Szczerze mówiąc skusił mnie urok lokacji. ;) Nie spodziewałam się niczego więcej poza "ładną grą". Nie stanie nigdy na podium, ale z pewnością powinna zająć wyższe miejsce gdzieś po środku w śród gier.
Zepsuty świat, towarzyszący nam gadający kruk, magia i podróż między wymiarami, no i sama wędrówka bohatera, który musi zmierzyć się ze swym przeznaczeniem rzecz jasna... To wszystko przypomniało mi lekko The Longest Journey (ale na upartego wszędzie się znajdzie podobne motywy do porównania). Jednak TLJ i Syberia są w zupełnie innej lidze. Te gry pochłaniały mnie do reszty i mogę do nich wracać co pewien czas wciąż przeżywając je prawie tak, jak za pierwszym razem. To w końcu nie bez powodu taka klasyka gier przygodowych. Natomiast Chains of Satinav to taki odstresowywacz od świata realnego. Zanurzysz się na parę godzin i napotkasz miejscami mniej, miejscami bardziej oryginalną historię w fajnej oprawie z niezbyt wymagającymi zadaniami. A po jakimś czasie możesz zagrać ponownie, w trochę inny sposób, żeby zakończyć wszystkie achievment'y. Plus dla twórców za kombinowanie, nietypową rozgrywkę, nutę dekadentyzmu, własnych bogów (mam słabość do motywów mitologicznych), przypomnienie mi o istnieniu książki pt. "Krabat" i ogólnego przewyższenia moich oczekiwań. Z chęcią zagram w kolejną ich produkcję.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
