Oceny

Powitajcie nowego księcia Persji! Ale... jak to? Bez grywalnego księcia? W 2,5 D? Metroidvania? Zaskoczę Was - to znakomite wieści.

Miałem tę grę na liście tytułów do ogrania od dawna, lecz zdecydowanie nie znajdywała się nawet w mojej pierwszej 20stce. Przypadek sprawił, że odpaliłem ją tylko żeby sprawdzić, jak wygląda. I po tym pierwszym odpaleniu od razu grałem przez 6 godzin ;) Przez tych pierwszych naście godzin daje mnóstwo zabawy, później już trochę mniej, ale nadal trzyma poziom.Zalety:- Świetna zabawa przez pierwszych kilka-kilkanaście godzin- Ładna, stylizowana oprawa graficzna- Metroidvania pełną gębą- Stanowi wyznawanie nawet na normalnym poziomie trudności- Przejrzysta mapa- Nie przeładowana mechanikami czy umiejętnościamiWady:- Po (dłuższym) czasie zaczyna trochę męczyć, gdyż jakby nie patrzeć, robimy ciągle to samo- Niektóre etapy potrafią zmęczyć- Tak samo jak walki z niektórymi bossami- Baaaaardzo dużo backtracking'u- Pretekstowa fabuła- Nieco za długaSpędziłem w niej ok 25h i nie żałuję, ale też już do niej raczej nigdy nie wrócę, bo i nie ma tu za bardzo wielkiego pola do regrywalności. Niemniej cieszę się, że ją odpaliłem, bo ta gra to coś zupełnie innego i powiew świeżości w dzisiejszych czasach.

Prince of Persia: Lost Crown udało mi się ukończyć w około 26 godzin na średnim poziomie trudności, osiągając 96% ukończenia gry (pominąłem kilka monet Kserksesa). Muszę przyznać, że to naprawdę bardzo dobra metroidvania, mimo że początkowo ciężko było mi się w nią wciągnąć. Chwyciła na dobre dopiero po około 2-3 godzinach gry.Plusy:- System walki jest niesamowicie przyjemny. Na początku jedynie mashujemy przycisk ataku lub polegamy na blokach i kontratakach, jednak z czasem dochodzą umiejętności przydatne w potyczkach, które umożliwiają tworzenie combosów.- Walki z bossami, które są wymagające od początku do końca, wymuszając używanie różnych umiejętności i taktyk.- Świetne zagadki, które wymagają chwili zastanowienia.- Elementy platformowe wymagające synchronizacji oraz precyzji.- Sposób ukazania dialogów przywodzący na myśl Dust: An Elysian Tail, niestety bez możliwości wyborów.- Różnorodne i klimatyczne lokacje.- Bardzo dobry soundtrack, doskonale tworzący klimat. Nie dziwi mnie to, w końcu współtwórcą jest Gareth Coker, znany z serii Ori.- Możliwość robienia screenshotów, które można podejrzeć na mapie. Świetny sposób na zaznaczenie zagadek i znajdziek, aby bez problemu wrócić do nich później. Niestety, podgląd nie działa na mapie szybkiej podróży, więc czasami trzeba przeklikiwać się przez menusy.- Boss rush i opcjonalne wyzwania platformowe, które potrafią dać w kość.Minusy:- System amuletów powinien być lepiej zbalansowany — opłaca się korzystać tylko ze zwiększonych obrażeń i tych powiększających pasek zdrowia.- Czasami otoczenie potrafi zasłonić postać i przeciwników, przez co ciężko uniknąć ciosu.- Okropny perski dubbing, od którego więdną uszy. Na szczęście angielska wersja daje radę.- Kiepskie polskie tłumaczenie i wciąż niepoprawione błędy.- Napotkałem dwa drobne błędy, które nie były uciążliwe. Raz kamera nie przesuwała się wraz z postacią, pomogło wyjście z danego pomieszczenia. Drugi błąd to nietykalność na Szalejącym Morzu.Chciałbym sobie życzyć, by Ubisoft częściej inwestował w mniejsze produkcje, ale niestety patrząc na to jak gra szybko dostała mocne przeceny, jest to wątpliwe. Póki co z zainteresowaniem zerkam w stronę dodatku fabularnego oraz biję się z myślami, by znowu zmierzyć się z Hollow Knightem, od którego odbiłem się dwukrotnie.

