Oceny

W odróżnieniu od pecetowego portu PES-a 2017 FIFA 17 w wersji na komputery osobiste dorównuje poziomem wydaniom konsolowym. Poziomem, który naprawdę zadowala.

„Droga do sławy” to najbardziej oczekiwana nowość w FIF-ie 17 – na szczęście nie jest to jedyna nowinka. Wirtualna piłka od EA to jednak tym razem pasmo niekoniecznie trafionych decyzji.

Hucznie zapowiadany tryb fabularny wypadł nieco mizernie – ważnych wyborów tak naprawdę nie ma, a całość ogranicza się do rozgrywania meczu za meczem i oglądania przerywników filmowych. Poza tym jednak FIFA 17 po raz kolejny dostarcza zabawy na setki godzin. Nowy silnik sprawuje się wyśmienicie, generując śliczne stadiony i wiernie odwzorowane twarze zawodników. Największe zmiany są jednak zauważalne w rozgrywce: zwiększyło się tempo wyprowadzania akcji, a gra wyraźnie premiuje szybszych piłkarzy. To z kolei daje materiał na wyjątkowo ekscytujące mecze, szczególnie w trybach sieciowych.

Niestety FIFA 17 to jedna z najgorszych odsłon w jakie miałem okazje pograć. Dla kontekstu wspomnę, że moje ulubione odsłony serii to 2002 WC, 12ka, 14ka i ...19ka która według mnie jest naprawdę fajna. Najmniej lubię 07ke, 08ke.. no 17ke właśnie. Jaki według mnie po moim 20 godzinnym oglądzie sytuacji tkwi problem? Jest to pierwsza odsłona na frostbite a więc silniku graficznym w którym ewidentnie bardziej czuć hmm ciężar sterowanych zawodników. Zdecydowanie za wolno się zbierają, przyjmują piłkę w niedokładny sposób i popełniają mnóstwo mniejszych i większych błędów niekoniecznie wynikających z winy sterującego. Ok, w 19 również zastosowano ten silnik a nawet mocno zwiększono wspomniany wcześniej ciężar zawodników, z tym, że tempo gry zostało w tej odsłonie dobrze dostosowane do zaproponowanego gameplayu. W 17, jak na tak dużą niedokładność i losowość niektórych zagrań, rozgrywka toczy się zbyt szybko i po krótkiej chwili zaczyna niemiłosiernie irytować gdyż niestety piłkarze sterowani przez komputer nie mają tylu niewytłumaczalnych wylewów co nasi. A szkoda bo w pierwsze chwili miałem wrażenie, że to idealny pomost między nowym a starym. Zwłaszcza kiedy na początku zdobyłem kilka prześlicznych bramek (podejrzanie często wpadających do bramki od słupka. Im dalej w las tym niestety częściej traciłem punkty gdyż piłkarz z 89 pkt oceny ogólnej sam na sam trafiał w.. słupek)