Dustborn Oceny
Gracze
Steam
Jak powstają te oceny?
- Gracze
- Średnia ocen wystawionych przez wszystkich zalogowanych użytkowników GRYOnline.pl. Pokazujemy ją, gdy gra zbierze co najmniej 10 ocen.
- Steam
- Odsetek pozytywnych recenzji gry w serwisie Steam przeliczony na skalę 0–10, np. 87% pozytywnych recenzji daje ocenę 8.7.
Kolor kółka zależy od oceny: czerwony poniżej 5.0, żółty od 5.0 do 6.9, zielony od 7.0. Więcej o ocenach w polityce redakcyjnej
Co o grze Dustborn myślą gracze
Główne zalety gry
- Fascynujący system dialogów: Gra oferuje unikalny i angażujący system dialogów, w którym wybory wpływają na relacje między postaciami oraz kierunek fabuły.
- Interesujący świat i koncepcja: Osadzona w alternatywnej historii Ameryki Północnej, gra przedstawia intrygujący świat z dystopijnym tłem i komentarzem społecznym, co wielu graczy uznało za fascynujące.
- Różnorodna i rozwijająca się obsada postaci: Postacie wyróżniają się swoimi odmiennymi osobowościami oraz rozwojem w trakcie gry, co tworzy poczucie zaangażowania w ich podróże.
- Styl wizualny: Estetyka komiksowa i styl artystyczny zostały docenione za swoją żywotność i atrakcyjność wizualną.
- Płynna wydajność: Wielu graczy zgłosiło minimalne błędy i płynność rozgrywki, co poprawiło ogólne wrażenia.
- Unikalne mechaniki: Włączenie mini-gier opartych na rytmie oraz wykorzystanie mocy "Vox" w rozmowach i walce dodało różnorodności do rozgrywki.
Główne wady gry
- Pośpieszne ostatnie rozdziały: Wiele osób uważało, że ostatnie dwa rozdziały gry były źle zrealizowane, wydawały się pośpieszne i brakowało im głębi oraz tempa wcześniejszych sekcji.
- Nielubiane postacie: Niektórzy gracze uznali główną postać i innych członków obsady za nieznośnych lub zbyt stereotypowych, co wpływało na ich przyjemność z gry.
- Problemy z systemem walki: Walka była krytykowana za prostotę i brak zaangażowania, a niektórzy gracze decydowali się całkowicie ją pominąć.
- Niekonsekwentne interakcje postaci: Gracze zauważyli, że reakcje postaci mogą wydawać się losowe lub niekonsekwentne, co prowadziło do zamieszania w dynamice relacji.
- Zbyt polityczne przesłanie: Niektóre recenzje wspominały, że komentarz społeczny wydawał się zbyt nachalny lub dosłowny, co mogło odciągać od doświadczenia narracyjnego.
Funkcje lub elementy, których brakuje w grze według użytkowników
- Głębsze eksplorowanie świata: Wiele osób uważało, że gra nie bada wystarczająco swojego intrygującego świata ani tła fabularnego, pozostawiając wiele pytań bez odpowiedzi.
- Rozwój postaci dla nowych dodatków: Nowe postacie wprowadzone pod koniec gry nie miały wystarczającego rozwoju, przez co ich obecność wydawała się niepotrzebna lub wymuszona.
- Bardziej angażujące mechaniki walki: Gracze wyrazili chęć posiadania bardziej rozbudowanego systemu walki, który oferowałby prawdziwe wyzwania i różnorodność zamiast prostych mechanik.
- Lepsze tempo i struktura: Użytkownicy pragnęli bardziej zrównoważonego tempa w całej grze, szczególnie w późniejszych rozdziałach, aby umożliwić bardziej satysfakcjonujące zakończenie fabuły.
Podsumowanie
- Podsumowując, Dustborn oferuje interesujące doświadczenie oparte na narracji z silnym naciskiem na dialogi i relacje postaci, ale cierpi na problemy z tempem, nielubiane postacie oraz prosty system walki, co prowadzi do mieszanych recenzji od graczy.
Podsumowanie opinii graczy o grze w serwisie Steam wygenerowane przez AI, . Może zawierać błędy.
