Elanio

Opowiem Wam teraz rzecz się sama prosi
O nocy po zręczynach Soplicy i Zosi

Trzeźwym był jak dziecko, znam ja umiar wszelki
Zarówno tabakiery jako też butelki

Skończył się polonez, tańce i gonitwy
Jak tu coś nie wrzaśnie! Patrzę! Pole bitwy!

Przy boku mym Scyzoryk, choć ostał w Gablotce
A przy mnie stanął Geralt, Riv na Płotce

Dalej rycerz z łukiem jak sam Aleksander
Nie miał jednak zbroi miał nanoskafander

Była postać barwna, prawie jak z kreskówki
Raymanem go wołali – królem platformówki

Dalej był osiłek Wojak bardzo cenny
Spytałem o imię, odparł: Bezimienny

Był z nami i Snajper i inni rodacy
Po drugiej zaś stronie stanęli Kozacy

I można by tak woja wymienić każdego
Lecz by atramentu brakło do pióra mojego

I jużeśmy zaczęli szturmować ich Twierdzę
Gdy wyszedł na dziedziniec sam Ryszard Lwie Serce

I topór podnosząc już na znak zwycięstwa,
Potęgi, królewskości oraz swego męstwa

Zaczął Armiji wydawać rozkazy
Pamiętać do śmierci będę te obrazy

Gdym powiew strzał czół na swojej twarzy
A pojęcia nie miałem co się dalej zdarzy

Walczyłem z moimi lecz ich nie poznałem
Choć nie raz w teatrze ich wypatrywałem

Gdy artyści na dworze sztukę wystawiali
Którą wszyscy jako TVGRY poznali

Lecz w głowie nie sztuka i huczne orczyki
A zagwostka jak poprawić swoje statystyki

Wojskowi na longu ośmiu już zabili
Przy czym nawet jednego hp nie stracili

Kule latały mi za uszami
Zapach prochu wdychałem pełnymi nozdrzami

Nie było to Wilno, ni Kraków ni Berno
Gdyż walka toczyła się już na Inferno

I jeszcześmy my się nie przeformowali
Gdy oni pakę na B splantowali

I wtedy to Zygfryd von Płonąca Różna
Oznajmił donośnie „Pany! Mam Defusa”

I właśnieśmy rozpoczynali najprawdziwszy pressing
Gdy z pomocą nam przyszedł sam Hrabia Van Helsing

Nagle ogień straszny – koktajl mołotowa
To Ryszard Lwie Serce wezwał Makarowa

Był on jednak groźny jak mała dziewczyna
Jechał z lotniska – nie miał magazynka

Geralt go magiczną mocą uspokoił
A zakonnik Zygfryd wnet bombę rozbroił

Byłem na tej wojnie i w szeregu z braćmi
Chwały dostąpiłem nic tego nie zaćmi

Z Prorokiem i Rivem żółwika przybiłem
Poznałem ich lepiej, marzenie spełniłem

To nie sen był, nie mara, czy inne złudzenie
Lecz w świat wirtualny pełne zanurzenie

Kto by pomyślał, że Jacek Soplica
Będzie niczym Wiedźmin, lub postać z Crysisa

MSI sprawiło jak pewnie już wiecie
Że zostać możecie kim tylko zechcecie

Choć może dobrze, że nie każdego to rusza
Bo nie było by Krzyżaków ani Tadeusza

No a Sienkiewicza literacka kariera
Zamieniła by się zaraz w drogę Pro Gamera