djjj

Choć drażnił mnie jak nikt inny, śmiejąc się z mych niepowodzeń, to jakże mógłbym go nie lubić, gdy rozczulał mnie równie mocno ciesząc się z mych zwycięstw.
Schemat zawsze był ten sam: wyłaniał się z lewej krawędzi ekranu, włócząc nosem po ziemi. Gdy tak węszył, oglądany z profilu przypominał Droopiego, jednak nagłym susem, po którym znikał w wysokiej zielonej trawie, całkowicie burzył wrażenie jakoby był flegmatycznym czworonogiem.
Wyłaniał się dopiero, gdy oddałem strzały. Jeśli spudłowałem chichotał jak Muttley, lecz kiedy trafiłem jego szczera, by nie powiedzieć głupia, radość udzielała się graczowi.
Pies z gry „Duck Hunt” - kawałek mojego dzieciństwa. Nawet mimo że czasem kusiło, żeby trafić go jak kaczkę...

Zasłużeni bohaterowie Overwatch, z racji na ich liczebność, dostaną cukierki (po jednym na głowę) i wyrazy wdzięczności.
Paradoksalnie najcenniejszy prezent otrzyma zapominalski Pan Listonosz, którego obdaruję przebaczeniem.

Cóż za niewygodne pytanie... Powiedziałbym, że pomarańczowy (

), lecz aromat skórki pomarańczy i mandarynki jednoznacznie kojarzę z czasem Świąt. Gdybym znalazł się w przedstawionej w pytaniu sytuacji, zagłosowałbym na kolor czarny - "Paint it black", ale nie na Święta! Czarny to bezgwiezdna noc, a ja czekam na pierwszą gwiazdkę; to goły asfalt, a przydałaby się odrobina śniegu; to wyłączony ekran komputera, a ja wolę włączony; to kawa, a ja jestem za herbatą; to żałoba - nic tak nie niszczy radości jak ona; to wreszcie kolor przestrzeni kosmicznej, w której nie chciałbym się znaleźć, stąd mój głos.

Witam! Niepohamowany rozwój zabrnie tak daleko, że nasze świadomości będą latać w przestworzach i się naparzać. Takie będą gry – rzeczywistość zmiesza się z fikcją w jeszcze większym stopniu niż dotychczas. Świat wirtualnych doznań opanuje i przerośnie to, co współcześnie nazywamy rzeczywistością. A fotele? Dojdzie do stworzenia pierwszych wersalek dla graczy. Grywanie w większych grupach będzie jednym z niewielu wspólnych doświadczeń w zatomizowanym społeczeństwie przyszłości. Wersalki będą wyposażone w schowki na pościel, której w razie potrzeby będzie można użyć, np. w razie snu (w snach też będzie można grywać – grając śnimy na jawie). Oczywiście w wersalkach przyszłości znajdzie się miejsce na tradycyjne oparcia na łokcie, więc w przypadku trzech graczy korzystających równocześnie z tej samej wersalki, ten pośrodku nie będzie miał komfortu oparcia łokci o oparcia. Rzecz jasna, będzie mógł je oprzeć o uda współgraczy, ale tylko za ich zgodą, najprawdopodobniej pisemną – sporządzonej nie na papierze, a wirtualnie - za pośrednictwem specjalnej aplikacji. Obicia będą dostępne w wersji odpornej na plamy, więc bez obaw – miejsce na obfity catering również się znajdzie. W zestawie będą również dostępne kocyki dla graczy na chłodne jesienne, i chłodniejsze zimowe, wieczory. Prognozuję dalszą zmienność pór roku w ich obecnym kształcie z niewielkimi odstępstwami.
Przewiduję również hybrydy – odrestaurowane fotele bujane z XX wieku będą prawdziwym rarytasem wśród graczy ceniących oldschool. Wyposażone w intuicyjne menu z niezliczonymi funkcjonalnościami będą prawdziwym hitem A.D. 2117. Grywalność gier winna rosnąć z roku na rok, zatem do omawianego roku gry zastąpią życie, które będzie toczyło się w przerwach między „partyjkami”, a i to nie u wszystkich. Czyli wiele się nie zmieni. Wystarczy. Dziękuję za uwagę.