Jedna z najlepszych metroidvanii jakie powstały. Fajny styl graficzny mimo niewielkiej liczby detali, płynne 60 FPS na PS5, świetna walka i wymagające ale sprawiedliwe elementy platformowe. Około 25 godzin do platyny!

Znakomita gra, moje największe zaskoczenie od dawna. Polecam podejść z otwartością, bo choć nie jest to następca Piasków Czasu, to gwarantuje masę frajdy. Dla mnie wyraźnie lepsza od obu części Ori czy Hollow Knight. Demo jest raczej średnie i nie porywa, ale uwierzcie, ta gra rozkwita po pierwszych 2h i staje się coraz lepsza z biegiem czasu.Jeśli chodzi o plusy, to na pierwszy ogień idzie system walki, w którym można tworzyć naprawdę imponujące combosy (choć na normalu przeciwnicy za szybko umierają :D). Całość jest prosta i intuicyjna, ale ma głębię. Easy to learn, hard to master. Gra ma też świetny flow oraz płynność poruszania księcia. Bieganie po świecie, dashowanie, skakanie są niezwykle przyjemne. Niektóre wyzwania logiczno-platformowe, to czysty hardcore, jednak ich ukończenie daje mnóstwo satysfakcji. Ogólnie gierka ma dobrze wyważony poziom trudności, początek jest banalny, ale stopniowo robi się znacznie trudniej. Projekt świata jest fenomenalny, gra ma ciekawe biomy, wszędzie pełno jest sekretów, skrótów i wspomnianych wyzwań akrobatycznych. Ogólnie chciałbym żeby więcej gier 3d korzystało z metroidvaniowego podejścia do projektowania mapy, kosztem wielkich otwartych światów.Co do oprawy, to grafika jest naprawdę niezła (zwłaszcza na handeldzie) a muzyka po prostu wymiata i odpowiada za dużą część egzotycznego klimatu. Nawet krytykowana fabuła daję radę i ma fajne twisty. Grałem na switchu, na którym całość chodzi w 60 klatkach z drobnymi spadkami (gra wydaje się być stworzona dla handhelda). Wybrałem poziom trudności normal, wyłączone znaczniki i wszelkie pomoce. Ukończenie gry zajęło mi 40h. Zrobiłem 90%, chętnie bym wymaksował, ale 1 quest poboczny się zrobaczył i gra go nie zaliczyła mimo posiadanie wszystkich potrzebnych przedmiotów. To jedyny błąd jaki napotkałem. Jeszcze raz polecam, obok Metroida Prime'a, to dla mnie najlepsza metroidvania w jaką grałem. Grywalność jest na niespotykanym poziomie. Mega subiektywnie, ale Ubi nie zrobiło nic lepszego od Piasków Czasu.

Platynka wbita w 20h. Fajna metroidvania, fabula nawet ok z kilkoma (?) plot twistami, ciekawe zdolnosci postaci, zarowno do walki jak i do poruszania sie po mapie. Jedynie etapy platformowe zdawalo mi sie, ze nie sa zbyt rowne: wiekszosc jest banalna aby za chwile trafic na fragment przy ktorym czlowiek sporo sie napoci. Podobnie z bossami - mialem wrazenie ze ostatni boss (mimo kilku "faz") byl latwiejszy niz 3ci od konca. No i jak ktos wyzej wspomnial: sporo backtrackingu, czasami wymagajacego kilkuminutowego spacerku (np. latarnia morska, gdyz nie ma wlasnego punkty szybkiej podrozy).