Grzekszosz

Specjalnie założyłem tu konto by napisać, że jaram się jak Rzym w 64'
Przechodziłem H2 jako dzieciak z jakimiś problemami. Gdy wyszedł remaster przeszedłem H1 i H2 oraz DoK, bez większych problemów. Nie pamiętam czy był do wyboru poziom trudności ale zawsze grywam na hardzie.
Czy to źle, że gra rzuca graczowi wyzwanie? W tym tytule gdzie jest naprawdę pochłaniająca fabuła myślę, że nie koniecznie. Zmusza gracza do zastanowienia, opracowania taktyki, doszukiwania się mechanik czy smaczków. I wymaga wykazania się jakimiś umiejętnościami, planowania oraz sprawnego 'klikania'. Co pozwala na bardziej angażującą rozgrywkę i wczucia się w tytuł. A jeżeli ktoś jest fanem gatunku scifi to w tym przypadku warto to robić.
Uważam, że prezentowany poziom trudności jest dużym plusem sagi Homeworld. W porównaniu do większości gier, gdzie gierke idzie przejść na pałe jednym sposobem/bulidem nie zwracając uwagi na to co się dzieje za bardzo wokół.(Nie licząc Soulsów) A to, że gracz się rozgląda zależy od niego samego. To tutaj tak nie ma, gdzie gra sama zmusza Cię byś się zastanowił. A jeżeli masz z czymś problem to poczytaj jak działają jednostki i pomyśl jak jednostki ze sobą współpracują i jakie są zależności.
Poziom trudności sztucznie wyśrubowany? Jeżeli gra reaguje na to, jak gracz sobie radzi i na tej podstawie generuje ilość przeciwników. To również uważam to za kolejny plus, który ciągle i na bieżąco rzuca graczowi wyzwanie. A na słabszego gracza przymyka trochę oko a od dobrego wymaga więcej. Wole więcej wrogich jednostek niż sztuczne śrubowanie punktów zdrowia bądź obrażenia jednostek przeciwnych.
Cały singiel i gra na boty to tak na prawdę małe piwko z tym co ludzie potrafią zrobić na multi ;)