Dawid_F

Owszem, większość ludzi sprzedaje się, na przeróżne sposoby, ale to nie oznacza, że wszyscy muszą tacy być. Prosty przykład: reżyser Allik Sharkov, który brał udział przy takich produkcjach, jak: The Sopranos, Rome, Black Sails, Marco Polo, Game of Thrones, Ozark czy House of Cards. Ta sama osoba została zatrudniona przy reżyserii I sezonu Wiedźmina. W przeciwieństwie do Pana Bagińskiego postanowiła odejść, bo nie chciała figurować tego "dzieła" swoim nazwiskiem, a mówimy tu o I sezonie, który uważany jest za "najlepszy" (choć nie dla mnie). W jednym z wywiadów, w którym zapytano Sharkova o pracę na planie wiedźmina, odpowiedział jasno i wyraźnie, bez ogródek, krytycznie i stanowczo:

"You see, in my perception, Eastern-European literature has a completely different pace. It is no coincidence that Andrzej Sapkowski has so many storylines and characters. The producers set the task of setting the adaptation at an action pace and filling it with colorful special effects. That was their vision. My vision was very different and I tried to convey it to them, giving my arguments. Unfortunately, I was not considered convincing enough, so I decided to leave the project."

Można, można! Talent i umiejętności nie mają z tym nic wspólnego, prędzej: charakter, osobowość czy ocena wartości własnej pracy, jako efektu talentu i umiejętności.

I to nie jedyne odejście, bo z I sezonu Pani Lauren wprowadziła czystki, wymieniając ekipę. Uchowali się tylko najwierniejsi. Zmiany ekipy realizacyjnej utorowała drogę do stworzenia nowego potworka pod postacią 2 sezonu Wiedźmina, który na szczęście nie miał już nic wspólnego z książkami poza nazwami własnymi (dlatego oceniam go najlepiej, no i można było się pośmiać z oceanu absurdów na niespotykanym wcześniej poziomie - mój faworyt to ucieczka "Dżennefer" i "Kachira" spod szafotu).