Komentarze do gry: Death Stranding 2: On The Beach

Premiera 26 czerwca 2025.

Od 17 marca preodery do składania.

Biorę Day1!

Witam wie ktoś czy gra będzie posiadać polski dubbing?

to na pc za rok lub dwa, choć obym się mylił.

Jedynka PC wyszła 8 miesięcy po wersji PS. Duża szansa, że tym razem będzie podobnie. Exy Sony wychodzą max do 1,5 roku.

Gra roku 2025. MEGA

Taki dosyć standardowy sequel. Więcej, ładniej, lepiej... Ale i czasami gorzej. Więcej mechanik podróżowania i transportowania przesyłek. Więcej rodzai wynurzonych. Grafika ładniejsza, bardziej zróżnicowana. Jakiś lepszy feeling jeśli chodzi o ogólny gameplay i sterowanie. Ale fabularnie niestety sporo słabiej... Nowe postacie mimo, że mające ciekawy zarys własnych historii, to ogólnie zostały słabo pokazane. Fabuła ogólnie jakoś słabo się klei, widać mocny recykling pomysłów z jedynki, czy nawet z Metal Gear Solid, a na koniec idzie "bomba" za "bombą"... W cudzysłowach, bo mnie te bomby jakoś nie ruszyły. I ogólnie to główny mój zarzut do fabuły, że nie wywołała u mnie jakiś większych emocji. Poza irytacją Dollmanem... Chociaż jedna cutscenak z Samem i Tomorrow była świetna! Ale sam gameplay mimo wszystko dalej wciąga, a dostarczanie paczek i robienie zleceń jest jakieś takie przyjemne ;) Podsumowując, spodziewałem się więcej po DS2, ale jak jedynka Ci się podobała, to możesz śmiało brać dwójkę.

Tak tylko Kojima potrafi. DS2 dla pierwszej części jest tym samym czym druga Diuna dla pierwszej. Idealne rozwinięcie ciekawego pomysłu i poprawienie wielu elementów przez co jest zwyczajnie więcej i lepiej. Najmocniejszy element to oczywiście historia. Chociaż samo zawiązanie akcji mnie nie przekonało (po co Sam angażował się w zadanie skoro miał już bezpieczne i komfortowe życie), ale za to co dzieje się dalej a tym bardziej w finale - mistrzostwo. Kojima w formie, więcej przerywników filmowych niż gry, ale ja za to kocham jego produkcje. Pod względem rozgrywki to takie 8.5/10, przemierzanie świata nadal jest przyjemne same w sobie, ale mam wrażenie, że można było zrobić tutaj więcej. Największym minusem jest jak dla mnie brak zróżnicowania pojazdów (mamy tylko dwa do wyboru - motocykl i furgonetkę) i aż się prosi dodać coś więcej - jakieś lekkie buggy na tereny piaszczysto - pustynne, skutery śnieżne w górach, ciężkie pojazdy opancerzone którymi moglibyśmy likwidować posterunki wrogów. Świat też nadal sprawia wrażenie pustego, brakuje takich losowych zdarzeń jak w RDR II i dodatkowych bardziej zróżnicowanych aktywności. Mimo wszystko jest znacznie lepiej w stosunku do części pierwszej. Mapa wreszcie sprawia wrażenie całkowicie otwartej po której możemy swopodnie poruszać się gdzie tylko chcemy, tereny są znacznie bardziej różnorodne, dodano tereny zielone, pustynie, pojawiają się zwierzęta, mamy nowe zagrożenia pogodowe i nowe typy wrogów jak również sposoby szybkiego poruszania się po mapie. Graficznie najwyższy poziom, już na PS5 wygląda to obłędnie, ostrość i jakość tekstur, daleki zasięg rysowania, jakość efektów pogodowych. Hideo Kojima dostarczył po raz kolejny arcydzieło. Nie jest to gra którą mógłbym nazwać w całości kompletną, znajduje cały czas rzeczy, które można by dołożyć aby DS2 sprawiało rzeczywiście wrażenie produkcji której nic nie brakuje. Nie mniej jednak wrażenia po ukończeniu całości są ogromnie pozytywne. Ładunek emocjonalny na najwyższym poziomie, wielowątkowa, głęboka opowieść i radzeniu sobie z traumą, przetrwaniu, relacjach międzyludzkich. Niezapomniane przeżycie.

Jaki jest sekret Mistrza Pizzy?
Jak zdobyć trofeum „Więc to TY jesteś Mistrzem Pizzy”?

