ArcziN

Tablet graficzny z wyświetlaczem nie jest tożsamy ze zwykłym tabletem. Nie działa on samodzielnie, a dzięki ekranowi na obszarze pracy jego obsługa jest po prostu prostsza i bardziej przystępna dla laika. Oczywiście cena jest tu znacznie wyższa niż w przypadku tego, co pokazałeś, ale coś za coś.

Zaczynając przygodę z tą produkcją, byłem naprawdę zadowolony z tego co mi zaoferowano. Rozwijałem swą postać bez problemu dorównując graczom, którzy inwestowali w mikropłatności (choć trwało to nieco dłużej), a w edytorze FOUNDRY spędziłem dziesiątki godzin, co zaowocowało nawet docenieniem przez polską społeczność gry. Niestety, pazerność twórców doprowadzająca do likwidacji mniej opłacalnych lokalizacji i coraz bardziej nachalne, wymuszane mikropłatności sprawiły, iż produkcja stała się dla mnie symbolem upadku czegoś dobrego przez nie tyle "pay to win" co, jak sam to nazywam, "pay to play"

Zapowiedzi gry zdecydowanie zawyżyły oczekiwania co do grafiki, lecz to wciąż całkiem ładna produkcja (no może z wyjątkiem tragicznie wyglądających kropel wody i przeciętnego wyglądu przeciwników). Można się przyczepić do pewnych drobiazgów jak chociażby kuloodporne butelki (!) lub świecące przez bohatera projektory, lecz warto sięgnąć po tytuł dla poruszającego finału fabuły.

Mimo upływu lat to wciąż jedna z najlepszych strategii turowych jaka powstała. Mnogość modów tylko ugruntowuje mnie w tym przekonaniu.

Mogłoby wydawać się, że będzie to konkurencja dla World of Tanks, jednak gra, choć zasady i sterowanie ma niemal identyczne, jest zupełnie inną produkcją. Zdecydowanie dla tych, którzy uważają tępo w WoT za zbyt wolne.

O Wiedźminie 3 zostało już powiedziane więcej niż dużo, więc powiedzieć mogę tylko jedno: Serce z Kamienia to zdecydowanie najlepsza gra w jaką kiedykolwiek grałem. Klimat i fabuła jakie zostały zawarte w tym dodatku to zdecydowanie numer jeden w moim sercu i marne są szanse by w najbliższym czasie jakakolwiek produkcja zdetronizowała historię Geralta i Gaunter o'Dima.

Podchodziłem do tej produkcji mając w pamięci fenomenalny "Początek" i nie mając styczności ze słabo ocenianą dwójką i... srogo się zawiodłem. O ile miło było spotkać starych znajomych (poza Lelianą, która przeszła nienaturalnie drastyczną przemianę i powinna być najlepszą kumpelą Morigan) o tyle bezsensownie rozwleczone lokacje, setki głupich, niepasujących do bohatera zadań pobocznych i wciśnięte na siłę, bezużyteczne wierzchowce ciągną produkcję na dno. "Symulator MMO" to najlepsze, co można o grze powiedzieć.

Gra posiada bardzo ciekawe pomysły: kreowanie własnych pojazdów z dość dużym wyborem elementów pozwala na sporą kreatywność, a niszczenie poszczególnych modułów sprawia, że odpowiednie celowanie staje się dość kluczową kwestią. Niestety, o ile oba pomysły oceniam na plus, tak ich połączenie w jednej produkcji jest katastrofą. Fakt, że podczas walki niszczymy wybrane elementy wrogich maszyn (np. unieruchomienie przez zniszczenie kół) kompletnie zabija inwencje w budowie ciekawie wyglądających zabawek, gdyż przy ich tworzeniu trzeba się całkowicie skupić na pancerzu a nie aspekcie wizualnym.

Świerzy pomysł (licząc rzecz jasna moment premiery), który okazał się hitem nie bez przyczyny. Owszem, dobór graczy w bitwach losowych czasem wydaje się być zwyczajnie złośliwy, zwłaszcza przez nieuwzględnianie umiejętności czołgistów (doprowadza to nie raz do strasznych dysproporcji), a polityka twórców prze w tworzenie coraz potężniejszych maszyn premium, jednak to wciąż (co by nie mówili malkontenci) jedna z tych gier MMO, gdzie umiejętności wciąż przeważają nad wspomaganiem swej siły realną gotówką.

Bardzo dobrze wykonane odświeżenie wizualne, zwłaszcza duży plus za animacje miniaturek, które swą oszczędnością zachowują klimat leciwej już gry. Niestety w bardzo wielu momentach polski dubbing jest kompletnie niedopasowany ani do angielskiego odpowiednika, ani do lokalizacji StarCrafta II. Zwłaszcza Zealot, ten to ma zepsuty głos we wszystkich częściach serii.