Oceny Recenzentów i Ekspertów
kęsik
Ekspert
2024.10.08
Gra na którą czekałem 4 lata od zapowiedzi. Na 3 lata słuch o grze zaginął na tyle, że aż się obawiałem czy jej nie anulowali. Ale nie i wreszcie wyszła. I bardzo dobrze, bo Dustbron to bardzo dobra gra.Gra to w sumie taka nowoczesna gra przygodowa, gdzie chodzimy klikamy na różne rzeczy oraz rozmawiamy z postaciami. Mamy tu jednak nie tylko samo chodzenie jak w symulatorach chodzenia i nie tylko samo gadanie i wybory jak u Telltale. Gra ma bardzo ciekawy i oryginalny setting: opresyjne USA w 2030 roku. My jako posiadacze dziwnych mocy słów jesteśmy na cenzurowanym więc próbujemy się wyrwać z tego kraju w poszukiwaniu lepszego życia. Razem z naszymi towarzyszami udajemy się w podróż przez "Stany Podzielone Ameryki" w naszym wycieczkowym autobusie z kierowcą robotem aby finalnie trafić do celu naszej podróży. Dla przykrywki udajemy zespół muzyczny udający na trasę koncertową, więc gra stawia na śpiewanie i granie. Tworzymy swoje własne piosenki i potem występujemy mamy więc minigierkę muzyczną. W czasie naszej podróży nasza gromadka stale się powiększa o kolejne ciekawe i różnorodne postaci. Każda postać jest tutaj unikalna i ma swoją unikalną moc, która jest mniej lub bardziej przydatna w danych sytuacjach. Z naszymi towarzyszami możemy kształtować relacje, mają oni 3 archetypy postaci które określają potem ich niektóre reakcje, nastawianie, dialogi czy też np. to czy będą chcieli nam w jakiejś sytuacji pomóc. Dla przykładu postać "idealistka" możesz nie chcieć nam pomóc w dokonaniu kradzieży. Ogólnie wszystkie postaci są bardzo ciekawe, dobrze napisane i całą naszą gromadkę można naprawdę polubić i się z nią zżyć. Gra ma bardzo dobry klimat podróży grupki przyjaciół wraz z bardzo fajnymi momentami ukazującymi relacje panujące w grupie. Gra porusza także poważniejsze tematy jak dezinformacja, walka z wykluczeniem itd.. Gra udowadnia że słowa rzeczywiście mają moc. W czasie naszej podróży odwiedzamy różne miejsca na mapie USA w tym Oregon, Nevadę czy Chicago. Lokacje nie są duże ale spędzamy na nich trochę czasu, rozmawiając z postaciami czy eksplorując. Między poszczególnymi etapami odpoczywamy na kempingu, gdzie możemy rozmawiać z naszymi towarzyszami, omawiać bieżące wydarzenia czy dawać im zbierane pod drodze prezenty. Nie każdy prezent jest dobry i może popchnąć daną postać w kierunku innego archetypu. Co bardzo mi się spodobało i zaskoczyło to fakt, iż na koniec gry nie mamy żadnego "ostatecznego wyboru" kształtującego losy bohaterki jaki pojawia się w wielu innych grach. Gra prostu z mostu mówi nam ustami głównej bohaterki, że to nigdy nie jest pojedynczy wybór tylko suma poszczególnych wyborów dokonywanych po drodze. Tak samo archetypy naszych towarzyszy definiują ich decyzje co do ich dalszych losów. Bardzo fajna rzecz, która sprawia, ze nasze wybory i relacje jakie stworzyliśmy z innymi postaciami rzeczywiście mają znaczenie.Jako, ze nie jest to tylko symulator chodzenia, mamy tutaj kilka mechanik rozgrywki. Jest walka, dosyć prosta i łatwa ale jednak przyjemna. Oprócz zwykłych ciosów, mamy także atak specjalny "drwinę" i nasze moce. Nowe moce możemy tworzyć po zebraniu odpowiednich ilości "ech", które znajdujemy w trackie gry przy pomocy naszej starej przerobionej przenośnej konsoli do gier. Na której możemy też zagrać w jakieś proste gierki. Naszą broń, nasz kij także możemy ulepszać. Bardzo fajne są przekomarzania w trakcie walki. Nie dość, że są bardzo fajnie napisane to są jeszcze fabularnie uzasadnione, gdyż w ten sposób bohaterka ładuje swoje moce. Jest także jeden etap gdzie gra staje się turową bijatyką z widokiem z boku. To tylko jeden etap ale zawsze jakieś urozmaicenie. Cała gra jest przedstawiona w formie komiksu i ma bardzo ładny cel-shadingowy styl graficzny. Jako, że gra ma spory nacisk na muzykę przez naszą przykrywkę to soundtrack jak można się domyślić jest bardzo solidny, tak samo jak voice-acting.Reasumując Dustborn to bardzo dobra gra, lepsza niż się spodziewałem. Oczywiście jest to średniobudżetowy tytuł więc nie można się spodziewać wykonania rodem z największych i najlepszych na rynku gier. Animacje są czasami trochę drętwe a wydajność niestabilna. Jednak jak na tytuł AA gra jest całkiem spora (przejście zajmuje około 20 godzin) i ogólnie jest całkiem nieźle pomyślana, zaprojektowana i wykonana. Nie ma tu żadnych głupawek a całość wypada nad wyraz solidnie. Szczególnie jeżeli idzie o narrację, dialogi i postaci. Tak powinny wyglądać współczesny gry przygodowe.