dusiciel18

(…) Józef przeszukując mieszkanie Niewiadomskiego natrafił na dziennik, jego treść lekko ujmując postanowił „sprofanować” gdyż to co intymne powinno takie pozostać. Jednak wiedząc jaką wagę ma misja którą wykonuje dla zakonu, postanowił odczytać ostatnie wpisy swojego dawnego przyjaciela które powinny rzucić światło na dezercję Eligiusza jak i czyn, którego się dopuścił:

Warszawa 14 grudnia 1922 r.- Czwartek
Ten dzień nadchodzi. Nieubłaganie me przeznaczenie się wypełni, wreszcie uwolnię się od tego cuchnącego świata. Odpokutuję swoje grzechy, o tak, nareszcie zmyję tę hańbę! Ten brudny szczur, przebrzydła laleczka asasynów, Narutowicz, ma odwiedzić w sobotę Salon TZSP. Mój mistrz miał rację, zastrzelę go tak jak on zabił mnie! Przebrzydłe świnie, myślały że nie dowiem się o ich manipulacjach? Chcą zdobyć moc dla siebie. Wpajali mi, że walczymy z templariuszami dla wyższego dobra! Ha! Oszuści! Najpierw Narutowicz, potem Piłsudzki- wytępimy tą zarazę za jednym zamachem. Jabłko pokazuje mi prawdę.. jabłko pokazuje mi przyszłość.. jabłko..

Warszawa 15 grudnia 1922 r.- Piątek
Mistrz ponownie przybył do mnie we śnie, powiedział że jestem blisko celu … jego słowa brzmią tak słodko, jak śpiew chóru aniołów. Pfu, anioły nie istnieją. NIC NIE ISTNIEJE. Istniejemy tylko MY. Rządzić będziemy tylko MY. Widzę przyszłość.. jabłko mi ją pokazuje.. nie wiem czy wytrzymam. Mistrz każe mi na nie patrzeć, choć to tylko sen, to i tak odczuwam ból. Robię to dla Nas.

Warszawa 16 grudnia 1922 r.- Sobota
Jestem gotów. Zabiję go. Zabiję. Dla Pana. Dla Jabłka. Dla Mistrza. Dla Nas.

Wczytując się w wersety dziennika Józef przypomniał sobie nagle o napisie wyrytym w celi Niewiadomskiego, który imitował wpis do dziennika, jednak był on na tyle dziwny, że należało go jak najszybciej usunąć (aby nie wzbudzać podejrzeń)

Nwoy Yrok xx 2012 r.- Knieoc
Bginoi nłaeszda. Ona tu jset

Dziwna, niezrozumiała treść z celi wzbudziła niepokój wśród zakonu asasynów. Ten rok? Jedyne słowo, które odczytano to „Ona”. Kim jest ta tajemnicza „Ona”? Józek jednak nie zastanawiał się w tym momencie nad tym, gdyż musiał szybko czmychnąć z mieszkania i dostarczyć informacje do kwatery głównej (...)