endorfin

Wigilia 2117 roku. Tego dnia miałam otrzymać prezent, o jakim marzyłam już od dłuższego czasu. Umiliłby mi on codzienne dwie godziny spędzone na wirtualnych przygodach w alternatywnej i niebywale pomysłowo stworzonej rzeczywistości - fotel. Nadszedł ten wyczekiwany moment, rozpakowałam podarunek. Moim oczom ukazało się coś, co wykraczało poza wszelkie wyobrażenia o obiekcie moich westchnień… drewniane krzesło. Tak, celulozowa konstrukcja rodem ze świata fantazy. W niczym nie przypominała tych obłędnie wygodnych, dopasowujących się, z mnóstwem regulacji oraz opcją masażu siedzeń, do jakich byłam przyzwyczajona. Oczekiwałam wyjaśnień od rodziców. Byli na to przygotowani. Okazało się, że jest to najnowszy, najdroższy oraz co najdziwniejsze najlepiej się sprzedający model „fotela”. Z powodu nadmiernej dewastacji świata, narodził się hipsterski nurt powrotu do natury. Producenci kierując się konformizmem, postanowili przenieść trochę flory na swoje produkty. Stworzyli coś, dzięki czemu można poczuć się tak blisko przyrody, jak nigdy wcześniej. Bardzo przekonująco brzmiały ich wyjaśnienia, niemniej mnie tym nie ujęli. Świat już całkowicie oszalał, odpowiedziałam. Po chwili dodając, iż szkoda, że nie pomyśleli o wykorzystaniu fauny do swoich projektów. Może obudziłby się wtedy w nas ten „pierwotny instynkt”. Prezent ostatecznie przyjęłam. Niemniej ku zdziwieniu rodziców pełni funkcję eksponatu, umieszczonego w samym rogu pokoju, a nie mojego siedziska do gier. Od czasu do czasu odwracam się w jego stronę i podziwiam…