby dla ciekawej fabuły i soundtracku, polecam ją wszystkim a szczególnie fanom przygodówek. Mnie bardzo zainteresowała i myślę o kupnie jej sequelu czyli Memorii.

Dead Synchronicity: Tomorrow Comes Today jest postapokaliptyczną przygodówką point and click stworzoną przez Fictiorama Studios i wydaną w 2015 roku przez Deadalic Entertainment.
Fabuła opowiada o Michaelu który budzi się w przyczepie kempingowej nie wiedząc kim jest i skąd się tam wziął. Jak się okazuje świat został obrócony w ruinę przez tzw. Wielką falę i ludzkość musi się przyzwyczaić do nowego świata. A sam Michael stara się odkryć skąd wziął się ten kataklizm i przede wszystkim odkryć kim był w starym świecie.
Styl graficzny przypomina komiksy skierowane do dorosłych czytelników, mimo wszystko widać że gra nie miała dużego budżetu. Animacją brakuje kilku klatek i czasami wyglądają śmiesznie.
Zagadki są nawet trudne ale wszystkie one są logiczne i ściśle powiązane ze scenariuszem. Muzyka w grze jest dobra i dobrze oddaje ponury klimat gry. Dźwięków otoczenia jest mało ale to nie jest to jakoś przeszkadzające. Aktorzy głosowi brzmią prawdziwie i naprawdę wykonali kawał dobrej roboty. Gra jest w języku angielskim ale z polskimi napisami.
Fabuła rozkręca się powoli i trochę mnie z początku odrzucała to jednak później się rozkręciła i nagle okazało się że to już koniec gry. Dead Synchronicity jest krótkie i przejście jej zajeło mi 5 godzin.
Mimo wszytko dobrze się z grą bawiłem więc według mnie zasługuje na 7.5/10

The Night of the Rabbit jest ciekawą przygodówką point and click studia Deadalic Entertainment. Opowiada ona o młodym chłopcu Jurku Orzechu który chce zostać magiem. Poznaje on królika Markiza De Hoto który jest czarodziejem i bierze sobie Jurka na swojego ucznia.
Gra jest skierowana do młodszego gracza co widać na łamaniu czwartej ściany. Główny bohater czasami za często się do nas zwraca przez co czuje się jakby gra robiła ze mnie idiotę.
W grze zobaczymy ładną malowaną grafikę 2D która wygląda jak z bajki. Animacje postaci są płynne choć czasami można byłoby dołożyć jeszcze jedną klatkę.
Najpiękniejszą rzeczą gry jest jej soundtrack którego lubię słuchać. Dźwięki tła są dobre lecz co do głosów postaci mam kilka zastrzeżeń. Aktorzy wyrażają się jakoś bez emocji a i mówią jakoś cicho gdyż dźwięki głosów miałem na full i żeby usłyszeć nie które dialogi musiałem wyciszyć muzykę i dźwięki otoczenia.
Fabuła w grze jest ciekawa i wciąga a ukończenie gry zajeło mi prawie 9 godzin. Moim zdaniem gierka zasługuje na ocenę 8/10.

Gra z początku nudzi, jednak z czasem się rozkręca przez co wydaje sie że jest dla dzieci. A nie jest. Może styl graficzny to sugeruje jednak jest inaczej. Humor jest skierowany dla raczej starszego gracza. Poziom trudności jest różny, pierwszy boss może sprawić kłopot a później niektórzy bossowie są za łatwi. Grafika lekko się postarzała mimo to nie wygląda źle. Muzyka jest fajna. Grę ukończyłem w 15h.

Naprawde nie sądziłem że gra dla dzieci mnie tak wciągnie.
Grafika fajna, kreskówkowa. Fabuła jak to w grach platformowych nie powala ale jakaś jest. Fajnym zagraniem było dodanie 6 grywalnych postaci jednak jest ich troche za dużo a ja sam osobiście użyłem 3. Walki z bossami są załatwe i opierają się wyłącznie na QTE. Fajna mechanika walki i sterowanie nawet dobre jednak czasami miałem problem z kamerą. Ogólnie polecam.

Gra w stylu NFS MW i U, U2 jednak graficznie przegrywa z nimi ale nie jest źle.
Twórcy się chwalą że jest 40 samochodów lecz to nie prawda, jest ich może 10-15 ale w różnych wariacjach i wydaniach.
Model jazdy na plus, można wyczuć samochód i nie ślizgają się tak jak np. w Juiced. Co ciekawe zmiana opon wpływa na prowadzenie auta.
Tuning jest dobry ale tylko mechaniczny który moim zdaniem przebija tego z NFS MW ale z wizualnym jest biednie. Każdy samochód ma tylko jeden bodykit, kilka spoilerów, neonów, felg i naklejek.
Gdy ma się dobre auto to gra wydaje się łatwa, jednak pod koniec ostatnie 9 wyścigów to była dla mnie katorga, dziwne, kręte trasy a rywale mimo słabszych aut wchodzili idealnie w każdy zakręt. Grę ukończyłem w 12h.
Fajną ciekawostką są dziewczyny (jest ich 18) każda daje nam wyzwanie gdy je ukończymy możemy z nimi chodzić. Dziewczyny te mają swoje filmy na których "tańczą" i nawet mi się podobały
Ogólnie polecam grę szczególnie że czuć klimat pierwszych F&F i NFS.

Gra z wciągającą fabułą, fajną muzyką i bez błędów. Jest łatwiejsza od poprzedniczki i została poprawiona względem niej. Graficznie też jest lepiej. Troszkę wolno się rozwija przez co zanim się wczułem w postać to już był koniec przez co mam mały niedosyt. Grę jak najbardziej polecam.

P.S. Zna ktoś gry z podobnym humorem?

Gra fajna z ciekawą fabułą ale z wieloma bugami (w tym jednym uniemożliwiającym ukończenie gry po angielsku) i nieprzyjemnym sterowaniem. Mimo wszystko polecam.

Krótka gra i lekko nużąca. Sterowanie kuleje i potrafi nieźle zdenerwować. Grę ukończyłem w niecałe 2h i gdyby nie kilka błędów ukończyłbym ją szybciej. Zanim się wkręciłem gra już się skończyła, jest jeszcze tryb nightmare ale to praktycznie to samo. Grafika nawet fajna ale jak to napisał drenz, gra to przeciętniak. Dostałem ją za darmo więc nie wiem czy bym ją kupił, chyba że byłaby w promocji.