[link]

Finał to było (muszę użyć tego słowa, chociaż i tak wolałbym dosadniej) pieprzone złoto. To co się tam działo, ta muzyka, dialogi itd. Na przemian miałem opad szczęki, płakałem że śmiechu, cieszyłem się jak głupi i miałem łzy z powodu smutku i wzruszenia. Najlepsza walka z bossem w grach. I ogólnie cała gra, mimo że szkieletem fabuły stanowi kopie jedynki, tak jednocześnie to jak rozwinęło gameplay oraz prowadzenie fabuły i dialogów to czyste złoto. Ja chcę po prostu więcej.

Podziwiam Kojimę, że potrafi robić takie przerywniki filmowe, od których nie da się oderwać. Finał jest fenomenalny. Na największy minus dla mnie model jazdy oraz irytujący dollman, który tłumaczy nam niektóre rzeczy jakbyśmy byli ostatnimi idiotami. Soundtrack jest ok, jedynka stoi pod tym względem o wiele wyżej.

Druga odsłona to w zasadzie więcej tego samego, ale wcale to nie oznacza, że jest lepiej. Gra traci na tym całą magię względem pierwowzoru. Błyskawicznie dostajemy wszystkie zabawki i nagle z klimatycznej gry, pełnej przygody robi się łatwa arcedówka na telefon, w której jeździmy busem tu i tam, dostając kawałki fabuły w nagrodę za wykonanie tej nudnej i powtarzalnej czynności. Nie trzeba walczyć ani z ludźmi, ani z wynurzonymi.

DS2 to nudny grind, który trzeba sobie celowo utrudniać by sprawiał frajdę i dostarczał emocje z samej rozgrywki. Jest zwyczajnie zbyt łatwo i zbyt monotonnie.

Co do fabuły to jest w końcu bardziej zrozumiała, ale nie znając "jedynki" nie ma sensu podchodzić do tej części. Finał jest jak na Kojime bardzo oczywisty i niepozostawiający żadnych pytań czy opadów szczęki. Ładnie wieńczy to całą historię i broń Boże niech nie robi już 3. części. Tylko wyciągnie model skradankowy wraz ze strzeleniem i zrobi opartą na tym grę. Najlepiej niech tam będzie dużo Metalu, Trybów i Solidności.

U mnie podobnie. Gra wg mnie ciut gorsza od jedynki. Paradoksalnie bo dużo poprawione ale nie ma takiego łał co chwila, tej magii jak w jedynce. Jedynka była bardziej skupiona nie taka rozwlekana przy każdej dostawie coś cię mogło zaciekawić, mogłeś po coś zboczyć z drogi. A tu tak trochę zaczynały już te dostawy nużyć. Ale gra poprawna jak ktoś zakochał się w jedynce to nie bedzie żałował zagrania w dwójkę.

Death Stranding z 2019 zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Do tej pory uważam że jest to jedna z najlepszych gier jakie grałem. Przez długi czas nie chciało mi się grać w inne gry ponieważ DS podniósł poprzeczkę tak wysoko. Pamiętam jak ukończyłem pierwszą cześć i zasiadłem potem do Mirror's Edge Catalyst. Po jakiś 2 godzinach nie chciało mi się w to grać ale ukończyłem i wróciłem do Death Stranding xD

Death Stranding 2 jest to więcej tego samego co w poprzedniej części. Większa mapa, więcej gadżetów, doszlifowane mechaniki itd… Jeżeli komuś nie podpasowała pierwsza odsłona to tutaj też się nie odnajdzie. Dalej jest to symulator kuriera w post-apo świecie, ale w szybszym tempie. Gdzie oprócz nas, innych kurierów, bandytów i wynurzonych nikogo nie ma. Oczywiście został zachowany też ten unikalny multiplayer gdzie widzimy tylko struktury innych graczy oraz ich materiały/paczki. Ogólnie pętla gameplayowa w grze jest bardzo przyjemna. Można wciągnąć się w wir dostarczania paczek. Brzmi to absurdalnie, ale polecam spróbować.

