Ceramic

Templariusze i ich wojska pojawiły się nad Zbarażem 10 lipca 1649 roku. Tym razem nie tylko marzy im się Jabłko Edenu ale również Święty Gral. Pragnienie zdobycia tych artefaktów płynie we krwi Templariusza hetmana Bohdana Chmielnickiego, dowódcę wojsk Kozackich oraz Templariusza Chana Krymskiego Islama III Gireja władcę Tatarów. Do obrony twierdzy stanął mistrz Asasynów Książę Jeremi Wiśniowiecki wraz z siłami Rzeczypospolitej. Pierwszy szturm na twierdzę został przeprowadzony 11 lipca. Obrona była nie do przebicia. Wściekły Chmielnicki wrócił do obozu aby na nowo przemyśleć plan zdobycia twierdzy. W tym samym czasie Książę wezwał do siebie swojego ucznia o imieniu Jurgel Szczodrobliwy. Ten w pośpiechu przybył do Księcia mówiąc:

- Przybyłem na Twoje wezwanie. Jakie są Twe rozkazy mój Mistrzu?
Kiedy Jurgel mówił oczy Księcia były zwrócone w kierunku stolika, na którym stała niepozorna, drewniana skrzyneczka. Otworzył ją. Wyciągnął dwa ukryte ostrza i wziął je mówiąc:
- Jurgelu, przyjmij te ukryte ostrza Spadającego Gniewu jako znak przynależności do Bractwa Asasynów – dodając – Jeszcze tej nocy udasz się do obozu wroga. Odszukasz i zabijesz Bohdana Chmielnickiego oraz Islama III Giereja. Ty jesteś w stanie tego dokonać. Musisz chronić spoczywające tu artefakty.

Jurgel Wyciągnął swe ręce, a książę wsunął ukryte ostrza na jego przedramiona. Młody Asasyn udał się na dziedziniec, by dosiąść swego konia i ruszył w drogę. Po krótkiej podróży dotarł do obozu. Było tam wiele namiotów oraz paliły się pochodnie. Straż tatarska była wszędzie. Jurgel wdrapał się na drzewo stojące kilka metrów od obozu, po czym rozpoczął obserwację terenu. Po chwili dostrzegł mocno wyróżniający się duży namiot. Asasyn zszedł z drzewa i zakradł się w pobliże dobrze strzeżonego namiotu. Wiedział, że jeżeli tatarscy strażnicy go dostrzegą, nie zawahają się by go zabić. Nieopodal miejsca, w którym się znajdował, dostrzegł patrolującego, samotnego strażnika, ukradkiem zaszedł za jego plecy, powalił go tak, że stracił przytomność. Przywdział jego szaty, by móc dostać się do namiotu, w którym mogą przebywać Templariusze. Los chciał, że dwóch stojących przed namiotem strażników wchodziło do środka, wówczas wszedł on wraz z nimi. W namiocie było dwóch łowców, dwóch strażników, Islam III Girej oraz Bohdan Chmielnicki.

Asasyn powoli wyciągnął dwa noże, które umieścił w dłoni i rzucił nimi w stronę łowców. Nie mieli żadnych szans. Strażnicy chwycili za miecze i zaatakowali Asasyna. Ten chwycił za łuk i strzały, wycelował i szybko strzelił. Strzały przebiły kolczugę i wbiły się głęboko w ich ciała, pozbawiając ich życia. Chan nie wiedział co się dzieje. Chmielnicki dobył miecz, który miał przy sobie i rzucił się na Jurgela. Ten z kolei mieczem odparował atak, wybijając broń z rąk hetmana. Wszystko działo się szybko. Hetman nawet nie wiedział, kiedy ukryte ostrze dosięgło jego torsu. Odepchnął Jurgela. Ranny, wybiegł z namiotu, dosiadł konia i odjechał. Jurgel wiedział, że jego godziny są policzone. Chan patrząc na Asasyna, wyciągnął złoty nóż i rzucił nim prosto w niego. Jurgel bardzo szybko zareagował i odbił go ukrytym ostrzem. Ruszył w kierunku Chana, wyciągnął drugi Spadający Gniew i zadał mu trzykrotny cios. Chan padł na ziemię, ledwo dysząc. Patrzył jeszcze na swojego oprawcę, który wychodził z namiotu. Jurgel chwycił za pochodnie i rzucił na łoże Chana. Namiot natychmiast stanął w płomieniach obracając wszystko w popiół, nawet ciało Chana.

Asasyn zdołał uciec. Zadanie wykonane - artefakty są bezpieczne.