Annik91

A ja się wyłamię i przyznam bez bicia, że czekam na Two Worlds II: Call of the Tenebrae.

Zarówno pierwsza, jak i druga część należą w moim odczuciu do tych gier z serii "guilty pleasures" - niby nieco kiczowate i straszliwie zbugowane, a jednak sentymentalnie biorące pod włos.
Chętnie ponownie wkroczę do świata Antalooru, mając w pamięci niepowtarzalny klimat [i piękny soundtrack, zwłaszcza w 2. części!] obu odsłon Two Worlds i mam nadzieję, że odświeżona grafika nie będzie jedyną zaletą nowego dodatku!

P.S.: Tak, gdzieś jeszcze mam na dysku zapisy z podstawki :)

Deus Ex: Rozłam Ludzkości (konkretnie na PC).
Zdecydowanie.

Kiedy usłyszałam o nadchodzącej premierze tej gry, w mojej kudłatej głowie zalśniło: czy to nie jest ta seria, która wyszła, gdy jeszcze na chleb mówiłam „pep” z powodu braku paru mleczaków? Taka strzelanko-skradanka w brudnym, ciemnym, przerażającym (wówczas) dla mnie uniwersum?
Czemu taki hype? Czemu tak się ludzie zachwycają? Co tu się dzieje?!
No nic, za późno już chyba na odkrywanie starych części, więc trzeba się przekonać przynajmniej, kim jest ten cały Adam Jensen.

A więc się przekonałam. I żałuję… tego, że ta przygoda nie trwała o wiele dłużej.

Perfekcyjny soundtrack, klimatyczne czarno-złote miasta czy zgrabnie napisane misje poboczne – cała ta cyberpunkowa otoczka, wciągająca fabuła i przygnębiający, a jednocześnie zachwycający klimat sprawiają, że powrót charyzmatycznego Jensena przyprawia mnie o szybsze bicie serca. Nie mówiąc już o po prostu świetnym gameplayu i wciąż towarzyszącemu mi poczuciu misji – „dziś na pewno nikogo nie zastrzelę!”… a giwery jakoś same do ręki się pakują, nie wiem, jak to się dzieje.

Jeśli do wspomnianych wyżej cech, na których dumny powrót mam cichą nadzieję, dołączymy nowe genialne (wierząc materiałom reklamującym) ulepszenia, moralne wybory, których jestem absolutną fanką, wiążący się z tym wysyp misji pobocznych niepolegających (jak w poprzedniej części zresztą) na „przynieś-wynieś-pozamiataj” i PRZEDE WSZYSTKIM główny wątek, dzięki któremu znowu wyskoczę ze skarpetek…

Rozłam Ludzkości serio nie musi być tak genialny jak jego poprzednik. Bunt Ludzkości był, jest i pozostanie jeden. W zupełności wystarczy, by sequel był genialny sam w sobie.

I oh, damn, będzie mi tylko brakowało batoników.