Pomijając fakt że wydawanie polskiego dubbingu po tak długim czasie od premiery jest bezsensowny i w kwestii finansów nie przyniesie praktycznie nic, jedynie poklask rodzimych graczy, to uważam że może kosztować sporo jeżeli rzeczywiście chcą zrobić dobry dubbing, bowiem rozbieżności w jakości mimo dobrych aktorów bywają gigantyczne, patrz np. Tomb Rider, a Cyberpunk. Odpowiednie pokierowanie aktorami czy dopasowanie wypowiedzi do już istniejących animacji na pewno też wymaga pracy, a raczej to już nie są czasy, kiedy devowie pasjonaci za darmo siedzieli i pracowali nad każdym szczegółem swoich produkcji, a i aktorzy pewnie też kasują więcej za ewentualne powtórki i generalnie czas nagrać. Ale mogę się mylić, nie znam branży, chłopski rozum.
U mnie na pierwszym miejscu oczywiście też trylogia Ezio, dzięki której pokochałem serię na dobre. Niesamowity klimat i poczucie wolności jak na tamte czasy. Dzisiaj trylogia nie trzyma się tak świetnie, szczególnie druga część. Fajnie byłoby zobaczyć porządny remake.
Bardzo niedaleko uplasowałem jednocześnie origins, odyssey i valhalle. Genialny restart zapewnił Origins, oferując zupełnie inny model rozgrywki. Odyssey za genialne przedstawienie starożytnej Grecji, świat jest przepiękny i sama przygoda również fascynująca mimo średniego wątku fabularnego. No i Valhalla, która pozwala śledzić losy legendarnych wikingów i wczuć się w wydarzenia mimo rozciągniętej do granicy możliwości rozgrywki. Gry podobne, ale każda część ma unikalne mechaniki przez co wbrew pozorom czuć różnice.
Następnie stawiam dwie ostatnie części przed restartem serii, czyli Unity i Syndicate. W skrócie bardzo dobre gry i ostatnie "prawdziwe" assassyny, chociaż tej asasyńskości w Syndykacie już tak nie czuć, szczególnie grając Jacobem. Mocno niedocenione gry, a przynajmniej na premierę. Mam wrażenie że z biegiem czasu zyskały znacznie większe uznanie wśród graczy.
Dalej klasyczna jedyneczka. Na ten moment toporna i średnio grywalna, a powtarzalność wykonywanych czynności wywoływała negatywne odczucia już od premiery gry. Ale na swoje czasy gra robiła ogromne wrażenie i we wspomnieniach zapisała się jak najbardziej pozytywnie. I może lepiej żeby została we wspomnieniach, dopóki Ubi nie zdecyduje się zrobić remaku.
Pirackie klimaty nigdy nie należały do moich ulubionych, a spędzanie większości czasu na walkach morskich i przemierzaniu oceanu łajbą, wywoływało u mnie raczej negatywne odczucia (chociaż słuchanie szant przy dźwiękach oceanu było naprawdę fajne). Dlatego Black Flag i Rogue mimo iż bardzo dobrze zrealizowane w swoich założeniach, nie zagrzały miejsca wśród moich ulubionych części i na pewno ograniczę się do jednego przejścia.
No i na końcu trójeczka. Historycznie nieciekawy setting jak dla mnie. Nudne misje, nieporywająca w żaden sposób fabuła oraz szary, monotonny świat przedstawiony, który nieco wzbogacił remaster. Chyba jedyna główna część serii, o której mogę z czystym sercem powiedzieć że jest kiepska.
W Mirage jeszcze nie było dane mi zagrać, ale raczej jestem dobrej myśli.
Kolejny krok w złą stronę. Najbardziej przereklamowana gra ostatnich lat, a sprzedaje się wyśmienicie tylko ze względu na świetne uniwersum i bardzo dobre pierwsze godziny rozgrywki. Współczuje kolejnym produkcjom ze znanych i uwielbianych światów skoro ten gniot tak się sprzedaje.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
