Ariana Chriseł

Nie interesuję się bardzo tematyką gier tego typu, ale The witness jest naprawdę urocza. Grafika przyjemna, mój ukochany efekt "wow" i no wszystko.

Czy mogę tu napisać cokolwiek poza tym, że ta gra to życie?

Nie wiem, czy powinnam zaliczać Whistleblowera jako część serii, jednak przyjmując już taki tok myślenia, to ta część jest moim faworytem.

W Outlast miałam silne przeczucie, że twórcy próbują być ostrożni ze zbyt drastycznymi, tu szli na całego.

Pierwsza część owszem, była ekscytująca, jednak brakowało mi w niej efektu "wow", momentu zachwytu, po prostu chwili kiedy po prostu siedzi się z otwartymi ustami i wytrzeszczonymi oczami. Za to zakończenie Whistleblowera właśnie taki miało u mnie efekt. Generalnie gra jest w sam raz - krótka, straszna i z dużym "wow".

Może grafika nie jest bardzo dopracowana, a niektóre sceny się dłużą, ale jak dla mnie Outlast jest niezaprzeczalnym klasykiem w świecie horrorowych gier.

Outlast 2 nie jest złą grą jako indywidualna historia. Jednak jako element serii słabo wypadł. Serio słabo.

Zdaje się, że nie dał rady sprostać oczekiwaniom fanów serii Outlast, której poprzednie serii opowiadały o czymś diametralnie innym i rozgrywały się w zupełnie innym miejscu, czasie i klimacie.

Tak jak mówię, Outlast 2 nie jest zły jako gra sama w sobie, jest zły jako część serii do której nie powinien być właściwie zaliczony.

Until Dawn zdecydowanie zasługuje na najwyższą ocenę. Gra jest cały czas utrzymana w świetnym klimacie, ma przecudowną grafikę i dobrze wykreowanych bohaterów. Fabuła cały czas idzie do przodu, więc na pewno nie można się nudzić podczas grania. W dodatku twórcy wykorzystali bardzo ciekawą mechanikę (?) efektu motyla.

Until Dawn jest w mojej opinii grą idealną i naprawdę jestem zagorzałą fanką.

#JusticeForJoshWashington

#ClimbingClass