Oceny

Pozostaje taka sama przez trzy części, a jeśli dodaje jakieś nowe elementy, to niepotrzebnie wydłużają one rozgrywkę (każde działanie w notatniku zabiera sporo czasu). Humor opiera się głównie na rozedrganiu emocjonalnym spotykanych postaci oraz słodko-infantylnej dosłowności postępowania tytułowego bohatera. Na poziomie idei mamy tu do czynienia z anarchizującym widzeniem społeczności, zdolnej do samooczyszczania się, co jest niezłym pomysłem. Jednak w trzeciej części, gdy zostaje popełniona faktyczna przemoc, wtedy forsowana przez trylogię koncepcja 'przestępstwa nie istnieją' rozlatuje się.