Hader

Był to spokojny północny wieczór. Eivor zaopatrzył się w najostrzejszy i największy topór jaki zdołał tylko znaleźć, W ten wyruszył w głąb lasu w poszukiwaniu idealnego drzewka do wioski. Gdy nasz dzielny i straszliwy wiking wkroczył w iglaste roztępy drzew rozpoczął selekcje aby odnaleźć te idealne. W lesie rozbrzmiewała cisza i śpiew ptaków... .Eivor dokładnie i staranie oglądał drzewka, Wiele drzew było za małych małych , wiele było poszarpanych. Po paru godzinach dostrzegł idealne drzewo, było ono wielkie na pięć metrów , geste ze lśniącymi igłami. On wiedział już że to jest własnie to czego szuka. Pierwszy cios sprawił że z drzewa runął na niego bez ostrzeżenia śnieg pokrywając go od stóp do pasa, Eivor w przypływie na kontratak oponenta drugi raz zamachnął się i z ogromną siło uderzył w drzewo które wydało dźwięk jakby pękających desek na statku. Trzeci potężny cios obalił drzewo które z niewyobrażalnym hukiem runęło na ziemie. Eivor podniósł to ogromne drzewo jakby towarzyszyła mu siła boga wojny. Gdy wracał z zarzuconym drzewem na ramieniu dostrzegł śnieżo-białe wilki rozszarpujące zwłoki wędrownego kupca. Było mu to obojętne ponieważ ów kupiec nie miał ze sobą nic cennego. Gdy w końcu Eivor dotarł z drzewem do wioski wbił je z ogromną siłą w ziemie w centrum wioski. Wszyscy obecni w tamtym czasie byli zdumieni a Eivor należycie nakazał im udekorować je. I tak własnie kończy się krótka historia walki Eivora-drzewościnacza z choinką .