Film jest dobry. Według mnie lepszy od Aquamana i Wonderwomen. Chwilami nawet lepszy od Capitan Marvel. Szczególnie końcówka filmu. Aktor grający głównego bohatera wykonał kawał dobrej roboty, i w znacznym stopniu dzięki niemu film ogląda się przyjemnie. Warto jednak odnotować role drugoplanowe, które również są bardzo dobrze napisane.
Główny zły filmu jest trochę nijaki. Motywacje są, siła jest, jakaś historia. Ale nie ma w sobie tego czegoś po czym by zapadł na dłużej w pamięć.
Gdy zacząłem oglądać uznałem że to nic specjalnego. Z czasem serial się rozkręcił, i tak jak większość osób mówi 5 sezon był punktem kulminacyjnym. Obecnie jestem na bieżąco z sezonem 14.
Problemem tego serialu są scenarzyści. Często tak durne rzeczy są w scenariuszu że aż się zachciewa wyłączyć serial. Przykładem jest choćby scena walki kobiety z brytyjskich ludzi pisma z Deanem i Castielem. Dean bardzo doświadczony łowca, i trenowany przez lata przez ojca w walce wręcz i korzystaniu z broni. Zabijał przez lata stworzenia znacznie przerastające go możliwościami fizycznymi. Castiel anioł, z tysiącami lat doświadczenia w walce. Który może przyjąć strzał z granatnika na klatę, czy zabijać przy użyciu swych "mocy". A obaj dostają łomot.
W pierwszych sezonach obecność demona silnego była poprzedzana różnymi omanami. Potem nawet demony takie jak Lilith, Cain lub Crowley nie zwracały na siebie uwagi.
Temat Lucyfera ciągnął się od początku serialu aż do 14 sezonu gdzie nadal jego wątek żyje. Od początku zapowiadano że jego ewentualna walka z Michałem rozwali świat na pół, takie siły wyzwolą. Gdy przyszło co do czego to nawet kurz z ławek nie pospadał a aktorów powieszono na sznurkach by udawali lot. Co wyglądało mega źle.
Wymieniać można cały dzień co jest złe. A równoważy to jedynie humor serialu, i niesamowicie charyzmatyczni aktorzy. Wiele epizodów doprowadza do bólu brzucha ze śmiechu, wiele potrafi wywołać łzy wzruszenia. Wszystko dzięki aktorom. Tylko oni sprawili że ten serial przetrwał do 15 sezonu. I nie mam tu na myśli tylko Jareda, Jensena i Mishy. Ale również aktorów którzy świetnie grali drugoplanowe role. Mark zagrał Lucyfera tak dobrze, że mimo iż mając świadomość jak zła jest to postać to nie da się go nie kochać.
Jeśli ktoś nie jest pewien czy warto oglądać od początku do końca to powiem tak: Warto. Każdy sezon ma mniej lub więcej odcinków które są genialne. I poświęconego czasu nikt żałować nie będzie. Będzie was od czasu do czasu drażnić brak logiki, jednak da się to wytrzymać.
Szczególnie że ostatnie odcinki pod tym względem wyglądają znacznie lepiej.
Byłem na premierze i przyznam że warto oglądać. Chociaż sceptycznie nastawiły mnie trailery i to co można było wyczytać w internecie.
Na duże pochwały zasługuje Samuel L Jacson w roli Fury ego. Humor w filmie to w dużej mierze jego zasługa. Jego kunszt aktorski i doświadczenie zdecydowanie przyćmiły resztę postaci. Dostał dużo czasu na ekranie, i nie zmarnował ani sekundy. Chwilami można odnieść wrażenie jakoby to on był główną postacią filmu.
Bre Larson zagrała główną rolę poprawnie. Ma kilka niezłych scen, i kilka słabszych. Widać u niej potencjał w tej roli. Ale jest z nią ten sam problem co z postacią Thora na początku. Dopiero zaczyna swoją drogę i nie wiadomo w jakim kierunku podąży. Thor też w pierwszych filmach był postacią którą można było lubić lub nie, ale nie wzbudzał większych emocji i dopiero w Ragnarok i ostatnich Avengers stał się kolesiem na którego widok ludzie w kinach wrzeszczą a dziewczyny robią się mokre. Larson sprawia wrażenie jakby na siłę starała się pokazać swoją grą jak silna jest jej postać. Próbuje być twardzielą. Wygląda to trochę sztucznie.
Sam film ma przyzwoite efekty specjalne, i wszystko wygląda ładnie. Muzyka jest obecna, ale tak jak podali wyżej w recenzji szału nie ma. Fabularnie wszystko trzyma się kupy i w czasie seansu nie uświadczymy pytania samego siebie co tu się odwaliło i że to jest głupie lub bezsensowne. Jest kilka odniesień które wywołują uśmiech na twarzy.
Polecam też poczekać na sceny końcowe po napisach. Jedna z nich jest bardzo istotna.
Gra warta każdej poświęconej godziny. Od czasów Sacreda pierwszego i Arcanum żaden erpeg z tego podgatunku mnie tak nie wciągnął ( może z wyjątkiem Tyranny ). Na początku gra może wydawać się skomplikowana ( szczególnie przez język angielski ). Szybko jednak człowieka w ciąga i daje do zrozumienia że język tutaj nie jest najmniejszym nawet problemem.
Fabuła jest ciekawa, chociaż najbardziej intryguje mnie osobiste story Lohse
spoiler start
pomysł z opętaniem przez arcydemona, i jego przejmowanie kontroli nad nią jest super. Spotkania z tym demonem w hall of echos i rozmowy z nim genialne.
spoiler stop
.
Sama mechanika gry jest intuicyjna. Jeśli ktoś grał kiedyś w jakiegoś mmorpg to momentalnie się odnajdzie. Towarzysze są ciekawi, szczególnie Sebille i Lohse jeśli nie gram żadną z nich przypadły mi do gustu.
Z minusów wymieniłbym zbyt dokładny level scaling. Brakuje starć z wyraźnie wyższymi lvl przeciwnikami. Ekwipunek praktycznie co dwa/trzy poziomy nadaje się do wyrzucenia. W opcjach przydałaby się też opcja zaznaczenia questow na mapie. Nie wszystkie sa zaznaczone, a poszukiwania odpowiedniego miejsca/osoby czasem trwają zbyt długo. Nie każdy to lubi, ale fajnie mieć wybór.
Grze przydałaby się też nuta losowości. W diablo sporo rzeczy było generowane losowo ( np poziomy ). Tutaj też by się przydało trochę takich sztuczek wprowadzić.
Pozostaje czekać na spolszczenie oraz kolejną część bądź dodatki.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