Przyznam że druga cześć jest w prostsza od jedynki. Grałem na najtrudniejszym poziomie trudności i dalej grało się lajtowo. W jedynce był większy nacisk położony na chodzenie z buta niż poruszanie się pojazdami czy innymi środkami transportu. W drugiej części jako że mamy większy obszar to poruszanie się na nim pieszo zajmuje więcej czasu. Oczywiście mamy tak jak w jedynce pojazdy, ale znajdą się też nowe środki transportu. Ja rozumiem ideę tej gry. Głównym założeniem jest dostarczanie paczek i gracz musi optymalizować sposoby dostarczania na początku pieszo a potem w miarę postępów coraz szybciej. W drugiej części moim zdaniem jest to za szybko. Pojazdy dostajemy już na pierwszej mapie w Meksyku. Dostęp do kolejki i tyrolek mamy już na początku podłączania Australi. Wiele graczy w internecie zarzucało pierwszej części ze była długa, monotonna, wolna. Druga cześć stara się przyśpieszyć rozgrywkę dając tak szybko inne sposoby transportu. Ogólnie to nie jest trudna gra. Wali z bossami przechodziłem za pierwszym razem, nie miałem czegoś takiego że zawiesiłem się na jakimś bossie. Chcę jeszcze wspomnieć o jednej rzeczy a mowa o szybkiej podróży. W pierwszej części była opcja szybkiej podróży, ale wiązała się ona z tym że nie mogliśmy przenosić ze sobą żadnej rzeczy. I w dwójce jest tak samo i spoko, ale mamy też drugą opcje. Sam ma do dyspozycji statek DGV Magellan którym służy nam za bazę wypadową. Statek ten może poruszać po mapie, i tutaj mamy już możliwość przewożenia dużej ilości ładunku. Ułatwia to grę strasznie. Nagle można teleportować się na drugą stronę mapy ze wszystkim. Przewożenie ładunków nawet w pojazdach nie ma sensu ale jest tu pewien haczyk. Statek może poruszać się w obrębie sieci chiralnej. Czyli zawsze trzeba raz przejść się z buta, albo użyć innego środka transportu aby podłączyć teren do sieci. Później można się teleportować statkiem do tego miejsca. Niby spoko bo za pierwszym razem trzeba iść ale później to już tylko teleportacja. Dodam jeszcze że za dostarczanie paczek Magellanem dostaje się mniej lajków, ma to nas zniechęcać do dostarczania paczek statkiem. Ja sobie sztucznie utrudniałem później grę i nie korzystałem z Magellana. Nasz statek może teleportować się do większości mieszkańców Australii. Jeszcze jak bym miał do czegoś się przyczepić to cykl dnia i nocy. Osobiście wolałbym aby można było sobie blokować czas. Dlaczego gry na siłę dają ten cykl dobowy. Pierwsza cześć miała tylko dzień o ile dobrze pamiętam. Ale to takie subiektywne spostrzeżenie.

Ponarzekałem trochę ale są to dla mnie wady wynikające głównie z poziomu trudności. Cała reszta gry błyszczy. Grafika tak jak z pierwszej części naprawdę piękna. Te tereny które przemierzamy są kapitalne, góry, pustynie, rzeki, polany. Jest na czym oko zawiesić. Graficznie petarda. W drugiej części możemy puszczać sobie muzykę w tle jak chodzimy po świecie, i można robić sobie playlisty. W jedynce tego nie było, chyba że w Director's cut, ale w tą wersje nie grałem. Tak samo jak w poprzedniej części historia stoi na wysokim poziomie. Postacie, reżyseria gry to klasa sama w sobie. Przecież to Kojima, a jak wiadomo to chyba jedyny deweloper który reklamuje swoją grę nazwiskiem. Każda postać która towarzyszy Samowi podczas podróży jest dobrze napisana. Każdą da się lubić nawet antagonistę hehe. Jak wiadomo Kojima ma bzika na punkcie przerywników filmowych i jest tego naprawdę sporo. Według danych z YouTube trwają one około 6 godzin. Jest tu sporo oglądania, ale za to jakiej jakości – Filmowej. Odnoszę wrażenie że w drugiej części jest więcej przerywników filmowych niż w pierwszej, ale są one krótsze. To nie zmienia faktu że jest tego sporo. I trzeba się nastawić że cutscenka może trwać nawet 20 min. Ogólnie Kojima wie jak te klocki układać, dopasować muzykę, pogodę, nastrój do danej sceny. Jak film tylko w grze heh. Oczywiście w grze nie zabraknie dziwactw albo oryginalności. To już każdy sam sobie musi nazwać.

Duży plus po raz kolejny za polonizacje. Pełen dubbing, ale Sony przyzwyczaiło nas do wysokich standardów. Nie miałem takiego wrażenia że jakieś głosy są źle dopasowanie. Wszystko gra i słucha się tego świetnie.

Reasumując spędziłem w grze 150h i bawiłem się wyśmienicie. Aż szkoda że gra nie dostała żadnej nagrody ma GOTY. Grałem w 60 FPS na PS5 Slim i nie uświadczyłem żadnego błędu. Gra ani razu się nie wywaliła, nie było błędów graficznych, ani w skryptach. Naprawdę gra jest stabilna. Liczę że powstanie trzecia cześć bo mam niedosyt tego świata. Kojima stworzył oryginalne lore i aż szkoda tego nie kontynuować. Ode mnie 10/10 mimo narzekań na poziom trudności. Powinien być jakiś tryb hardcore.

Cudowna gra. Kto nie grał - ten powinien. No a przynajmniej gorąco do tego zachęcam.